een zin voor vandaag · Slow Dutch morning

Een ochtend aflevering.

Niet luisteren tijdens auto rijden.

Welkom bij hypnodutch.

Het is 11 uur 11, 11, 11.

Een rustig moment om de dag te beginnen.

Vandaag een aangustus.

Een zomerse dag.

Een zin voor vandaag.

Dat is jou anchor.

Een zin die je bij je draagt, die je uitspreekt, die je oefend.

Ga rustig zitten of liggen.

Voel hoe je lichaam contact maakt met de stoel of het bed.

Laat je schouders zakken.

Aarom een keer diep in door je neus.

En aardem langzaam uit door je mond.

Nochmal een keer.

In en uit.

Een derde keer.

Aardem in.

Voel je buik en borst uitzetten.

En aardem uit.

Laat alles panning los.

Je bent hier, nu in dit moment.

De zons ga ik misschien buiten.

Of je hoort de regen op de ramen.

Het maakt niet uit.

Je bent klaar om een eenvoudige, krachtige zin te ontvangen.

De zin voor vandaag is.

Ik mag vandaag een nieuwe Nederlandse zin proberen.

Niet perfect, niet rustig, gewoon proberen.

Een zin die je hoort op de markt.

Of die je zegt bij de kassa.

Misschien mag ik een kopje koffie als te blieft.

Of wat een mooie dag he.

Het is een zin die je oefend.

Die je herhaald.

Die je laat klinken.

Elke keer dat je hem uitsprekt, wordt hij sterker.

Net als een fiets die over de klinkers rijdt.

Eerst wat schokkend, maar dan steeds vloeinder.

Nu de afformaties.

Herhaal ze in gedachten mee.

Eerste afformatie.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Ik mag vandaag een nieuwe zin zeggen.

Tweede afformatie.

Ik oefen met mijn stem.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje meer.

Elke dag een beetje duidelijker.

Belkend elke dag een beetje duidelijker.

Stel je nu voor hoor, het is ochtend, je loopt de deur uit, de lucht is fris, de zon schijnt laag over de grachten, je hoort het getik van een fietspel in de verte, je loopt naar de bakker op de hoek, de deur gaat open, een warme geur van brood en koffie komt je te gemoet.

Je ziet de glazen toombang met appelvlappen, de vrouw achter de toombang glimlacht, je haalt adem en zegt, goede morgen mag ik een bruine boteram als u blieft, je stem klinkt rustig, niet is snel, de vrouw knikt en pakt het brood, je betaalt en loopt u in haar buiten, de zin nog even in je hoofd, dat was het moment, je hebt het gedaan, stel je nu voor, het is later op de dag, rond een uur of drie, je staat bij de kaaswinkel, op de markt of in het centrum, de kaasen liggen uitgestalt, oude kaas, jonge kaas, geite kaas, de kaasboer snijdt een stukje voor je af, je kijkt naar de prijzen, je voelt de coole lucht van de coeling, je oefent de zin van vandaag, een andere variatie, ik wil graag een pont oude kaas als u blieft, de kaasboer lacht, hij zegt, zeker, een mooie keus, je neemt het pakje aan, je voelt het gewicht, je loopt verder, de zin hangt nog in de lucht, je hebt hem weer uitgesproken, zonder haast, zonder angst, nu is het tijd om terug te keren naar dit moment, voel je voeten op de grond, of je handen op je schoot, beweeg je vingers een beetje, voel de lucht op je huid, beweeg je tene, voel de stevigheid onder je, aardem nog een keer deep in, voel je longen vullen met frisse lucht, aardem uit en open langzaam je ogen, je bent weer hier, in de kamer, in de dag van vandaag, de zin is bij je, ik mag vandaag een nieuwe Nederlandse zin proberen, je neemt een mee, de hele dag, bij elk stoplicht, bij elke kassa, bij elke gesprekje en dat is niet alles, laat je meenemen naar een volgende moment van de dag, het is half seven saavonds, je loopt door de straat, de zon staat deep oranje boven de daken, je hort het geringel van een tram in de verte, je komt langs een klein te ras, mensen zitten aan een hout de tafel, glazen wijen staan op de tafelkleed, de geur van bitterballen en frituur hangt in de lucht, je neemt plaats op een stoel, de hout de zitting voelt warm van de zon, de ogen komt naar je toe, je kent het tafrel al, je halt adem en zegt mag ik een glas witte wijn als te blieft, je sprekt de woorden rustig uit, de klanken rollen van je tong, de ogen knikt en noteert, je voelt de tevredenheid in je borst, je zit hier, je oefend, je bent onderdeel van het gesprek, de zin klinkt na in je hoofd, als een herinnering aan een vakantie, nu herhaal je de afwermaties nog een keer, maar met andere woorden, zeggen geen gedachte, ik mag deze zin nog een keer proberen, ik mag deze zin nog een keer proberen, ik mag deze zin nog een keer proberen, ik mag deze zin nog een keer proberen, mijn uitspraak wordt helderder naar elke pooging, mijn uitspraak wordt helderder naar elke pooging, mijn uitspraak wordt helderder naar elke pooging, mijn uitspraak wordt die elke dag Nederland spreekt.

Ik ben iemand die elke dag Nederland spreekt.

Ik ben iemand die elke dag Nederland spreekt.

Voel nu hoe deze zinnen in je lichaam landen.

Ze zitten in je vingers, in je lippen, in je keel.

Bij het volgende stop ligt, bij de volgende kassa, bij het volgende gesprekje, de woorden zijn er.

Ze wachten gewoon tot jij ze uitsprekt.

En nu, terwijl je hier zit, kan je diep in aardemen en voelen dat je rustig bent.

De dag is nog niet voorbij, er zijn meer kansen om te oefenen.

Elke zin die je zegt, hoe klein ook, is een stap.

Een stap over de klingers, een stap langs de geracht.

De zon staat lager.

De schemeling valt in.

Je bent klaar om de dachten om armen met de woorden die je hebt.

Neem even de tijd om je handen op je benen te voelen.

Beweeg je schouders, voel hoe licht ze zijn.

Je ogen zijn gesloten, maar je voelt het licht van de avond zon door je oogleden.

Aardem nog een keer in, diep en aardem uit met een zucht.

Bij het tele van drie open je je ogen. 1, 2, 3.

Klaar voor de avond, klaar voor de woorden.

Dit was iepnodutch.

Spreek Nederland, zelfs als je stond het.