B1 Dutch - SS361 - Wekdienst 15/3: Slotdag Paralympische… (Malik) - Learn Dutch

Niet voor zijn gewone dingen, maar omdat hij zich had opgegeven als vrijwilliger bij een stemlocale voor Franse inwoners hier in de buurt.

Hij vond dat altijd iets moois. Mensen die, ook al wonen ze ergens anders, toch hun stem willen laten horen.

Aan de muur ging een klein schermpje zonder geluid. Je zag sporters met vlaggen om hun schouders. De sloddag van de Paralympische spelen.

Malik keek er steeds even naar, als of hij stiekem medeet. In zijn jaszaak zat een verkreukelde stroopwafel. Voor nood gevallen, zij hij altijd.

En op de hoek van de tafel lag een krant die iemand had meegenomen. Malik had zich vorgenomen straks even de krant te lezen. Maar ja, er kwam steeds iemand binnen.

Jo, en toen kwam er een man binnen met een Franse schaal en een blik als of hij de weg kwijt was.

Mojooer een stemme vroeg hij. Ja hoor, zij malik. Je bent precies op tijd, pasport als je blieft. De man keek naar het scherm en wijs.

Zest, les je Paralympiek klopt, zij malik. Sloddag, mooi he, die mensen geven nooit op. Dit is het. Net op dat moment riep een ouderen dame bij het hoekje.

Pardon? Ik heb twee biljetten, is dat een bedoeling? Maar ik schoot in de lag. Bijna, we zeggen eigenlijk, u heeft één stem biljet nodig.

Die andere is een uitlegblad, de dame, knep haar ogen samen. Ik dacht dat het een soort punten kaart was, net als bij sport.

Dat zou wat zijn, zijn maalik. Dan krijg de winnaar een medaille en een kortingsbond voor kaas. Achterin begon iemand te mopperen.

Waarom is het zo ingewikkeld? In Frankrijk stemmen ze ook altijd, toch? Zoals zo vaak, zij malik.

Terwijl hij de stapel weer netjes kloppten, is het vooral veel papier. Maar het komt goed uit dat we met zijn allen helpen.

Een jonge vrouw, Amalie, Lunde, normaalik toe. Ik hoorde op de radio. Locale verkiezingen vandaag. Ik woon hier nu drie jaar.

Toch voelt het als of ik tussen twee landen sta. Malik knikten.

Dat herkenne ik. Je kunt van twee plekken houden, zonder dat je moet kiezen. Op het scherm zag je sporters elkaar omhelzen.

Maalik voelde ineens een brok in zijn keel. Hoeveel hij dat altijd een beetje shenanthond.

Hij dacht aan Nina, die laatst nog in die bolder hall in laakhaven stond te worstelen met een route. En aan Dien, die door het zeehelden kwartier liep, met zo'n koppige blik.

Iedereen zoekt zijn eigen finishlein. Dacht hij. Later, toen de laatste stem was ingeleverd, zaten Malik en Amalie op de stoep voor de deur.

Ze hadden geen luxe, maar wel warme koffie uit de thermos. Zullen we straks een terrasje pakken? Vroeg Amalie?

Achteraf gezien, zijn Malik, is dat altijd het beste plan na een ochtend vol stempapier. Hij halde de stroopwafel uit zijn zak, brak hem door midden en gaf haar de helft.

Op de sporters, zij hij. En op iedereen die toch komt stemmen, zelfs als het leven je soms een been probeer te lichten. Amalie lachten.

Dat is mooi gezegd, maar Malik halde zijn schouders op.

Ach, zij hij. Een beetje hoop, is net hagelslag. Je strooit het erop en ineens smaakt de dag beter.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutch Fluency.com. De tuliptrainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen. Tot morgen.