Een Avond voor de Televisie

Het was een gewone donderdagavond.

Buiten regende het zachtjes en de straten in Den Haag waren bijna leeg.

Sander zat op de bank met een kop thee en een zak chips.

Hij had de hele dag hard gewerkt en hij had zin om even niets te doen.

De regen tikte tegen het raam, een rustig geluid dat goed paste bij zijn moeheid.

De thee was warm en rook naar citroen.

Hij nam een slok en voelde de warmte door zijn lichaam gaan.

Zijn telefoon ging.

Het was zijn vriend Bas.

"Hé, kijk jij vanavond naar Ajax?" vroeg Bas.

"Ik wist niet dat ze speelden," zei Sander.

"Tegen wie?" "Tegen Fortuna Sittard.

Het begint over tien minuten.

Zet maar aan." Sander pakte de afstandsbediening en zette de televisie aan.

Hij vond het kanaal snel.

De spelers stonden al op het veld.

Het gras was groen en nat van de regen.

De mensen in het stadion hadden jassen en sjaals aan.

Het was duidelijk koud in Sittard.

Sander hoorde het geluid van de fans door de televisie, een luid gezang dat het hele stadion vulde.

Hij vond het altijd indrukwekkend, ook al was hij er niet bij.

Sander kende Ajax wel, maar hij volgde het voetbal niet zo vaak.

Toch bleef hij kijken.

Er was iets aan de sfeer van een live wedstrijd dat hem altijd trok.

De spanning, het geluid, de kleuren van het veld en de shirts.

Alles leek even belangrijk.

Na een paar minuten belde Bas weer.

"Heb je het gezien?

Kehrer heeft gescoord!" "Ik heb het net gemist," zei Sander.

"Ik was even in de keuken." "Man, hoe kun je nu naar de keuken gaan tijdens een wedstrijd?" Bas klonk een beetje boos, maar Sander wist dat hij een grapje maakte.

Sander ging weer op de bank zitten en keek goed.

Ajax speelde sterk.

De spelers bewogen snel en gaven de bal goed door.

Fortuna Sittard probeerde mee te doen, maar het lukte niet goed.

Ajax was gewoon beter die avond.

Het publiek juichte bij elke aanval.

Sander voelde de opwinding in zijn buik.

Kehrer, de speler die al gescoord had, was ook betrokken bij het tweede doelpunt.

Hij gaf de bal aan een ploeggenoot, die hem hard in het doel schoot.

Sander stond bijna op van de bank.

"Ja!" riep hij, ook al was hij alleen thuis.

De bal raakte het net en het geluid van het publiek werd nog harder.

Hij stuurde een berichtje naar Bas: "Dat was mooi!" Bas antwoordde meteen: "Zie je wel!

Voetbal is altijd de moeite waard." Tijdens de rust zette Sander nog een kop thee.

Hij dacht aan vroeger, toen hij als kind met zijn vader naar wedstrijden keek.

Zijn vader was een grote Ajax-fan.

Ze zaten dan samen op de bank, net zoals Sander nu, maar dan met zijn vader naast hem.

Die herinneringen waren fijn.

Hij rook de thee en dacht aan de geur van zijn vaders oude jack, die altijd naar hout en sigaretten rook.

Even voelde hij zich weer klein.

In de tweede helft scoorde Ajax nog een keer.

Het werd een duidelijke uitslag.

Fortuna Sittard kon er weinig tegen doen.

De spelers van Ajax leken blij en vol energie.

Ze liepen hard en bleven goed samenwerken.

Sander zag de rode wangen van de spelers en de modder op hun shirts.

Het was een echte wedstrijd.

Na de wedstrijd belde Bas nog een keer.

"Goed gespeeld, toch?" zei hij.

"Ja, echt wel," zei Sander.

"Ik ben blij dat je me belde.

Ik had het anders gemist." "Dat is precies waarom je vrienden hebt," zei Bas lachend.

Sander legde zijn telefoon neer en keek naar het scherm.

De spelers schudden handen met elkaar.

Het publiek verliet langzaam het stadion.

De regen was gestopt.

Buiten in Den Haag was het nu stil.

Alleen het geluid van een fietsbel in de verte was te horen.

Sander dronk zijn thee op en dacht: soms is een gewone avond thuis toch heel goed.

Hij deed de televisie uit, deed het licht uit en ging naar bed.

Morgen was er weer werk.

Maar vanavond was fijn geweest.

Hij glimlachte in het donker.

Soms heb je geen grote plannen nodig om een goede avond te hebben.

Een vriend, een wedstrijd en een kop thee zijn genoeg.

Tot de volgende keer.