B1 Dutch - SS346 - Kiezers bij Manchester (Lisa twijfelt) - Learn Dutch

Nou, Lisa zat op een houten bankje in het kleine stadstuintje achter de sindsjanskerk in Gouda.

Met een papieren bekertje muntijd tussen haar handen.

Naast haar lachen netje met versen kaasstengels, want ze had net bij een bakker een proeverij meegemaakt.

Er rook ook iets soets in de buurt, van die stropere gezirope die je aan pannen koeken doet.

Ze was alleen maar niet eenzaam, ze keek naar duiven die met grote stappen over de tegels paradeerde als of ze de baas waren.

In haar tas zat een dunkrantje dat ze al twee keer had opgevouwen en weer opengevouwen.

Lisa dacht aan verkiezingen in het algemeen.

Al die beloftes, al die posters en toch moet je kiezen.

Ze vond dat lastig, omdat ze graag wil dat dingen eerlijk zijn, maar ja, eerlijk is soms net zo zeldzaam.

Als een stille groep scholieren, jo, en toen horen ze achter haar een stem.

Lisa, jij hier?

Het was Vara met een velgroene regenponcho over haar schouders, niet omdat het regende, maar omdat Vara altijd voorbereid is, zoals zo vaak.

Ze plofften naast Lisa neer en hield haar telefoon omhoog.

NOS zegt, kiezers onder de rook van Manchester kunnen stormers lotbezegelen.

Lisa trok haar wankbrouwen op.

Hum, Manchester?

Om er de rook, dat klinkt als of iemand een barbecue veel te serieus neemt.

Vara grinnekte.

Nee, het betekent dichtbij een grote stad en stormer is die Britse leider.

Als die mensen daar anders stemmen, kan hij winnen of verliezen.

Op dat moment kwam er een man met een accordion langs.

Hij speelde een vrolijk deuntje dat net niet kloppte, als of de muziek zelf ook twijfelde.

Lisa pakte haar krant uit haar tas.

Ik zou eigenlijk gewoon de krant lezen, even me hoofdleeg maken.

Doe dat, zij Vara.

Maar luister, het gaat niet alleen om Londen, het gaat om die randgebieden, die plaatsen waar mensen zich soms vergeten voelen.

Lisa knikte langzaam, dat herkenne ik wel.

Soms, heb je het idee dat niemand naar je luistert, behalve wanneer je iets fout doet.

Vara tikt op het scherm.

Kijk, hier kunnen het lot bezegelen?

Dat is best heftig taal gebruik, he?

Ja, zij Lisa.

Als of het een brief is met zo'n ouderwetse lachstempel, ze bleven even stil.

De accordion man stopte, boog overdreven diep en zij.

Dames, dit kwam goed uit.

Ik oefen voor een optrede.

Vara gaf hem een muntje.

Lisa moest lachen en zij.

Lekker bezig.

Toen Vara later opstond, zij ze zullen we binnenkort een terrasje pakken en het hier over hebben.

Politiek, keusens, dat soort gedoe.

Lisa kijk naar de duiven die inmiddels een kruimel hadden gevonden en de russie ommaakte.

Achteraf gezien, zij ze, is bijna elke keuze gewoon welke duif wil je vandaag zijn.

Vara's groot in de lach.

Dit is het, jij bent echt te droog.

Lisa stopte de krant terug in haar tas.

Terwijl ze samen richting de kaaswinkel liepen, dacht ze aan die kiezer bij Manchester.

Niet omdat ze het allemaal begreep, maar omdat ze ineens voelde, ergens, ver weg, maakt iemand een kruisje dat een heel verhaal verandert.

En dat idee, hoe klein een moment kan zijn, bleef de hele dag bij haar hangen.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaarstaan voor interactief oefenen.

Tot morgen.