The Golden Bicycles

Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een grappig verhaal over het internet en sociale media.

Het verhaal gaat over Sanne en haar oom Bert.

Het is zondagmiddag.

Sanne zit op de bank in een gezellige woonkamer in Delft.

Het is de verjaardag van haar moeder.

De woonkamer is warm en vol met mensen.

Je ruikt de heerlijke geur van verse koffie en zoete appeltaart.

Op de grote tafel in het midden staan glazen met sap.

Er staan ook schaaltjes met blokjes kaas en plakjes worst.

Sanne neemt een slokje van haar warme thee.

Ze geniet van de rustige sfeer.

Ze hoort de mensen praten en lachen.

Het is een fijne dag.

Maar dan komt haar oom Bert naast haar op de bank zitten.

Oom Bert is de broer van haar moeder.

Hij is een grote man met een rode trui.

Oom Bert kijkt altijd heel veel op zijn telefoon.

Hij leest graag nieuws op het internet.

Hij gebruikt veel sociale media.

Soms leest hij vreemde verhalen.

En hij gelooft bijna alle vreemde verhalen.

'Sanne, kijk eens naar dit filmpje,' zegt oom Bert.

Hij klinkt een beetje boos.

Hij houdt zijn grote telefoon vlak voor het gezicht van Sanne.

'Dit is toch niet normaal!

Dit is de waarheid, maar niemand doet iets!' Sanne zucht even en kijkt naar het kleine scherm.

Ze ziet een video.

In de video deelt een bekende burgemeester dure, gouden fietsen uit.

Hij geeft de gouden fietsen aan een grote groep asielzoekers.

De asielzoekers in de video lachen en zwaaien naar de camera.

Ze dragen hele dure kleren.

Sanne kijkt beter naar de video.

Er klopt helemaal niets van.

Het beeld is heel erg vreemd.

De kleuren zijn veel te fel en te licht.

De gezichten van de mensen zijn onnatuurlijk glad.

Het lijken wel poppen.

Sanne ziet ook iets heel raars aan de handen van de mensen.

'Oom Bert,' zegt Sanne langzaam en rustig.

'Kijk eens heel goed naar de handen van de burgemeester.' Oom Bert kijkt naar het scherm van zijn telefoon.

'Wat is daarmee?' vraagt hij.

'Hij heeft zes vingers aan één hand,' antwoordt Sanne met een kleine glimlach.

'En kijk naar de letters op het gebouw op de achtergrond.

Dat is helemaal geen Nederlands.

Dat zijn rare, vreemde tekens.

Dit is geen echte video, oom Bert.

Dit is gemaakt met een computer.

Het is kunstmatige intelligentie.

Het is een AI filmpje.' Oom Bert schudt stijf zijn hoofd.

Hij wil het absoluut niet geloven.

'Nee hoor,' zegt hij streng.

'Dit is de echte waarheid!

De kranten willen niet dat wij dit zien.

Ze houden het geheim.

Maar het staat op het internet, dus het is waar!' Sanne zucht nog een keer.

Ze weet dat oom Bert niet wil luisteren.

Hij gelooft alleen wat hij zelf wil geloven.

Sanne kijkt nog een keer naar de vreemde video.

De burgemeester in de video heeft inderdaad zes vingers.

En een van de gouden fietsen heeft helemaal geen wielen.

De fiets zweeft in de lucht.

Het is eigenlijk heel grappig om te zien.

Hoe kan je geloven dat dit echt is?

Maar oom Bert ziet de duidelijke fouten niet.

Hij ziet alleen wat hij wil zien.

Hij is boos op de asielzoekers en de burgemeester.

Sanne pakt een blokje kaas van de tafel.

Ze stopt het blokje kaas in haar mond.

Ze besluit om niet boos te worden.

Ze gaat niet met haar oom in discussie.

Dat kost veel te veel energie op een leuke verjaardag.

Ze glimlacht vriendelijk naar haar oom.

'Oké, oom Bert,' zegt ze zacht.

'Als jij het zegt.

Maar ik ga nu even een stukje appeltaart halen.' Ze staat op van de bank.

Ze drinkt haar thee op en loopt naar de keuken.

Ze luistert naar de andere mensen op het feestje.

De echte wereld, met echte appeltaart en echte mensen, is veel leuker dan de neppe video's op het internet.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.