B1 Dutch - SS360 - Aardbeving van 3,0 bij Eleveld in Dren… (Dean) - Learn Dutch

Nou, gister middag liep Dean door het Seaheld en Quartier.

Langs die rijtjes met gevels die altijd net doen als of ze belangrijk zijn.

Hij had een klein papieren tasje bij zich met twee stroopwafels en een notitieboekje,

omdat hij vanavond eindelijk zijn eerst de open mic verhaal wilde doen in een buurthuisaalje.

Best spannend, want Dean is stoerd tot het moment dat iemand en nu jij zegt.

In een zijstraatje dood hij een platenzaakje in, zo'n plek waar het naar karton, koffie en een beetje stof ruikt.

Binnen stond een draaitavond te spinnen en Dean deed als of hij precies wist welke plat hij zorgt.

Zoals zo vaak hield hij zich groter dan hij zich voelde.

Jo, hij ging op een kruk zitten en begon de krant te lezen die daar altijd rond slingerden.

Half NOS, half lokale rodels.

Achterin horen hij twee klanten praten over dat telefoonwinkeltsje op het plein.

Waar Karim, vanmorgen nog met zijn kapuchon stond te hannesen met een oud toestel.

Die gast kan echt alles fixen, zij de ene.

Dean glimlachten.

Den Haag is net een dorp.

Iedereen komt overal terug.

En toen, geen grap, sprong de naad van de platenspeler ineens een tikje op zij.

Niet hard, maar precies genoeg om iedereen op te laten kijken.

De eigenaar, een man met een snor die zijn eigen leven ook vinyl noemde, riep.

Hey, niet tegen mijn vloerademmen.

Dean voelde tegelijk een korte trilling onder zijn voeten.

Als of een reus ergens verder op zijn schouder op halden.

Zijn telefoonzoomden.

Een melding van NOS.

Aardbeving van drie komma nul bij Eleveld in Drenthe.

Goed te voelen.

Dean laste twee keer omdat zijn hoofd eerst dacht, eleveld.

Is dat een straat in loos duinen?

Hij stakse een hand op naar de eigenaar.

Zag u dat?

Die naad.

En ik voelde iets.

De snor kijk hem aan.

Want trouwig, maar ook nieuwsgierig.

Hier?

Oh, kom op zeg.

Misschien is er gewoon iemand met zwaare schoenen langs gelopen.

Dean belden meteen zijn vriendin Rose, die in drenten in een zorgborde rij kookt.

Rose nam op met een zucht die klonk als of ze net een pan ervte zoep had gered.

Ja, zij ze.

Ik dacht eerst dat een paard tegen de schuur trapte.

De glazen drinkelden.

Da's ook wat hoor.

Maar ben je oké, vroeg Dean, net iets te snel.

Tuurlijk, zij Rose.

Alleen de kat doet ineens als of ze nooit een mens heeft vertrouwd.

Dean vertelde het in de winkel.

En ineens praten onbekenden met elkaar.

Als of ze elkaar al jaren kenden.

Iemand, zij, dat Nina laatst nog in die belderhal bij laakhaven heng.

En nu vast zou zeggen, je moet je kernspieren aanspannen bij elke trilling.

Iedereen lachten en dat kwam goed uit, want de spanning zakte.

Later die avond in dat buurthuiszaaltje, deed Dean toch zijn verhaal.

Hij begon met, ik hoorde vandaag een aardbeving via een platenspeeler.

Achteraf gezien was dat het beste begin dat hij kon hebben.

Niet omdat het groot nieuws was, maar omdat je soms was merkd hoe stevig mensen kunnen

zijn als de grond even doet, als of hij niet meedoet.

Lekker bezig, Dean, wacht ik, toen ik hem zag glimmen.

Dit, dit, is het.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tulip-trainer heeft het klaarstaan voor interactieve oefeningen tot morgen.