De verrassing in de supermarkt

Het is een gewone dinsdagmiddag.

De zon schijnt zachtjes door de ramen van de supermarkt.

Het licht is warm en geel.

Het licht valt op de vloer.

De vloer is grijs en schoon.

Ik hoor het zachte zoemen van de koelkasten.

Het zoemen is laag en constant.

Ik sta bij de kassa met mijn boodschappen.

Ik heb brood, melk, en een paar appels.

De appels zijn rood en glimmen.

Ze ruiken zoet.

Het is rustig.

Er zijn niet veel mensen.

Ik wacht op mijn beurt.

Ik kijk naar de klok.

Het is kwart over drie.

Dan zie ik een vrouw.

Ze staat voor mij.

Ze heeft een klein kindje bij zich.

Het meisje is ongeveer vier jaar oud.

Ze heeft een roze jas aan en lacht naar me.

Haar lach is vrolijk en schoon.

Haar ogen zijn blauw en stralen.

De moeder praat met de caissière.

Ze is aan het betalen.

De caissière zegt: 'Dat is dan 12 euro.' De moeder geeft geld.

Het meisje kijkt naar me.

Ze zegt: 'Meneer, u bent lief.' Ik glimlach.

'Dank je wel,' zeg ik.

'Jij ook, meisje.' De moeder draait zich om.

Ze kijkt naar mij.

Ze zegt: 'Sorry, ze is altijd zo vriendelijk.' Ik lach.

'Geen probleem.

Het is leuk.' Dan pakt de moeder haar boodschappen.

Ze loopt weg.

Maar dan gebeurt er iets raars.

Het meisje rent terug naar mij.

Ze rent snel.

Haar roze jas wappert.

Ze geeft mij een klein papiertje.

Het is een tekening.

Er staat een zon op en een bloem.

De zon is geel.

De bloem is rood.

De bloem heeft een groene steel.

Ze zegt: 'Voor u.' Dan rent ze weer naar haar moeder.

De moeder kijkt verbaasd.

Ze haalt haar schouders op en loopt de winkel uit.

Ik sta daar met de tekening.

Ik voel de warmte van het papier in mijn hand.

Het papier is zacht en een beetje vochtig.

Ik voel me warm vanbinnen.

Het is zo'n klein gebaar, maar het maakt mijn dag goed.

De caissière lacht naar me.

'Wat lief,' zegt ze.

'Ja,' antwoord ik.

'Heel lief.' Ik stop de tekening in mijn tas.

De tas is bruin en oud.

De tas heeft een lange riem.

Ik loop naar buiten.

De deur gaat open met een zacht geluid.

Het geluid is een piep.

De lucht is blauw.

De zon schijnt nog steeds.

De vogels zingen.

Ze zingen hoog en vrolijk.

Alles voelt lichter.

Ik loop naar mijn auto.

Ik denk aan het meisje.

Ze weet niet hoe blij ze me maakt.

Soms komen de leukste verrassingen van kleine mensen.

En dat is het mooie van het leven.

Ik kijk naar de tekening in mijn tas.

Ik glimlach weer.

Het is een gewone dag, maar nu is het bijzonder.

Ik denk: 'Wat een mooi moment.' De tekening is klein, maar het voelt groot.

De zon op de tekening is geel, net als de echte zon.

De bloem is rood, net als de appels.

Het is een herinnering aan vandaag.

Ik voel me gelukkig.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.