Oliver Twist: Het weesjongenverhaal

Stel je voor: je bent negen jaar oud.

Je hebt honger.

Je woont in een groot, koud gebouw met heel veel andere kinderen.

Je weet niet wie je ouders zijn.

Je hebt geen achternaam die iets over je zegt.

En niemand die echt om je geeft.

Dat is het leven van Oliver Twist.

Charles Dickens schreef zijn verhaal in 1838, en het is nog steeds een van de beroemdste boeken uit de Engelse literatuur.

Vandaag neem ik je mee naar het Londen van de negentiende eeuw.

We volgen Oliver van het armenhuis naar de gevaarlijke straten van de stad.

Ik vertel je het hele verhaal.

Pak een kop thee, ga lekker zitten, en luister.

Oliver wordt geboren in een armenhuis.

Zijn moeder sterft direct na zijn geboorte.

Niemand weet wie zijn vader is.

Oliver groeit op met heel weinig eten en veel straf.

De kamers zijn koud en de bedden zijn hard.

De kinderen krijgen waterige pap en een stuk oud brood.

Ze moeten stil zijn en hard werken.

Als ze iets verkeerd doen, krijgen ze slaag.

Oliver is klein en mager.

Hij zegt weinig en kijkt veel om zich heen.

Hij weet niet beter dan dit leven.

Hij heeft geen ouders die hem troosten.

Hij heeft geen naam die iets over hem zegt.

Hij is alleen een jongen in een groot gebouw.

Als hij negen is, moet hij van de leiding van het armenhuis naar een werkhuis.

Daar moet hij touw plukken, een saai en zwaar werk.

Zijn handen worden ruw en zijn rug doet pijn.

Het eten is nog steeds veel te weinig.

De jongens hebben zo'n honger dat ze op een dag loten.

Wie verliest, moet om meer eten vragen.

Oliver verliest.

Hij staat op en loopt langzaam naar de man die het eten uitdeelt.

Hij kijkt naar de lege pan en dan naar de man.

Hij zegt zacht: please, sir, I want some more.

De man kijkt hem aan en slaat hem.

Oliver wordt vastgepakt en opgesloten in een donkere kamer.

Daar zit hij alleen en bang.

Hij begrijpt niet wat hij verkeerd heeft gedaan.

Hij wilde alleen maar eten.

De leiding van het armenhuis wil van Oliver af.

Ze sturen hem naar een begrafenisondernemer, meneer Sowerberry.

Oliver moet daar helpen met begrafenissen.

Hij draagt donkere kleren en loopt mee achter de lijkkoets.

Het werk is somber en stil.

De zoon van de baas, Noah Claypole, pest Oliver constant.

Hij trekt aan Olivers haar en lacht hem uit.

Hij noemt Olivers moeder slechte namen.

Oliver slikt het eerst in.

Maar op een dag wordt hij zo boos dat hij Noah slaat.

Noah schreeuwt en rent naar zijn vader.

Oliver wordt opgesloten en geslagen.

Hij zit in het donker en huilt.

Hij denkt aan zijn moeder en aan vrijheid. 's Nachts besluit hij weg te lopen.

Hij neemt zijn kleine spullen en gaat de straat op.

Het is donker en koud.

Hij heeft geen geld en geen plan.

Maar hij wil vrij zijn.

Hij loopt dagenlang richting Londen.

Zijn voeten doen pijn en zijn maag rammelt.

Hij heeft honger en is moe.

Een oude vrouw geeft hem wat brood.

Hij eet het langzaam op en bedankt haar.

Hij loopt verder langs akkers en wegen.

Uiteindelijk bereikt hij de grote stad.

De straten zijn druk en vol geluid.

Oliver kijkt om zich heen en weet niet waar hij heen moet.

In Londen ontmoet Oliver een jongen van zijn leeftijd.

De jongen heet Jack Dawkins, maar iedereen noemt hem de Artful Dodger, de slimme ontwijker.

Hij ziet er grappig uit, met een hoge hoed die veel te groot is.

Zijn kleren zijn te wijd en zijn schoenen te groot.

Hij loopt met een slappe houding en een grijns.

Hij vraagt waar Oliver vandaan komt.

Oliver vertelt dat hij honger heeft en nergens slaapt.

De jongen biedt hem een slaapplaats aan.

Oliver is blij en volgt hem.

Ze lopen door smalle straten en donkere steegjes.

De jongen praat veel en snel.

Oliver luistert en hoopt dat hij eindelijk een thuis vindt.

Hij volgt de jongen naar een donker huis.

Daar ontmoet hij een oude man die Fagin heet.

Fagin heeft veel jongens in huis.

Ze spelen een spelletje waarbij ze zakdoeken uit elkaars zakken halen.

Oliver denkt dat het een spel is.

Fagin is vriendelijk tegen hem.

Hij geeft Oliver eten en een plek bij het vuur.

Oliver voelt zich voor het eerst een beetje thuis.

Hij kijkt naar de jongens en lacht voorzichtig.

Maar hij begrijpt niet wat er echt gebeurt.

Hij ziet alleen een warme kamer en vriendelijke gezichten.

Hij weet niet dat de zakdoeken gestolen zijn.

Hij weet niet dat Fagin de jongens gebruikt.

Hij voelt zich veilig en dat is voor hem genoeg.

Op een dag gaat Oliver met twee andere jongens de straat op.

De jongens lopen voor hem uit en zeggen dat hij moet opletten.

Bij een boekenstal staat een rijke oude man, meneer Brownlow.

Hij leest rustig in een boek en let niet op zijn zakdoek.

De jongens fluisteren tegen elkaar en wijzen naar de zakdoek.

Oliver ziet wat ze willen doen en wordt bang.

Hij blijft staan en durft niets te zeggen.

Dan grijpt een van de jongens de zakdoek en rent weg.

Oliver schrikt en rent ook weg, de andere kant op.

Meneer Brownlow voelt dat er iets weg is en kijkt om zich heen.

Mensen beginnen te schreeuwen en wijzen naar Oliver.

Ze pakken hem vast en houden hem tegen.

Oliver roept dat hij het niet gedaan heeft, maar niemand luistert.

Ze brengen hem naar de politie.

Op het bureau zit Oliver te trillen op zijn stoel.

Meneer Brownlow komt ook binnen en kijkt naar het magere, angstige kind.

Hij ziet dat Oliver er zwak en bang uitziet en voelt medelijden.

Hij zegt dat Oliver niet de dief kan zijn.

Hij neemt Oliver mee naar zijn huis.

Daar krijgt Oliver warm eten en een zacht bed.

Voor het eerst in zijn leven is hij veilig.

Meneer Brownlow blijft naar Olivers gezicht kijken.

Hij ziet iets dat hem aan iemand doet denken, maar hij weet nog niet dat Oliver familie van hem is.

Oliver blijft een paar dagen bij meneer Brownlow.

Hij eet goed en slaapt veel.

Meneer Brownlow geeft hem boeken en laat hem rustig zitten bij het vuur.

Oliver voelt zich bijna thuis.

Maar Fagin zit ondertussen in zijn donkere huis en is bang.

Hij is bang dat Oliver alles zal verraden.

Hij roept zijn handlangers bij zich en zegt dat ze Oliver moeten zoeken.

Op een dag moet Oliver een boodschap doen voor meneer Brownlow.

Hij loopt alleen de straat op met een brief in zijn hand.

Dan ziet hij Nancy, een jonge vrouw die bij Fagin woont.

Nancy kijkt hem aan en grijpt hem plotseling bij zijn arm.

Oliver schrikt en probeert los te komen.

Nancy houdt hem stevig vast en sleurt hem mee door de straten.

Oliver schreeuwt en vecht, maar niemand helpt.

Mensen kijken weg en lopen door.

Nancy brengt hem terug naar het huis van Fagin.

Daar duwt ze hem naar binnen en doet de deur dicht.

Oliver zit weer gevangen.

Fagin is eerst boos en schreeuwt tegen hem.

Daarna wordt hij rustig en probeert hij Oliver voor zich te winnen met lieve woorden.

Oliver smeekt om terug te mogen naar meneer Brownlow.

Fagin schudt zijn hoofd en weigert.

Oliver voelt zich hopeloos en huilt zacht in een hoek van de kamer.

Dan komt er een nieuwe man in het verhaal: Bill Sikes.

Hij is groot en wreed en iedereen is bang voor hem.

Hij heeft een hond aan een touw en een pistool in zijn zak.

Sikes wil Oliver gebruiken voor een inbraak.

Hij zegt dat Oliver door een klein raam moet klimmen in een groot huis.

Oliver is doodsbang en zegt dat hij het niet durft.

Sikes pakt hem hard vast en duwt hem naar de deur.

Ze lopen in het donker door de koude straten.

Bij het huis tilt Sikes Oliver op en schuift hem door het kleine raam naar binnen.

Oliver staat in een donkere kamer en zijn hart klopt snel.

Binnen in het huis wordt hij gezien.

Iemand roept en dan valt er een schot.

Oliver raakt gewond aan zijn arm en valt op de grond.

Sikes vlucht weg en laat Oliver alleen achter.

Oliver kruipt langzaam naar de deur van het huis.

Zijn arm doet pijn en hij is bang.

De mensen in het huis, mevrouw Maylie en haar nichtje Rose, vinden hem bij de deur.

Ze zien een gewond, bang kind en geen echte dief.

Ze tillen hem voorzichtig naar binnen en zorgen voor hem.

Oliver is weer veilig, maar zijn arm doet pijn en hij is bang dat de politie hem komt halen.

Oliver ligt in een bed in het huis van mevrouw Maylie.

Zijn arm is gewond en hij is nog steeds bang.

Mevrouw Maylie komt bij hem zitten en legt een hand op zijn voorhoofd.

Ze zegt dat hij veilig is en dat niemand hem kwaad zal doen.

Rose staat bij het raam en kijkt naar buiten.

Ze ziet dat Oliver er zwak uitziet en ze voelt medelijden.

De dokter komt langs en verbindt zijn arm opnieuw.

Oliver durft bijna niet te geloven dat deze mensen hem willen helpen.

Hij vraagt zacht of hij mag blijven.

Mevrouw Maylie knikt en glimlacht naar hem.

Ze zegt dat hij mag rusten zo lang hij nodig heeft.

Oliver sluit zijn ogen en voelt voor het eerst in lange tijd geen kou.

Oliver blijft bij mevrouw Maylie en Rose wonen.

Ze geven hem eten en schone kleren.

Hij krijgt een eigen kamer met een echt bed.

Rose leert hem lezen en schrijven aan de keukentafel.

Oliver leert snel en is trots op elke letter die hij kent.

Hij helpt in de tuin en doet kleine klusjes in huis.

De dagen zijn rustig en hij voelt zich eindelijk gelukkig.

Maar soms denkt hij aan Fagin en aan de donkere straten van Londen.

Dan wordt hij stil en kijkt hij uit het raam.

Rose merkt dat en vraagt wat er is.

Oliver zegt dat hij bang is dat het verleden hem komt halen.

Rose stelt hem gerust, maar ergens in de stad loopt al iemand die hem kwaad wil doen.

Op een avond zit een geheimzinnige man in een donker vertrek met Fagin te praten.

De man heet Monks.

Hij heeft een hard gezicht en donkere ogen.

Hij tikt met zijn vinger op tafel en zegt dat Oliver nooit zijn deel van het geld mag krijgen.

Fagin luistert aandachtig en knikt.

Monks zegt dat Oliver een oneerlijke jongen is en dat niemand hem moet geloven.

Fagin belooft dat hij Oliver zwart zal maken bij de mensen.

Nancy zit in een hoek van de kamer en doet alsof ze niet luistert.

Maar ze hoort elk woord.

Ze denkt aan Olivers bange gezicht en aan hoe hij om hulp smeekte.

Ze voelt medelijden met hem.

Ze weet dat ze iets moet doen, ook al is ze bang voor Sikes.

Nancy wacht tot het donker is en sluipt de straat op.

Ze loopt snel naar het huis van Rose Maylie en klopt zacht op de deur.

Rose doet open en ziet een bleke, angstige vrouw voor zich staan.

Nancy zegt dat ze over Oliver moet praten en dat het dringend is.

Rose neemt haar mee naar binnen en schenkt haar thee.

Nancy vertelt over Monks en over de plannen van Fagin.

Ze zegt dat Oliver in gevaar is en dat hij niet terug mag naar Londen.

Rose is geschokt en wil Oliver meteen helpen.

Nancy staat op en zegt dat ze weg moet voordat iemand haar mist.

Ze smeekt Rose om haar naam niet te noemen.

Rose belooft het en Nancy verdwijnt weer in de nacht.

Maar Sikes heeft Nancy gevolgd door de donkere straten.

Hij heeft haar bij het huis van Rose zien staan en hij is woedend.

Hij wacht haar op in hun kamer en grijpt haar bij haar arm.

Nancy probeert zich los te maken en zegt dat ze niets verkeerds heeft gedaan.

Sikes luistert niet naar haar en schreeuwt tegen haar.

Hij duwt haar tegen de muur en slaat haar.

Nancy gilt en smeekt hem om te stoppen.

Maar Sikes is in een vlaag van woede en luistert naar niemand meer.

Hij vermoordt haar daar in de kamer.

Daarna vlucht hij weg door de achterdeur, met zijn hond achter zich aan.

De politie zoekt hem door de hele stad.

Uiteindelijk sterft Sikes op een tragische manier.

Fagin wordt gearresteerd en krijgt de doodstraf.

Oliver huilt om Nancy, die hem heeft geholpen.

Maar hij is ook opgelucht dat het gevaar voorbij is.

Meneer Brownlow zit in zijn studeerkamer met papieren op tafel.

Hij leest aandachtig en zijn handen trillen een beetje.

Hij ontdekt dat Oliver de zoon is van zijn oude vriend.

Hij legt de papieren neer en staart naar het raam.

Monks is inderdaad Olivers halfbroer.

Hij heeft gelogen en geprobeerd Oliver te benadelen.

Meneer Brownlow roept Oliver bij zich en vertelt hem de waarheid.

Oliver luistert stil en begrijpt niet alles meteen.

Meneer Brownlow zegt dat Oliver het geld van zijn vader erft.

Oliver kijkt hem aan en weet niet wat hij moet zeggen.

Meneer Brownlow glimlacht en zegt dat Oliver bij hem mag wonen.

Oliver rent naar hem toe en omhelst hem.

Hij is eindelijk veilig en geliefd.

Wat maakt dit boek zo bijzonder?

Het laat zien hoe belangrijk het is om gezien te worden.

Oliver is een kind dat niemand ziet.

Hij is arm en alleen.

Maar hij blijft hoopvol.

Hij blijft geloven dat er goede mensen zijn.

En die zijn er ook: meneer Brownlow, Rose, Nancy.

Het boek laat zien dat een kind liefde nodig heeft om te kunnen groeien.

Zonder liefde gaat het mis.

Dat is een les die vandaag nog steeds geldt.

Dickens schreef dit boek om mensen wakker te schudden.

Hij wilde dat rijke mensen zouden nadenken over de armen.

En dat is hem gelukt.

Oliver Twist is een verhaal dat je raakt.

Je voelt de honger, de kou en de angst.

Maar je voelt ook de warmte als Oliver eindelijk veilig is.

Het is een boek over hoop in een harde wereld.

Ik hoop dat je genoten hebt van dit verhaal.

Wil je meer weten over de woorden die ik gebruikte?

Ga naar dutchfluency.com slash transcripts.

Daar kun je op woorden tikken en de vertaling zien.