Carola Schouten bij Pauw en de Wit

Carola's groter was de gast bij het televisieprogramma, Paul en de wit.

En zoals altijd na zo'n uitzending bleef de discussie lang hangen op sociale media.

Hoeveel mensen de uitzending gewoon bekeken en verder gingen met hun avond.

Nam een zekeren Timothy Bakker duidelijk aanstoot, aan iets wat er gezegd werd.

Hij schreef een reactie op Instagram die als snel viral ging met maar liefst 480 likes.

Het onderwerp?

De bewering dat Nederland een inheemse culture heeft die beschermd moet worden.

Timothy vronsten zijn wijkbrouwen bij dit idee en besloten vragen serieus te nemen.

Welke in heemse culture bedoelen we eigenlijk?

Hij begon zijn eigen onderzoek niet in een bibliotheek maar gewoon doorna te denken over de Nederlandse geschiedenis.

Als snel vond hij een adertje onder het gras in het hele argument.

Neem de stroopwafel misschien wel het symbol van Nederland.

Achteraf gezien is dat een interessant voorbeeld.

De stroopwafel werd pas in de 19e eeuw uitgevonden en kon alleen gemaakt worden dankzij,

suiker en kanil, producten die uit de kolonie kwamen.

Niet zo in heems dus of de top ons nationale symbol bij uitstek.

Die werd in 1543 geïntroduceerd vanuit het ottomanse rijk.

Een Turkse bloem als Nederland symbol.

Wie had dat gedacht?

En dan de jodeskristelijke culture waar mensen veel vuldig naar verwijzen.

Timothy wees erop dat joden en catolieken pas in 17 een openlijk hun geloof mochten uitoefenen in Nederland.

Daarvoor moesten ze rekening houden met strengen regels en vervolging.

Dat klinkt niet als een cultuur die altijd in heems en geaccepteerd was.

Maar wie is dan eigenlijk in heems?

De nakomelingen van de oude germanse stammen, de Duitsenarbeidsmigranten die kwamen werken voor de VOC,

de Sephardische joden en Fransen hugenoten die naar de republiek vluchten

of de marokaanse en Turkse arbeidsmigranten die Nederland zelf uitnodigde om arbeidsdekorte op te vullen.

Vaak onder afschuwelijke omstandigheden.

En dan zijn er nog de Indonesiers en Surinamers die jarenlang onder de macht van de Nederlandse staatleefden.

Timothy slot zijn reactie af met een droge opmerking.

Ja, wie zal het zeggen?

Ik hoop dat ik door de keuring van meneer moest kom.

Hoe wel zijn tone humoristisch was, zat er een serieuse boodschap achter.

De Nederlandse identiteit is nooit een simpel ding geweest.

Ze is altijd een mix geweest van invloeden van buiten af.

En dat is misschien wel precies wat haar zo bijzonder maakt.

Dat kwam eigenlijk best goed uit als argument.

De vraag is alleen of iedereen dat wil horen.