Bukuring is betaald en klaar

Op een gewone dinsdag ochtend liep Martin naar zijn auto en vond hij een vreemd papiertje

onder zijn ruitenwisser.

Hij vronsten zijn wijkbouwen en pakten het op.

Het was beschreven met kleine, keurige letters, maar welke taal was dit eigenlijk?

Martin kon het absoluut niet thuis brengen.

Het leek op Cyrillis schrift.

Misschien Russis?

Of was het Grieks?

Hoe wel hij normaal gesproken niet zo nieuwsgierig was.

Besloot hij toch een halve dag te besteden aan het mysterie.

Hij fotograferde het briefje en zogt online naar vergelijkbare letters.

Overwelde gint veel resultaten kwamen voorbij, maar niet schlopte precies.

Uiteindelijk plaatsde hij het briefje op een Nederlandse internetvorm en vroeg om help.

De reacties kwamen snel.

Dat is gewoon Nederland's handschrift van een kind schreef iemand.

Martin vronsten zijn wijkbouwen opnieuw.

Hij had geen kinderen en was er blanco ingegaan.

Achteraf gezien was het antwoord eigenlijk heel simpel.

Het was een bekeuring, een nappbekeuring gescheven door kinderen uit de buurt.

Op het briefje stond dat hij 5 euro moest betalen omdat hij te hard had gereden in de straat.

Martin moest lachen.

Hoe wel hij eerst bezorgd was geweest vond hij het nu juist schatter.

Maar een othertje onder het gras bleef.

Wie waren deze kleine agentjes eigenlijk?

Via zijn buurvrouw kwam hij er achter dat haar zonetje fin en zijn vriendje de schrijfers waren.

Dat kwam goed uit, want Martin had al een plan bedacht.

Hij ging naar de lokale winkel en kocht een stuk of 25 zakjes chocolade geld.

Omdat een bukeuring natuurlijk met echt geld betaalt moet worden.

Wel roemde hij zelf even wat van de bekeuring af, want ook de agent moet eerlijk beloont worden.

Hij belde aan bij de buurvrouw en zij dat hij zijn bukeuring wilde inlossen.

De buurvrouw deed samen met fin de deur open.

Daarom had Martin de doos met chocolade geld al vast klaar gehouden achter zijn rug.

Toen hij hem te vors geen halde, zag hij fin glunderen van oor tot oor.

Dat gezichtje was de moeite waard.

Martin vertelde erbij dat fin het chocolade geld met al zijn vriendjes moest delen.

Omdat een goede agent altijd zijn team beloond.

Fin knikte serieus.

Als of hij een echte politie man was.

Terwijl Martin naar huis liep, dacht hij.

Op goede voet blijven met de buurt is belangrijk.

Maar op goede voet blijven met de kleine buurtpolizie is misschien nog wel belangrijker.

De volgende bukeuring zou bij hem niet meer werken,

maar bij alle andere auto's in de straat waarschijnlijk wel.