Thema 34: De tuin van meneer Jansen

Emma and Lars are on their way home from the market when they see their elderly neighbor, meneer Jansen, struggling with a heavy bag of potting soil in front of his house.

They stop to help him and end up having a conversation about helping neighbors in the Netherlands.

Emma: Kijk eens, meneer Jansen probeert die zak alleen te tillen.

Dat is veel te zwaar voor hem.

Lars: Je hebt gelijk.

Laten we even stoppen en vragen of hij hulp nodig heeft.

Emma: Goedemorgen, meneer Jansen!

Ziet u er moe uit.

Kan ik u helpen met die zak?

Lars: We kunnen hem wel even voor u dragen.

Waar moet hij naartoe?

Meneer Jansen: Oh, wat aardig van jullie.

Naar de achtertuin, bij de schuur.

Ik wil nieuwe bloemen planten.

Emma: Geen probleem, dat doen we even samen.

Het is maar een klein stukje.

Lars: Zo, daar staat hij.

Wilt u nog meer hulp bij het planten?

Meneer Jansen: Nee, dat lukt wel.

Maar weet je, het is fijn om te zien dat jullie omkijken naar elkaar.

Emma: Dat doen we graag.

Mijn oma woont ook alleen en zij krijgt vaak hulp van de buren.

Lars: In Nederland is dat heel normaal.

We zeggen wel eens: "Beter een goede buur dan een verre vriend." Meneer Jansen: Ha, die ken ik.

Maar soms durf ik geen hulp te vragen.

Ik wil niet lastig zijn.

Emma: Dat begrijp ik, maar u hoeft zich nooit te schamen om iets te vragen.

Lars: Precies.

U kunt altijd bij ons aankloppen.

We staan voor u klaar, hoor.

Meneer Jansen: Dank jullie wel.

Dat stel ik erg op prijs.

Zal ik jullie een kopje koffie aanbieden?

Emma: Dat zouden we heel gezellig vinden, maar we moeten zo naar de markt terug.

Lars: Misschien een andere keer.

Geniet van het planten en succes ermee!

Meneer Jansen: Bedankt voor alles.

Jullie zijn echte schatten.

Tot ziens!

Emma: Tot ziens, meneer Jansen.

En niet te veel tillen, hè!

Lars: We komen morgen wel even kijken hoe het met de bloemen gaat.

Tot dan!