B1 Dutch - SS347 - Odido-hackers gaan door met vrijgeven… (Noa) - Learn Dutch

Nou, Noah zat aan het eind van de middag op het plein in Den Haag met een kop koffie die al te langstond te wachten.

Ze had net besloten om een terrasje te pakken, omdat haar hoofd vol zat en ze even lucht nodig had.

Naast haar lachen gratis krantje. Ze was de krant aan het lezen.

Meer om haar gedachten stil te krijgen dan om het nieuws.

Om haar heen tikt de lepeltjes tegen kopjes en ergens verder op riep en serveerder een bestelling als of hij het binnenhof moest toespraken.

Noah kek naar haar telefoon en zuchte. Ze had de laatste tijd het gevoel dat alles digital was,

betalen, berichten, afspraken, zelfs de toegang tot een museumkaart.

Als dit ding uitvalt ben ik de schaak, mompelde ze.

En zoals zo vaak gebeurde er precies op dat moment iets waardoor ze dat nog serieus er ging nemen.

Jo en toen trillde haar telefoon, een berichtje van een onbekend nummer.

Je gegeven staan online, kijk maar. Er zat een linkje bij, Noah voelde haar keel strak worden.

Nee, jo, dat is toch napp?

Zij ze hard op, maar haar duim zweefde al boven het scherm.

Aan het tafeltje naast haar boog een man met een strookwaafel zich nieuwsgierig naar haar toe.

Mevrouw niet klikken, zij hij, als of hij haar al jaren kende.

Dat soort linkjes, daar gaat je dag van naar de haien.

Maar wat als het waar is, vroeg Noah. Hij halde zijn schouders op.

Ik hoorde net op de radio die Odido hackers gaan door met het vrijgeven van persoonlijke info.

Name, adressen, dat spul, daas ook wat. Noah's hard ging sneller.

Ze opende de NOS-app in plaats van de link en zag dezelfde kop.

Het voelde ineens als of haar stoel een mate klein was.

Ze belden haar vriendin Zana.

Zeg, heb jij dit gezien? Vluisterde ze.

Ja, zij Zana.

Mijn broer kreeg ook zo'n raar bericht.

Blijf rustig.

Ga naar de winkel en regel het netjes.

Als of dat kon netjes, dacht Noah.

Toch stond ze op en liep ze richting een Odido-winkelvlakbij.

Met dat krantje nog half opgevouwen onder haar arm.

In de winkel praten iedereen zachter dan normaal als of haar een geheim in de lucht ging.

Een jonge medewerker kek haar aan en zei, bijna, we zeggen eigenlijk niet panikeren, maar wel handelen.

Heb je al je wachtwoorden aangepast?

Noah's gudden haar hoofd.

Noch niet.

Ik wist niet waar ik moest beginnen.

Kom, zij hij.

We doen het stap voor stap.

Hij hielp haar met een nieuw wachtwoord, extra beveiliging en een check van haar account.

Toen ze haar ID moest laten zien, voelden ze zich even kwetsbaar, maar ook opgelucht dat ze niet alleen stond.

Buiten Belde Zana weer.

En, vroeg ze, het kwam goed uit dat ik hier toch al was, zij Noah en ze merkte dat haar stem rustiger klonk.

Achteraf gezien had ik mijn beveiliging eerder moeten regelen, Zana lachten zacht.

Welkom in Nederland.

We smeren hagelslag op brood, maar online zijn we soms net kinderen.

Noah liep langs een haarinkraam en kocht er een keer, gewoon om weer normaal te doen.

Ze dacht even aan dat verhaal dat ze laatst horden over iemand op een kade in halingen met suiker brood.

En aan die andere persoon in Gouda met muntee.

Allemaal mensen die ook maar hun dag probeerde te redden.

Zanaan een hap, kijk naar haar telefoonen, zij.

Oké, dit is het, vanaf nu, let ik beter op.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tulip-trainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen.

Tot morgen.