Zevenentwintig Keer de Lucht In

Het is maandagochtend.

Fatima zit aan de keukentafel.

Ze drinkt een kop thee.

De thee is warm en ruikt lekker.

Ze ruikt de zoete geur van munt.

Buiten is het grijs.

Ze hoort de regen op het raam.

De regen maakt een zacht geluid: tik, tik, tik.

Het is een rustig geluid.

Fatima pakt haar telefoon.

Ze leest het nieuws.

Ze ziet een bericht over Gianni Infantino.

Hij is de baas van de FIFA.

De FIFA is de grote organisatie voor het voetbal.

Fatima kent zijn naam.

Ze houdt van voetbal.

Ze denkt aan haar favoriete team.

Ze kijkt vaak naar wedstrijden op televisie.

Het bericht zegt iets bijzonders.

Infantino maakte zevenentwintig vluchten met een privévliegtuig.

Dit was tijdens het grote toernooi in Qatar.

Zevenentwintig keer!

Fatima leest het nog een keer.

Ze kan het bijna niet geloven.

Ze telt op haar vingers: zevenentwintig.

Dat is veel.

Ze schudt haar hoofd.

Haar broer Karim komt de keuken in.

Hij ruikt de thee.

"Mag ik ook thee?" vraagt hij.

"Ja, pak maar een kopje," zegt Fatima.

Karim gaat zitten.

Hij ziet dat Fatima naar haar telefoon kijkt.

Hij ziet haar gezicht.

Het is een beetje verbaasd.

"Wat lees je?" vraagt Karim.

"Iets over Infantino," zegt Fatima.

"Hij nam zevenentwintig keer een privévliegtuig.

Dat was in zes weken tijd." Karim trekt zijn wenkbrauwen op.

"Zevenentwintig keer?" zegt hij.

"Dat is veel." Hij neemt een slok thee.

De thee is warm.

"Ja," zegt Fatima.

"Bijna elke dag een vlucht." Ze legt haar telefoon op tafel.

Ze denkt even na.

"Ik ga nooit met een privévliegtuig," zegt ze.

"Dat is heel duur." Karim lacht.

"Ik ook niet," zegt hij.

"Wij nemen de bus.

De bus is goedkoop." Fatima lacht ook.

Ze drinkt haar thee.

De thee is nu een beetje koud.

Ze staat op en zet de waterkoker aan.

Ze wil nieuwe, warme thee.

Ze hoort het water koken.

Het maakt een zacht geluid.

Karim leest het bericht nu ook.

"Waarom nam hij zo vaak een vliegtuig?" vraagt hij.

"Hij had veel vergaderingen," zegt Fatima.

"In veel landen." Karim knikt.

"Maar zevenentwintig keer is echt veel," zegt hij.

"Dat is bijna elke twee dagen." Hij telt op zijn vingers.

"Elke twee dagen een vlucht." Fatima schenkt nieuwe thee in.

Ze geeft Karim ook een kopje.

De thee is nu heet.

Ze ruikt de munt weer.

"Mensen zijn boos," zegt ze.

"Want zo veel vliegen is slecht voor de aarde." Karim neemt een slok thee.

"Dat snap ik," zegt hij.

"Het is niet goed voor het klimaat." Fatima gaat weer zitten.

Ze kijkt door het raam.

De regen stopt nu.

Een beetje zon komt door de wolken.

Ze ziet een vogel buiten.

De vogel zit op een tak.

"Ik ga straks fietsen," zegt ze.

"Dat is goed voor de aarde." Karim lacht hard.

"Jij bent beter dan Infantino," zegt hij.

Fatima glimlacht.

Ze pakt haar telefoon weer.

Ze stuurt het bericht naar haar vriendin Nadia.

Nadia houdt ook van voetbal.

Fatima schrijft: "Heb jij dit al gezien?" Nadia antwoordt snel: "Ja!

Zevenentwintig keer!

Dat is te veel!" Fatima lacht.

Ze schrijft terug: "Ik fiets vandaag.

Dat is beter." Fatima legt haar telefoon neer.

Ze drinkt haar thee.

De thee is nu lekker warm.

Buiten schijnt de zon nu meer.

Het wordt een mooie dag.

Fatima denkt: vandaag fiets ik ver.

Dat is goed.

En het kost niets.

Ze denkt aan Infantino.

Ze denkt aan de vluchten.

Ze is blij dat zij fietst.

Het is beter voor de aarde.

En het is leuk.

Tot de volgende keer.