Rebecca: Een geheim dat nooit sterft (5/7)

Stel je voor: je bent jong, verlegen en helemaal alleen in de wereld.

Je werkt als gezelschapsdame voor een rijke, vervelende mevrouw.

Dan ontmoet je op een dag een man die je leven verandert.

Hij is knap, mysterieus en veel ouder.

Binnen een paar weken vraagt hij je ten huwelijk.

Klinkt dat als een sprookje?

In het boek Rebecca van Daphne du Maurier is het allesbehalve een sprookje.

Het is het begin van een nachtmerrie.

Vandaag vertel ik je het verhaal van een vrouw die trouwt met een man, maar eigenlijk trouwt met de herinnering aan zijn eerste vrouw.

Een herinnering die niet wil sterven.

Blijf luisteren, want dit verhaal heeft een geheim dat je nooit zult vergeten.

Het is de jaren dertig.

In Monte Carlo zit een jonge vrouw naast mevrouw Van Hopper.

Ze is de gezelschapsdame van deze rijke Amerikaanse.

Ze is arm en onzeker.

Ze draagt nette kleren en ze moet altijd klaarstaan.

Mevrouw Van Hopper zit op een terras en kijkt naar de andere gasten.

Dan ziet de jonge vrouw Maxim de Winter.

Hij is een rijke Engelsman.

Hij is bekend als een norse man die liever alleen is.

Hij is weduwnaar.

Zijn eerste vrouw Rebecca is een jaar eerder overleden bij een ongeluk op zee.

Iedereen in het hotel weet dat Maxim nog verdriet heeft.

Mevrouw Van Hopper zegt tegen haar: blijf bij hem uit de buurt, hij is saai en somber.

Maar de jonge vrouw voelt zich juist tot hem aangetrokken.

Ze praten met elkaar.

Ze wandelen samen langs de zee.

Langzaam groeit er iets tussen hen.

Mevrouw Van Hopper vindt het maar niets.

Ze waarschuwt de jonge vrouw dat Maxim alleen met haar omgaat uit verveling.

De jonge vrouw luistert, maar ze gelooft het niet.

Op een dag vraagt Maxim haar ten huwelijk.

Ze zegt ja, zonder na te denken.

Ze kent hem amper.

Maar ze is verliefd en ze wil weg van haar saaie leven.

Mevrouw Van Hopper is woedend als ze het hoort.

Ze zegt dat de jonge vrouw een grote fout maakt.

De jonge vrouw pakt haar koffer en laat haar oude leven achter.

Na een korte huwelijksreis in Venetië rijden ze naar Manderley.

Dat is het grote landhuis van de familie De Winter aan de kust van Cornwall.

De jonge bruid heeft nog nooit zoiets gezien.

Het huis is groot en oud.

Er zijn donkere gangen en kamers vol dure spullen.

Ze loopt door de hal en ze ziet een groot schilderij van Rebecca.

In de woonkamer staan nog haar boeken.

De bedienden praten over Rebecca alsof ze nog leeft.

Ze zeggen: mevrouw deed dit altijd zo, mevrouw hield van die bloemen.

De jonge vrouw voelt zich klein en onhandig.

Ze weet niet hoe ze met bedienden moet omgaan.

Ze weet niet hoe ze een groot huis moet runnen.

Ze is doodsbang dat ze het allemaal verkeerd doet.

Dan ontmoet ze mevrouw Danvers, de huishoudster.

Mevrouw Danvers is kil en streng tegen haar.

Ze kijkt de jonge vrouw nauwelijks aan.

Ze doet alsof de nieuwe mevrouw De Winter er niet hoort.

De jonge bruid vraagt iets over de bloemen in de hal.

Mevrouw Danvers antwoordt kort en ze loopt meteen weg.

De jonge vrouw blijft alleen achter in de grote hal.

Ze voelt zich nog kleiner dan eerst.

Ze durft bijna niets meer te vragen.

Elke dag voelt ze de aanwezigheid van Rebecca om zich heen.

Ze beseft dat ze hier niet zomaar de vrouw des huizes wordt.

Maxim is lief voor haar, maar hij is ook vaak afwezig en gespannen.

Hij zit uren in zijn studeerkamer met de deur dicht.

Als zijn vrouw binnenkomt, kijkt hij nauwelijks op van zijn papieren.

Ze probeert een gesprek te beginnen over het huis of de tuin.

Hij antwoordt kort en kijkt weer weg.

Op een avond zegt ze voorzichtig de naam Rebecca.

Maxim staat meteen op.

Zijn gezicht wordt rood en hij bijt op zijn lip.

Hij zegt niets en loopt de kamer uit.

De deur valt achter hem dicht.

De jonge vrouw blijft alleen achter op de bank.

Ze staart naar de lege stoel waar hij net zat.

Haar handen trillen een beetje.

Ze denkt dat hij nog steeds van Rebecca houdt.

Ze denkt dat ze nooit zo mooi en zo slim zal zijn als Rebecca was.

Rebecca was blijkbaar perfect.

Ze was mooi en ze gaf geweldige feesten.

Ze zeilde en ze danste en ze was overal goed in.

De jonge vrouw hoort de verhalen van de bedienden en ze gelooft ze allemaal.

Ze voelt zich een mislukking naast dat beeld.

Ze probeert zich aan te passen aan het leven op Manderley.

Ze leest boeken over hoe je een groot huis runt.

Ze oefent met de bedienden en ze probeert vriendelijk te zijn.

Maar elke stap die ze zet, lijkt verkeerd uit te pakken.

Ze bestelt bloemen en de verkeerde kleur komt.

Ze plant een gesprek met de kok en het valt stil.

Mevrouw Danvers ziet het allemaal.

Ze staat in de gang met haar handen gevouwen en ze kijkt toe.

Ze zegt niets, maar haar mond krult een beetje.

Ze geniet van het ongemak van de jonge vrouw.

Op een dag stelt mevrouw Danvers voor dat de nieuwe mevrouw De Winter een kostuumfeest geeft, net als Rebecca vroeger deed.

Ze zegt het rustig, alsof het een vriendelijk idee is.

De jonge vrouw vindt het een goed idee.

Ze wil indruk maken op Maxim en ze wil iets doen dat bij Manderley past.

Mevrouw Danvers raadt haar een specifiek kostuum aan.

Ze wijst naar een schilderij in de galerij.

Op het doek staat een vrouw in een lange jurk met een hoed.

De jonge vrouw laat het kostuum maken door een naaister in het dorp.

Ze past het en kijkt in de spiegel.

Ze voelt zich voor het eerst een beetje zelfverzekerd.

Ze stelt zich voor hoe Maxim naar haar kijkt als ze de trap afkomt.

Ze glimlacht naar haar spiegelbeeld en ze wacht op de avond.

De avond van het feest komt.

De gasten arriveren in hun mooiste kleren.

De hal is vol licht en muziek.

De jonge vrouw komt de trap af in haar kostuum.

Ze zoekt Maxim in de menigte.

Ze verwacht een glimlach van hem.

Maar in plaats daarvan wordt hij woedend.

Hij schreeuwt tegen haar en zijn stem klinkt door de hele hal.

Ze begrijpt niet wat er mis is.

Ze kijkt naar haar jurk en dan naar zijn gezicht.

Dan fluistert iemand haar toe dat dit precies de jurk is die Rebecca droeg op haar laatste feest.

Mevrouw Danvers heeft haar met opzet hetzelfde kostuum aangeraden.

De jonge vrouw is in shock.

Ze rent naar boven en ze huilt.

Ze voelt zich voor schut gezet en bedrogen.

Maxim komt later naar haar toe en hij verontschuldigt zich.

Maar hij wil nog steeds niet over Rebecca praten.

Het feest is verpest en de gasten gaan vroeg naar huis.

De jonge vrouw beseft dat ze nooit aan Rebecca kan tippen.

Ze is ervan overtuigd dat Maxim nog van Rebecca houdt en dat hij spijt heeft van zijn huwelijk met haar.

Het is nacht en de wind slaat tegen de ramen van Manderley.

In de verte klinken de geluiden van de zee en het geschreeuw van mannen bij de kust.

Iedereen is naar buiten gerend om te helpen bij het schip in nood.

De jonge vrouw staat alleen in de grote hal.

Het huis is stil en donker.

Ze voelt zich eenzaam en weet niet wat ze moet doen.

Dan denkt ze aan de westelijke vleugel.

Daar had Rebecca vroeger haar kamers.

Mevrouw Danvers houdt die kamers altijd perfect schoon.

Het lijkt wel alsof Rebecca elk moment terug kan komen.

De jonge vrouw loopt de donkere gang in.

Haar voetstappen klinken hol op de stenen vloer.

Dan hoort ze voetstappen achter zich.

Ze draait zich om en ziet mevrouw Danvers staan.

Het gezicht van de huishoudster is wit en haar ogen staan woedend.

Ze begint te praten over Rebecca.

Ze zegt hoe geweldig Rebecca was, hoe mooi en hoe sterk.

Haar stem wordt steeds harder.

Dan zegt ze iets verschrikkelijks.

Ze haat de jonge vrouw.

Ze vindt haar zwak en nutteloos.

Ze zegt dat ze beter dood kon zijn.

De jonge vrouw voelt haar hart in haar keel kloppen.

Ze rent de gang uit, de trap af, naar haar kamer.

Ze doet de deur op slot en blijft hijgend staan.

Maar de woorden van mevrouw Danvers blijven in haar hoofd hangen.

Ze voelt zich totaal verloren.

Ondertussen is er iets belangrijks gebeurd op zee.

Duikers hebben het wrak van Rebecca's boot gevonden.

Rebecca zeilde alleen de zee op en verdronk.

Haar lichaam werd later gevonden, ver van de boot.

Iedereen dacht altijd dat ze was verdronken doordat ze ziek was geworden of overboord was geslagen.

Maar nu blijkt dat er iets niet klopt.

De boot is gevonden met de deuren van de kajuit open.

Dat is vreemd.

Als Rebecca per ongeluk verdronk, waarom waren de deuren dan open?

De politie komt naar Manderley en stelt vragen.

Maxim wordt ondervraagd.

Hij zit in een stoel en wrijft over zijn voorhoofd.

Hij lijkt zenuwachtig en antwoordt kort.

De jonge vrouw staat erbij en begrijpt niet wat er aan de hand is.

Ze denkt dat Maxim nog steeds verdriet heeft om Rebecca.

Ze durft niets te vragen.

De dagen daarna is Maxim stil en gespannen.

Hij loopt door het huis en praat bijna niet.

De jonge vrouw voelt dat er iets zwaars tussen hen in staat.

Dan komt er een avond dat Maxim haar meeneemt naar een klein huisje aan de kust.

Hij gaat zitten en kijkt haar lang aan.

Hij zegt dat hij het niet langer kan verbergen.

Hij gaat haar de waarheid vertellen.

De jonge vrouw houdt haar adem in en wacht.

Maxim neemt zijn vrouw mee naar een klein huisje aan de kust.

Het is stil buiten.

De zee is donker.

Hij doet de deur open en laat haar binnen.

Ze gaan zitten.

Maxim kijkt naar de grond.

Dan begint hij te praten.

Hij zegt dat Rebecca niet was wie iedereen dacht.

Ze was gemeen en wreed.

Ze deed alsof ze een gelukkig huwelijk hadden.

Maar ze had minnaars.

Ze maakte hem het leven zuur.

Ze dreigde zijn familie en zijn goede naam kapot te maken.

Hij vertelt over die ene dag in dit huisje.

Ze hadden een enorme ruzie.

Rebecca lachte hem uit.

Ze zei dat ze zwanger was van een andere man.

Maxim werd zo kwaad dat hij haar sloeg.

Ze viel en stierf.

Hij raakte in paniek.

Hij nam haar lichaam mee in haar boot.

Hij voer de zee op en liet de boot zinken.

Daarna vertelde hij iedereen dat Rebecca was verdronken.

De jonge vrouw luistert met open mond.

Ze is geschokt.

Maar tegelijk voelt ze opluchting.

Eindelijk begrijpt ze waarom Maxim zo gespannen was.

Hij hield niet van Rebecca.

Hij haatte haar.

En hij houdt wel van zijn nieuwe vrouw.

Ze voelt zich sterker dan ooit.

Ze kijkt hem aan en zegt dat ze hem gelooft.

Samen zullen ze het geheim bewaren.

Ze blijven nog even zitten in het huisje.

Buiten is het nog steeds stil.

Dan staan ze op en lopen terug naar buiten.

De waarheid is eindelijk gezegd.

Er is iets tussen hen veranderd.

Ze voelt zich niet meer klein naast Rebecca.

Ze is nu de vrouw van Maxim.

En dat is genoeg.

Maar het geheim blijft niet lang verborgen.

De politie onderzoekt de dood van Rebecca opnieuw.

Er komt een onderzoeker, rechercheur Julyan.

Hij stelt vragen aan Maxim.

Maxim vertelt zijn verhaal.

Hij zegt dat Rebecca per ongeluk verdronk.

De politie vindt echter een briefje van Rebecca aan iemand anders.

Er duiken geruchten op over een minnaar.

Dan blijkt iets belangrijks.

Rebecca was niet zwanger.

Ze had kanker.

Ze was onvruchtbaar.

Ze loog tegen Maxim om hem pijn te doen.

De politie gelooft Maxim uiteindelijk.

Er is geen bewijs dat hij haar heeft vermoord.

De jonge vrouw en Maxim rijden terug naar Manderley.

Ze zijn opgelucht.

Maar ze zijn ook bang.

Ze weten dat mevrouw Danvers het geheim kent.

Mevrouw Danvers is verdwenen.

Ze heeft haar koffers gepakt en is weggegaan.

Maar voordat ze wegging, heeft ze iets verschrikkelijks gedaan.

Ze heeft het huis in brand gestoken.

Als Maxim en zijn vrouw thuiskomen, zien ze vlammen uit de ramen slaan.

Het vuur is groot en fel.

Manderley brandt.

Het huis is verloren.

Maxim en zijn vrouw ontsnappen naar buiten.

Ze staan op de weg en kijken toe.

Het oude leven is voorbij.

Alles wat ze hadden, is weg.

Maar ze zijn samen.

En dat is het enige dat nog telt.

Wat zegt dit boek over het leven?

Het laat zien hoe gevaarlijk het is om jezelf te vergelijken met iemand anders.

De jonge vrouw denkt dat ze moet zijn zoals Rebecca om geliefd te zijn.

Maar Rebecca was helemaal niet lief.

Ze was een leeg, wreed persoon.

De jonge vrouw leert dat ze goed genoeg is zoals ze is.

En het boek laat zien dat een geheim nooit echt verborgen blijft.

Hoe diep je het ook verstopt, uiteindelijk komt het naar boven.

Manderley brandt af, maar de waarheid komt vrij.

Soms moet een oud huis instorten voordat je opnieuw kunt beginnen.

Rebecca is een boek dat je blijft bij.

Het is spannend, het is romantisch en het is doodeng tegelijk.

De jonge vrouw zonder naam is misschien wel een van de meest herkenbare personages uit de literatuur.

Ze is onzeker, ze is bang, maar ze is ook moedig.

En Maxim de Winter is een man met een duister geheim die je toch wilt begrijpen.

Als je van spanning houdt en van verhalen over geheimen en liefde, dan is Rebecca echt iets voor jou.

Ik hoop dat je genoten hebt van dit verhaal.

Morgen vertel ik je over Het Portret van Dorian Gray, een boek over een man die eeuwig jong wil blijven.

Dat wordt weer een bijzonder verhaal.

En als je mee wilt lezen, ga dan naar dutchfluency.com slash transcripts, waar je op woorden kunt tikken en de vertalingen ziet.