De Boer en Zijn Kippen

Kees woont op een grote boerderij in Noord-Brabant.

Hij heeft meer dan duizend kippen.

De kippen lopen buiten in het gras.

Ze eten graan en drinken water uit een grote bak.

Kees houdt veel van zijn kippen.

Hij werkt elke dag hard op de boerderij.

Op een maandag krijgt Kees een brief.

De brief komt van het bestuur van de regio.

Kees leest de brief langzaam.

Zijn handen trillen een beetje.

In de brief staat dat hij moet stoppen met zijn kippen.

Het bestuur zegt dat er te veel vuile lucht is in de omgeving.

Kees begrijpt dit niet goed.

Hij is boos en verdrietig.

Kees belt zijn buurman Jan.

Jan heeft ook kippen op zijn boerderij.

"Jan, heb jij ook een brief gekregen?" vraagt Kees.

"Ja," zegt Jan.

"Ik ben ook boos.

Wat moeten we nu doen?" Kees zucht diep.

"Ik weet het niet," zegt hij.

"Maar ik ga niet zomaar stoppen." De volgende dag rijden Kees en Jan naar de stad.

Daar is een grote zaal.

Veel boeren komen samen in die zaal.

Ze praten met mensen van het bestuur.

De zaal is vol en luidruchtig.

Kees ruikt koffie en natte jassen.

Hij hoort boze stemmen om zich heen.

Een man van het bestuur staat voor de groep.

Hij praat lang over de lucht en de natuur.

Kees luistert goed.

Maar hij vindt het moeilijk.

"Mijn vader had al kippen," denkt Kees.

"En zijn vader ook.

Dit is mijn leven." Na het gesprek in de zaal is er geen goed nieuws.

Het bestuur zegt dat de regels blijven.

De boeren moeten wachten op meer informatie.

Kees loopt langzaam terug naar zijn auto.

Jan loopt naast hem.

"Kom," zegt Jan.

"We drinken eerst een kop koffie." Kees knikt.

Hij is moe maar niet bang.

Thuis zit Kees aan de keukentafel.

Zijn vrouw Els zet thee voor hem neer.

"Hoe was het?" vraagt ze.

"Moeilijk," zegt Kees.

"Maar ik ga door.

Ik zoek een andere manier." Els pakt zijn hand vast.

"Goed zo," zegt ze zacht.

De volgende ochtend staat Kees vroeg op.

De zon komt net op.

Hij loopt naar de kippen.

De kippen maken zachte geluiden.

Ze lopen rustig rond in het gras.

Kees gooit graan op de grond.

Hij kijkt naar zijn dieren.

Hij voelt zich rustig.

Hij weet dat hij hard blijft werken.

Dat is wat hij kan doen.

Tot de volgende keer.