B1 Dutch - SS345 - Kabinet-Jetten op zoek naar samenwerki… (Jeroen) - Learn Dutch

Nou, Jeroen stond die ochtend op de kade van Harlingen met een papieren, zak suiker brood onder zijn arm en een hoofd voor plannen.

De lucht hingen laag boven het water en de wind roken naar zout en touw.

Hij had zichzelf beloofd rustig aan te doen omdat hij de laatste tijd tussennel ja zij tegen alles.

Bij het kleine veerhuisje klonken een piepen draaihekje en ergens stikten een vlaggelijn tegen een paal.

Als of iemand ongeduldig met zijn vingers trommelde. Hij zorgt een bankje.

Vouden zijn jas dicht en begon heel burgerlijk de krant te lesen die iemand had laten liggen.

Dat vond hij altijd lekker. Even de wereld begrijpen voor dat de wereld hem begrijpt.

Toch voelde hij ook spanning. Want straks zou hij een oude kennis ontmoeten.

Niet oud, maar iemand van lang niet gezien.

Zoals zo vaak dacht Jeroen, als dit maar niet ongemakkelijk wordt.

Jo, en toen begon het. Naast hem plofften een vrouw met een velgroene schaal neer.

Ze zetten een thermoskant op het bankje als of ze een ministerieele koffernere knalde.

Jij kijkt als of je op een examen wacht, zij ze. Jeroen lachten schuin.

Zo voel ik me ook een beetje uit het veerhuisje klonken radio.

Net hard genoeg om mee te luisteren. Een stem praten over een twee dagens de bat

en een kabinet dat samenwerking zorgt.

Kabinet jette, zij de nieuwslezer. Op zoek naar steun en afspraken.

De vrouw met de schaal snuivte. Samenwerking, kom op zeg.

Dat zeggen ze altijd als het spannend wordt. Jeroen tickte op zijn telefoon

en open de het NOS bericht.

Hier staat het ook, zij jij. Ze willen bruggen bouwen in de kamer.

hij kijkt op. Kling best netjes toch? Netjes?

Ze schoon koffie in twee plastic bekerjes, zonder te vragen dat kwam goed uit.

Netjes is een schoon aanrecht. Politiek is meer een la met rommel

waar je toch iets bruikbaar uit moet vissen. Een man in een overal kwam erbij staan.

Hij had handen die naar vervroken. Ja, ik luister ook mee, zij hij.

Want als ze daar Rusie maken, merk ik het later in mijn portemonnee Jeroen knikten.

Hoe wel hij eigenlijk geen zin had in een discussie, merk de hij dat hij toch wilde reageren.

Maar als ze samenwerken, zijn hij voorzichtig.

Dan komt er misschien te minsten iets af, de vrouw grijnsten.

Bijna, we zeggen eigenlijk, dan komt er eindelijk een schot in de zaak.

Ze knip oogde. Lekker bezig, jij durft het nog hoopvol te zeggen. Jeroen moest lachen.

Achteraf gezien is dat misschien mijn probleem.

Ik geloof, te snel in mooie worden. Toen de verbood aan meerdem,

schoefde rij, langzaam vooruit. De man in de overal bronden.

Weet je wat? Als zij twee dagen kunnen praten, kan ik ook twee dagen gedeeld hebben met mijn buurman.

Hij stakt zijn hand uit naar Jeroen.

Deel? Jeroen schudde die hand en voelde iets warms onder dat ruwe gapje.

Hij dacht, misschien is samenwerking niet groot en ver weg, maar klein en dichtbij.

Even later? Op het deck? Besloot hij zijn kennis niet te ontwijken.

Hij zou gewoon eerlijk zeggen wat hij nodig had.

Dit is het, dacht hij. Terwijl de boot loskwam en het water zacht tegen de boegklotsten.

Mindis, nou. Het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer klaarstaan voor interactief oefenen. Tot morgen.