Het nieuws over de Eindhovense verdachte

RICK: Heb je het nieuws gehoord?

Die jongen uit Eindhoven.

TOM: Ja, die 19-jarige?

Weer veroordeeld voor terrorisme.

JULIA: Wat schrik ik daarvan.

Zo jong nog.

RICK: Inderdaad, hij zat al eerder vast.

Nu weer.

TOM: Blijkbaar heeft hij niks geleerd.

Triest.

JULIA: Maar hoe komt iemand zo ver?

Dat vraag ik me af.

RICK: Vaak radicalisering online, hoor ik.

TOM: Klopt.

Via sociale media en groepen.

JULIA: Maar waarom blijf je dan doorgaan?

RICK: Goede vraag.

Misschien omdat hij erin gelooft.

TOM: Of omdat hij geen uitweg ziet.

JULIA: Moeilijk onderwerp voor een wandeling in het park.

RICK: Ja, maar het moet bespreekbaar blijven.

TOM: Zeker.

Maar ik geniet liever van de zon.

JULIA: Eens.

Laten we het niet te zwaar maken.

RICK: Oké.

Wat vinden jullie van het nieuwe terras?

TOM: Ziet er gezellig uit.

We moeten een keer gaan.

JULIA: Ja, als het weer beter wordt.

RICK: Zullen we nu nog een koffie halen?

TOM: Goed idee.

Ik heb wel trek.

JULIA: Ik ook.

Die van mij is bijna op.

RICK: Dan lopen we naar de kiosk.

TOM: Over terrorisme gesproken... grapje!

JULIA: Haha, niet doen.

Even ontspannen.

RICK: Precies.

Genoeg gepraat over ellende.

JULIA: Wat een dag.

Heerlijk buiten zijn.

TOM: Dat is het beste medicijn.

RICK: Zeker.

En met goede vrienden erbij.

JULIA: Kijk, daar is de kiosk al.

TOM: Ik neem een cappuccino.

Jullie?

RICK: Zwarte koffie voor mij.

JULIA: Een latte met havermelk, alsjeblieft.

RICK: Bestellen we tegelijk?

Dat gaat sneller.

TOM: Goed plan.

Ik betaal deze ronde.

JULIA: Wat lief!

Dank je.

RICK: Bedankt, Tom.

Dat waardeer ik.

TOM: Geen probleem.

Jullie doen ook vaak genoeg.

JULIA: Zo zijn we goed bezig.

RICK: Inderdaad.

Samen zijn we sterk.

JULIA: Kijk, de koffie is klaar.

TOM: Heerlijk.

Proosten op het leven.

RICK: Proost!