Touwtrekken met een Eigenwijze Labradoodle

Sanne and Tom are walking their energetic Labradoodle, Joep, in a local Dutch park after a rain shower.

Joep is highly distracted and pulling on the leash, testing Tom's patience while Sanne worries about his behavior.

The routine walk takes an unexpected turn when Joep runs off into the dense bushes.

Sanne: Let nou even op, Tom.

Je loopt de hele tijd op je telefoon te kijken.

Tom: Ja, sorry.

Ik moest even reageren op een mailtje van werk.

Kom op, Joep, hier!

Sanne: Hij trekt enorm vandaag.

Heb je hem gisteren wel lang genoeg uitgelaten?

Tom: Natuurlijk.

We zijn gisteravond nog een heel rondje om de singel gelopen.

Sanne: Nou, hij barst van de energie.

Kijk hem nou snuffelen bij die boom.

Tom: Laat hem toch even.

Het is een hond, Sanne.

Die moeten de buurtkrant lezen, hè?

Sanne: Haha, heel grappig.

Maar hou de riem wel goed vast.

Er lopen hier veel katten.

Tom: Maak je geen zorgen, ik heb hem stevig vast.

Sanne: Dat zei je vorige week ook, en toen rende hij achter die fietser aan.

Tom: Dat was overmacht!

Die fietser had een broodje worst in zijn hand.

Sanne: Precies, en Joep is een wandelende stofzuiger.

Heb je trouwens wel poepzakjes meegenomen?

Tom: Eh... zaten die niet in jouw jaszak?

Sanne: Tom!

Echt waar?

Ik heb je nog zo gezegd dat je de rol moest verwisselen.

Tom: Rustig maar, ik maak een grapje.

Ze zitten gewoon in de houder aan de riem.

Sanne: Pff, je liet me even schrikken.

De boetes hiervoor zijn niet mals hoor.

Tom: Weet ik, weet ik.

Handhaving fietst hier regelmatig rond.

Sanne: Waarom trekt hij nu ineens zo naar die prullenbak?

Tom: Iemand heeft daar een half frikandelbroodje laten vallen.

Sanne: Jakkes.

Trek hem weg, straks krijgt hij weer last van zijn maag.

Tom: Kom mee, Joep!

Nee, foei.

Loslaten!

Sanne: Heeft hij het opgegeten?

Tom: Nee, ik was net op tijd.

Maar hij is het er niet mee eens, kijk hem boos kijken.

Sanne: Hij is echt Oost-Indisch doof vandaag.

Oh, kijk uit, daar komt een andere hond aan.

Tom: Oh, dat is die Franse bulldog van nummer 42.

Hoe heet hij ook alweer?

Baco?

Sanne: Ja, Baco.

Joep vindt hem volgens mij niet zo leuk.

Zie je wel, zijn nekharen gaan helemaal overeind staan.

Tom: Rustig, Joep.

Zit.

Braaf.

Baco kijkt niet eens naar ons.

Gelukkig.

Sanne: Zullen we richting het losloopgebied gaan?

Dan kan hij zijn energie even kwijt.

Tom: Goed idee.

Het is wel een beetje modderig daar, door die bui van vanochtend.

Sanne: Heb je geen oude schoenen aan dan?

Tom: Jawel, maar ik heb geen zin om Joep straks weer in bad te moeten doen.

Sanne: Tja, dat hoort erbij als je een hond hebt in Nederland.

Het regent hier nou eenmaal vaak.

Tom: Oké, we zijn er.

Ik doe hem los.

Vrij!

Sanne: Kijk hem gaan!

Hij rent alsof hij in geen weken buiten is geweest.

Tom: Zie je die reiger daar bij de sloot?

Als hij die maar met rust laat.

Sanne: Joep!

Nee!

Hier komen!

Tom: Te laat.

Hij gaat er al op af.

Sanne: Tom, doe iets!

Hij plonst straks zo dat vieze water in!

Tom: Joep, koekje!

Kom eens hier, braaf!

Sanne: Hij luistert totaal niet.

Hij heeft alleen maar oog voor die vogel.

Tom: De reiger vliegt al weg.

Gelukkig.

Sanne: Maar Joep stopt niet...

Waar rent hij nu naartoe?

Tom: Hij duikt die dichte bosjes in.

Wat is daar te zien?

Sanne: Ik hoor hem blaffen.

Een heel raar, hoog blafje.

Tom: Dat doet hij normaal alleen als hij bang is, of als hij iets heel geks vindt.

Sanne: Ik ga wel even kijken.

Het is hier echt een oerwoud van takken.

Tom: Wacht, ik loop wel mee.

Pas op voor de brandnetels.

Sanne: Au!

Te laat.

Waar is hij nou?

Tom: Ik zie zijn staart.

Hij staat stil bij een oude kartonnen doos.

Sanne: Een doos?

Wat doet een doos midden in de bosjes van het park?

Tom: Geen idee.

Mensen dumpen hier van alles.

Afval, oude spullen...

Sanne: Joep, af!

Blijf daar weg.

Je weet niet wat erin zit.

Tom: Wacht even, Sanne...

Hoor jij dat ook?

Sanne: Wat horen?

Ik hoor alleen de wind.

Tom: Nee, luister dan.

Er komt een geluid uit die doos.

Een soort gepiep.

Sanne: Oh mijn god, Tom.

Het zal toch niet waar zijn?

Tom: Ik ga hem openmaken.

Hou jij Joep even vast?

Sanne: Ja, kom hier, vriend.

Voorzichtig hoor, Tom!

Tom: De deksel zit een beetje vast met tape...

Zo.

Oh wauw.

Sanne: Wat is het?

Wat zit erin?!