een zin voor vandaag · Slow Dutch morning

Een ochtend aflevering.

Niet luisteren tijdens auto rijden.

Welkom bij hypnodutch.

Het is 11 uur 11, 11, 11.

Een rustig moment om de dag te beginnen.

Vandaag een aangename zomerse dag.

Een zomerse dag.

Een zin voor vandaag.

Dat is jouw anker.

Een zin die je bij je draagt, die je uitspreekt, die je oefend.

Ga rustig zitten of liggen.

Voel hoe je lichaam contact maakt met de stoel of het bed.

Laat je schouders zakken.

Adem een keer diep in door je neus.

En adem langzaam uit door je mond.

Nogmaals een keer.

In en uit.

Een derde keer.

Adem in.

Voel je buik en borst uitzetten.

En adem uit.

Laat alle spanning los.

Je bent hier, nu in dit moment.

De zon schijnt misschien buiten.

Of je hoort de regen op de ramen.

Het maakt niet uit.

Je bent klaar om een eenvoudige, krachtige zin te ontvangen.

De zin voor vandaag is.

Ik mag vandaag een nieuwe Nederlandse zin proberen.

Niet perfect, niet rustig, gewoon proberen.

Een zin die je hoort op de markt.

Of die je zegt bij de kassa.

Misschien mag ik een kopje koffie alstublieft.

Of wat een mooie dag he.

Het is een zin die je oefend.

Die je herhaald.

Die je laat klinken.

Elke keer dat je hem uitsprekt, wordt hij sterker.

Net als een fiets die over de klinkers rijdt.

Eerst wat schokkend, maar dan steeds vloeinder.

Nu de afformaties.

Herhaal ze in gedachten mee.

Eerste afformatie.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Tweede afformatie.

Ik oefen met mijn stem.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje duidelijker.

Elke dag een beetje duidelijker.

Stel je nu voor hoor, het is ochtend, je loopt de deur uit, de lucht is fris, de zon schijnt laag over de grachten, je hoort het getik van een fietspel in de verte, je loopt naar de bakker op de hoek, de deur gaat open, een warme geur van brood en koffie komt je te gemoet.

Je ziet de glazen toonbank met appelvlappen, de vrouw achter de toonbank glimlacht, je haalt adem en zegt, goede morgen, mag ik een bruine boterham als u blieft, je stem klinkt rustig, niet te snel, de vrouw knikt en pakt het brood, je betaalt en loopt naar buiten, de zin nog even in je hoofd, dat was het moment, je hebt het gedaan, stel je nu voor, het is later op de dag, rond een uur of drie, je staat bij de kaaswinkel, op de markt of in het centrum, de kaassen liggen uitgestald, oude kaas, jonge kaas, geitenkaas, de kaasboer snijdt een stukje voor je af, je kijkt naar de prijzen, je voelt de koele lucht van de koeling, je oefent de zin van vandaag, een andere variatie, ik wil graag een pond oude kaas als u blieft, de kaasboer lacht, hij zegt, zeker, een mooie keus, je neemt het pakje aan, je voelt het gewicht, je loopt verder, de zin hangt nog in de lucht, je hebt hem weer uitgesproken, zonder haast, zonder angst, nu is het tijd om terug te keren naar dit moment, voel je voeten op de grond, of je handen op je schoot, beweeg je vingers een beetje, voel de lucht op je huid, beweeg je tenen, voel de stevigheid onder je, adem nog een keer diep in, voel je longen vullen met frisse lucht, adem uit en open langzaam je ogen, je bent weer hier, in de kamer, in de dag van vandaag, de zin is bij je, ik mag vandaag een nieuwe Nederlandse zin proberen, je neemt een mee, de hele dag, bij elk stoplicht, bij elke kassa, bij elke gesprekje en dat is niet alles, laat je meenemen naar een volgende moment van de dag, het is half zeven 's avonds, je loopt door de straat, de zon staat diep oranje boven de daken, je hoort het gerinkel van een tram in de verte, je komt langs een klein café, mensen zitten aan een houten tafel, glazen wijn staan op de tafelkleed, de geur van bitterballen en frituur hangt in de lucht, je neemt plaats op een stoel, de houten zitting voelt warm van de zon, de ober komt naar je toe, je kent het tafel al, je houdt adem en zegt, mag ik een glas witte wijn als u blieft, je spreekt de woorden rustig uit, de klanken rollen van je tong, de ober knikt en noteert, je voelt de tevredenheid in je borst, je zit hier, je oefent, je bent onderdeel van het gesprek, de zin klinkt na in je hoofd, als een herinnering aan een vakantie, nu herhaal je de affirmaties nog een keer, maar met andere woorden, zeg geen gedachte, ik mag deze zin nog een keer proberen, ik mag deze zin nog een keer proberen, ik mag deze zin nog een keer proberen, ik mag deze zin nog een keer proberen, mijn uitspraak wordt helderder naar elke poging, mijn uitspraak wordt helderder naar elke poging, mijn uitspraak wordt helderder naar elke poging, mijn uitspraak wordt helderder elke dag dat ik Nederlands spreek.

Ik ben iemand die elke dag Nederland spreekt.

Ik ben iemand die elke dag Nederland spreekt.

Voel nu hoe deze zinnen in je lichaam landen.

Ze zitten in je vingers, in je lippen, in je keel.

Bij het volgende stoplicht, bij de volgende kassa, bij het volgende gesprekje, de woorden zijn er.

Ze wachten gewoon tot jij ze uitsprekt.

En nu, terwijl je hier zit, kan je diep inademen en voelen dat je rustig bent.

De dag is nog niet voorbij, er zijn meer kansen om te oefenen.

Elke zin die je zegt, hoe klein ook, is een stap.

Een stap over de klinkers, een stap langs de gracht.

De zon staat lager.

De schemering valt in.

Je bent klaar om de dag om te armen met de woorden die je hebt.

Neem even de tijd om je handen op je benen te voelen.

Beweeg je schouders, voel hoe licht ze zijn.

Je ogen zijn gesloten, maar je voelt het licht van de avond zon door je oogleden.

Adem nog een keer in, diep en adem uit met een zucht.

Bij het tellen van drie open je je ogen. 1, 2, 3.

Klaar voor de avond, klaar voor de woorden.

Dit was hypnodutch.

Spreek Nederlands, zelfs als je stotert.