Een Welkom met Soep

Er zijn vier mensen teruggekomen van een reis door de ruimte.

Hun reis duurde tweehonderdzevenendertig dagen.

Een van hen is een vrouw uit Europa.

Ik legde het broodmes neer en liep naar haar toe.

Op haar telefoon stond de foto van de vier reizigers.

Ze zaten naast elkaar en lachten naar de camera.

Geen Europese vrouw bleef ooit zo lang achter elkaar daar, zei Noor.

Tobias keek op van zijn lege kom en schudde zijn hoofd.

Zo lang zonder een wandeling door het park? vroeg hij.

Ik mis mijn fiets al na een week vakantie.

We moesten lachen, maar noor bleef naar de foto kijken.

Ze vertelde dat de reizigers veel werk hadden gedaan.

Ze hadden proeven uitgevoerd en foto's van de aarde gemaakt.

Nu waren ze weer thuis, bij hun familie en vrienden.

Ik schreef het aantal dagen met grote cijfers op het bord.

Daarna vroeg ik wat de groep na zo'n reis zou willen.

Een warme douche, antwoordde Samira, terwijl ze de soep opschepte.

Een bed met genoeg plek voor mijn benen, zei Tobias.

Noor dacht even na en keek opnieuw door het raam.

Ik zou buiten willen zitten, met mijn voeten op het gras.

Zelfs met deze regen lijkt me dat heel fijn.

Ik vond haar antwoord mooi en vertelde over mijn eigen reis.

Jaren geleden heb ik drie maanden in Spanje lesgegeven.

Ik had daar een fijne kamer en aardige buren.

Toch miste ik de kleine dingen uit mijn gewone leven.

Even tussendoor, bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram,

dan stuur ik je een speciale kortingscode

voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Een lepel.

Wat miste u dan?

Vroeg Samira met een volle lepel.

Mijn eigen stoel, de Nederlandse radio en brood met kaas.

Tobias wees naar het brood dat midden op tafel lag.

Dan hoeft u vandaag gelukkig niet naar Spanje, zei hij.

De kaas ligt hier gewoon naast de boter.

Na de lunch gaf ik iedereen een vel papier.

We zouden een welkom schrijven voor iemand die lang weg was.

Het hoefde geen brief aan de vier ruimtereizigers te zijn.

Je mocht ook schrijven aan een vriend of je broer.

Gebruik gewone woorden, zei ik.

Vertel wat jullie samen gaan doen.

Samira schreef aan haar tante, die een halfjaar in Marokko was.

Tobias koos zijn vriend, die binnenkort terugkwam uit Portugal.

Noor schreef wel aan de vrouw van de lange ruimtereis.

Ze las haar brief voor met het papier in beide handen.

Beste mevrouw,

Bij ons staat een kom soep voor u klaar.

Daarna kunnen we naar het park om de hoek gaan.

U hoeft niet te vertellen over uw werk of uw reis.

We kunnen gewoon naar de vogels luisteren en samen eten.

Het was even stil, want iedereen luisterde naar haar laatste woorden.

Toen schoof Tobias zijn kom een stukje naar voren.

Er is alleen niet veel soep meer, zei hij zacht.

Samira tilde het deksel van de pan en begon te lachen.

Voor een gast maak ik morgen wel een nieuwe pan.

We hingen de brieven naast elkaar aan de muur van het lokaal.

Daarna ruimden we de tafel op en wasten de kommen af.

Buiten brak de zon door en kregen de natte straatstenen kleur.

Noor trok haar jas aan en stopte haar telefoon weg.

Ze vroeg of we nog even door het park wilden lopen.

Dat leek ons een goed einde van deze middag.

Onder de bomen rook het naar natte aarde en bladeren.

We hoorden een vogel zingen en liepen rustig verder.

Ik was blij met onze les en met dit eenvoudige moment.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Tot de volgende keer.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutch Fluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.