Een ongeluk bij de school

Het is een koude ochtend in november.

De zonscheind, maar het wijd hard.

Ja, ik woon in Den Haag, vlak bij een school.

Elke ochtend zie je kinderen naar school open.

Ze lachen en praten.

Vandaag is het anders.

Ik sta bij het raam en drink koffie.

De koffie is warm en ruikt sterk.

Ik ruik de koffie en ik voel de warmte in mijn handen.

Ik horde wind buiten.

De wind maakt een hart geluid.

Dan hoor ik een hart geluid.

Het klinkt als een knal.

Ik schrik.

Mijn hand trilt.

De koffie valt bijna uit mijn hand.

Ik kijk naar buiten.

Ik zie een auto op de stoep.

De auto heeft een groep kinderen geraakt.

Er liggen kinderen op de grond.

Ze liggen still.

Er ligt ook een vrouw op de grond.

Zij is een begeleider.

Ik zie bloed op de straat.

Het bloed is rote en dik.

Het bloed is overal.

Mijn hart klopt snel.

Het klopt heel snel.

Ik pak mijn telefoon en bell 112.

Mijn handen trillen als ik bell.

De stem aan de telefoon zegt.

Rustig.

Help is onderweg.

Ik voel me bang.

Ik voel me heel bang.

Ik loopt naar buiten.

De lucht ruikt naar benzienen.

De geur is sterk en prikt in mijn neus.

De geur van benzienen is overal.

Mensen komen uit hun huizen.

Ze rennen naar de straat.

Iedereen schreelt en huilt.

Een man zegt.

Ik zag het gebeuren.

De auto reet heel snel.

Een vrouw zegt.

De kinderen zijn nog zo jong, zo jong.

Ik zie een meisje op de grond.

Zij beweegt niet.

Haar tas ligt naast haar.

Er zit een tekening in de tas.

De tekening is van een bloem.

De bloem is rote en geel.

De tekening is mooi.

Ik denk.

Zij maakte de tekening op school.

Zij was trolle.

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Als op de tekening.

De politie komt.

De ambulance komt ook.

Zij nemen de kinderen en de vrouw mee.

De doktor schut zijn hoofd.

Ik hoor hem zeggen, het is te laat voor twee kinderen en de begeleider.

De doktor kijkt verdrietig.

Ik voel verdriet.

Het verdriet is zwaar.

Het verdriet voelt als een steen in mijn borst.

Ik denk aan mijn eigen kinderen.

Mijn kinderen zijn veilig thuis.

Ze zijn veilig.

De straat is still.

De boomen zijn kaal.

De wind wijd door de bladeren.

De bladeren maken een zacht geluid.

Het geluid is zacht en trist.

Een agent vraagt mij.

Heeft u iets gezien?

Ik vertel wat ik heb gezien.

Ik zeg.

De auto reedte snel.

Het was een grijze auto.

De auto was grijs en snel.

De agent schrijft het op.

De agent schrijft in een klein boekje.

De sfeer is trist.

Mensen staan in groepjes.

Ze praten zacht.

Ze praten over de kinderen.

Een oude vrouw zegt.

Dit is een ramp voor de buurt.

Een echte ramp.

Ik ga terug naar binnen.

Ik loop langzaam.

Ik drink mijn koffie op.

De koffie is koud.

De koffie smaak niet goed.

Ik voel me leeg.

Ik voel me heel leeg.

Ik denk aan de kinderen.

Ik denk aan de tekening van de bloem.

De bloem is rote en gel.

De dag is grijs en stil.

De lucht is grijs.

Ik hoop dat de families sterk zijn.

Ik hoop dat ze sterk zijn.

Ik zit op de bank.

Ik kijk naar de klock.

De tijd gaat langzaam.

De klock tikt langzaam.

Ik hoor de wind nog steeds.

De wind wijd buiten.

Ik denk morgen is een nieuwe dag.

Maar vandaag vergeet ik niet.

Vandaag vergeet ik nooit.

Tot de volgende.

Alle transcripten op Dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs alsjeblijks totherd.

Tot de volgende keer.