The Ice Cream Mix-Up

Het is een warme zomerdag.

De zon schijnt fel.

De lucht is blauw.

Timo loopt op straat.

Hij heeft zin in ijs.

Hij gaat naar de ijsboer.

De ijsboer heet mevrouw De Bruin.

Ze staat achter de toonbank.

Ze lacht vriendelijk.

Timo ruikt de zoete geur van ijs.

Hij hoort het geluid van de schep in de bakken.

Hij ziet veel kleuren: roze, bruin, wit, geel.

Timo kijkt naar de ijsjes.

Hij ziet veel smaken.

Aardbei, chocola, vanille, en nog veel meer.

Timo wil een ijsje met twee bollen.

Een bol chocola en een bol vanille.

Hij zegt: "Mag ik een ijsje met chocola en vanille, alstublieft?" Mevrouw De Bruin knikt.

Ze pakt een hoorntje.

Ze schept de ijsjes.

Timo betaalt.

Hij loopt naar buiten.

Buiten is het druk.

Mensen lopen voorbij.

Kinderen spelen.

Een hond blaft.

Timo likt aan zijn ijsje.

Het smaakt lekker.

Maar dan voelt hij iets raars.

Het ijsje smaakt niet naar chocola.

Het smaakt naar aardbei.

Timo kijkt naar het ijsje.

De ene bol is roze.

De andere is wit.

"Hé, dit is geen chocola.

Dit is aardbei!" denkt Timo.

Hij is verrast.

Hij gaat terug naar de ijsboer.

Mevrouw De Bruin ziet Timo.

Ze zegt: "Hallo, is er iets mis?" Timo zegt: "Ik vroeg om chocola en vanille, maar ik heb aardbei en vanille." Mevrouw De Bruin kijkt naar het ijsje.

Ze lacht.

"O, sorry!

Ik heb een fout gemaakt.

Ik pakte de verkeerde schep.

Wil je een nieuw ijsje?" Timo knikt.

"Ja, graag." Mevrouw De Bruin pakt een nieuw hoorntje.

Ze schept chocola en vanille.

Ze geeft het aan Timo.

"Sorry voor de fout.

Het is gratis." Timo lacht.

"Dank u wel!" Hij loopt weer naar buiten.

Het nieuwe ijsje smaakt heerlijk.

De chocola is zoet.

De vanille is romig.

Timo is blij.

Hij denkt: "Fouten maken is niet erg.

Als je maar sorry zegt." Hij likt verder.

De zon blijft schijnen.

Het is een mooie dag.

Later ziet Timo zijn vriendin Lina.

Lina zit op een bankje.

Ze eet ook een ijsje.

Timo gaat naast haar zitten.

"Hoi Lina!

Lekker ijsje?" Lina zegt: "Ja, maar het smaakt raar.

Ik vroeg om vanille, maar het lijkt wel aardbei." Timo begint te lachen.

"Dat is grappig!

Ik had net hetzelfde!

Mevrouw De Bruin maakte een fout." Lina lacht ook.

"Echt?

Wat toevallig!" Ze eten hun ijsjes op.

Ze praten over de fout.

Ze vinden het niet erg.

Het is een klein ding.

Timo voelt zich warm van binnen.

Niet door de zon, maar door het lachen.

Hij is blij dat mevrouw De Bruin zo aardig was.

Hij is blij dat hij een nieuw ijsje kreeg.

Hij is blij dat hij Lina ontmoette.

Hij denkt: "Soms gaat het mis, maar dan komt het goed." Hij zwaait naar Lina.

"Tot morgen!" Lina zwaait terug.

"Tot morgen!" Timo loopt naar huis.

Hij voelt de zon op zijn huid.

Hij hoort vogels fluiten.

Hij ruikt het zoete ijs.

Hij glimlacht.

Wat een leuke dag.

Thuis denkt Timo nog eens na.

Hij zit op de bank.

Hij kijkt naar buiten.

De zon is nog steeds warm.

Hij denkt aan de fout van mevrouw De Bruin.

Ze was zo aardig.

Ze zei sorry.

Ze gaf een nieuw ijsje.

Timo glimlacht.

Hij denkt: "Iedereen maakt fouten.

Dat is niet erg.

Je moet gewoon sorry zeggen.

Dan is het weer goed." Hij voelt zich fijn.

Hij is blij met zijn dag.

Hij gaat slapen.

Morgen is er weer een dag.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.