Gezakt op het Festival

Julia: Pfoe, wat een rij zeg.

Ik had dit niet verwacht.

Het leek van een afstandje helemaal niet zo druk.

Tom: Had ik maar een uur geleden drinken gehaald.

Dan stonden we nu niet hier te wachten.

En die bas dreunt ook lekker door in m'n hoofd.

Ik heb echt iets te drinken nodig.

Rick: Ach, zie het positief.

We staan tenminste droog onder dit tentzeil.

Het voelde net alsof het ging regenen.

Julia: Jouw eeuwige optimisme, Rick.

Maar je hebt gelijk, het had erger gekund.

Maar ik krijg nu toch echt dorst, hoor.

Tom: Zeg, Rick, jij als leraar, heb je hier een educatieve les voor?

Over het belang van geduld of zo?

Rick: Haha, nou, het wachten deed me wel ergens aan denken.

Julia: O nee, daar gaan we weer.

Een filosofische bespiegeling over de mens in de rij?

Tom: Of een historische analyse van wachtrijen door de eeuwen heen?

Ik ben één en al oor.

Rick: Nee, nee, iets actuelers.

Ik las dus dat Nederlandse universiteiten flink zijn gezakt op de wereldranglijst.

Tom: Nou en?

Krijg ik daar sneller een biertje van?

Dat boeit me echt niets.

Die ranglijst kan me gestolen worden.

Julia: Gezakt?

Hoe kan dat nou weer?

Ik dacht altijd dat we het juist zo goed deden.

We waren toch altijd de beste, of in ieder geval in de top?

Rick: Tja, 'de beste' is relatief.

Maar de daling was wel opvallend, over de hele breedte.

Tom: Misschien moeten ze een vak 'efficiënt in de rij staan' invoeren.

Dan scoren we wel op die ranglijst, let maar op.

Julia: Stop eens met die grappen.

Ik vind het wel interessant.

Wat is de reden dan voor die daling?

Rick: Er worden meerdere redenen genoemd.

Een belangrijke factor is de financiering die achterblijft, en dat heeft weer te maken met de internationalisering.

Julia: Hoezo?

Meer internationale studenten is toch juist goed voor de ranking en voor de sfeer?

Rick: In principe wel, ja.

Het trekt talent aan en zorgt voor een dynamische omgeving.

Maar het is alleen goed mits de student-docentratio goed blijft.

Dat is nu juist het probleem.

Tom: Dus te veel studenten in een klaslokaal?

Klinkt als mijn middelbare school.

Dertig zwetende pubers in een lokaal dat voor twintig was bedoeld.

Rick: Precies die kant gaat het op.

En naarmate de klassen voller worden, daalt de kwaliteit van het onderwijs.

Docenten hebben simpelweg minder tijd per student.

Julia: Dat klinkt logisch.

Ik kan me dat goed voorstellen.

Als ik terugdenk aan mijn studie, waren de kleine werkgroepen het meest waardevol.

Juist omdat er persoonlijke aandacht was.

Als die aandacht verdwijnt, daalt de kwaliteit direct.

Rick: Exact.

En die persoonlijke aandacht is het eerste dat sneuvelt als de student-docentratio verslechtert.

Een docent kan zich simpelweg niet in vijftig studenten tegelijk verdiepen.

Julia: Het is dus eigenlijk een direct gevolg van de eigen populariteit.

Wat een paradox.

Rick: Dat zou je wel kunnen zeggen.

Het is een beetje ironisch, vind je niet?

We worden slachtoffer van ons eigen succes.

Tom: Ik vind het vooral ironisch dat we praten over volle klassen en dalende kwaliteit, terwijl we hier in de praktijk ervaren wat er gebeurt met te veel vraag en te weinig aanbod.

Julia: Desalniettemin is het wel een belangrijk signaal, vind ik.

Kwaliteit van onderwijs is zo belangrijk.

Rick: Absoluut.

Het is een teken aan de wand voor de academische wereld.

We moeten ons afvragen welk soort onderwijs we willen bieden.

Tom: De academische wereld kan me gestolen worden.

Ik wil gewoon een koud biertje met een goede schuimkraag.

Julia: Jij kunt ook echt niets relativeren, hè?

Het gaat om de toekomst van ons land, om onze kennispositie.

Tom: De toekomst van ons land hangt niet af van een of andere vage ranglijst, Julia.

Het hangt af van mensen die hun werk goed doen, met of zonder diploma van een topuniversiteit.

Rick: Tom heeft wel een punt.

Je moet die lijsten ook met een korrel zout nemen.

Ze meten niet alles.

De sfeer, de creativiteit... dat is moeilijk in een cijfer uit te drukken.

Julia: Maar het geeft toch wel een indicatie?

Het is niet zomaar een vage lijst.

Rick: Zeker, het is een indicatie.

Tenzij je natuurlijk een buitenlandse student bent die een keuze moet maken.

Voor een student uit China of Brazilië is zo'n ranglijst vaak het eerste waar ze naar kijken.

Het is een soort keurmerk.

Julia: Precies!

Het imago van onze universiteiten staat wel op het spel.

We hebben zulke mooie universiteiten, denk aan Delft, Amsterdam... die hebben toch een naam hoog te houden?

Tom: Weet je wat er op het spel staat?

Mijn geduld.

We schieten echt geen meter op.

Kijk, die mensen voor ons zijn nu aan het overleggen wat ze willen.

Dat had je toch kunnen bedenken?

Rick: Het is zorgwekkend, temeer daar andere landen, zoals Duitsland en in Azië, juist meer investeren in hoger onderwijs.

De concurrentie wordt groter.

Julia: Dus we worden eigenlijk van alle kanten ingehaald.

Wat een deprimerende gedachte.

We moeten echt iets aan die onderwijskwaliteit doen.

Tom: Oké, oké, genoeg zware onderwerpen.

Ik heb een oplossing voor deze deprimerende sfeer.

Ik betaal de eerste ronde...

Julia: …als?

Er zit altijd een 'als' aan bij jou.

Tom: ...mits we binnen vijf minuten aan de beurt zijn.

Ik zet de timer op mijn telefoon.

Julia: Ha, dat is een deal die je gaat verliezen.

Kijk eens voor je.

Er staan nog zeker vier mensen.

Rick: Ik zou niet te vroeg juichen, Julia.

Die groep daar bestelt alleen maar water, zo te zien.

Dat gaat snel.

Tom: De tijd loopt!

Nog vier minuten en twintig seconden.

Julia: Spannend.

Maar goed, we zijn er bijna, jongens.

Nog een paar mensen te gaan.

Tom: Eindelijk!

Mijn keel is zo droog als de Sahara.

Nog twee minuten op de klok, dus ik heb de weddenschap gewonnen!

Julia: Wat neem jij, Rick?

Ik denk dat ik een wijntje neem.

Ik heb wel wat ontspanning verdiend na dit zware onderwerp.

Rick: Doe mij maar een groot bier.

Na al dat gepraat over prestatiedruk en de kwaliteit van het onderwijs heb ik dat wel verdiend.

Tom: Proost alvast op onze gezakte intelligentie dan maar.

En op mijn gratis drankje!

Julia: Haha, en op het feit dat we hierna niet meer hoeven te praten over werk of studie.

Alleen nog maar leuke dingen.

Rick: Precies.

Volgende ronde is voor mij, hoor.

Zonder ingewikkelde voorwaarden.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.