B1 Dutch - SS388 - Wekdienst 12/4: Verkiezingen in Hongar… (jas) - Learn Dutch

Hij hield van dat kleine theater. Ruppende verkopers. Pleste kratten die over de stenen schuren.

En die geur van korriander die meteen in je jas gaat zitten. In zijn hand had hij een kartone bakje met warme poffertjes.

De suiker plakten aan zijn vingers als of het zich vast klamte voor een lang weekend. Hij had afgesproken met een kennis, een lange man met een sporthorloosje dat altijd piepte, maar die was nog nergens te zien.

Dus lewende Frits tegen een stapel cina's apokisten en dacht, vandaag ga ik één ding doen zonder bedruk te maken, zoals zo vaak nam hij zich dat voor. En zoals zo vaak lukte dat maar half.

Uit zijn jas zak, haal de hij zijn telefoon. Hij wilde de krant lezen, maar zijn schermsprong meteen naar een melding van de NOS, wegdienst.

Frits zuchten. Kom op zeg, womple de hij. Kan een mens niet even poffertjes eten zonder wereld nieuws.

Jo, en toen hoorde hij achter zich een stem door een mini speaker zo'n kraakere ding. Een verkoper had de radio aan.

Verkiezingen in Honghaarijen, zij de nieuwslezer. En vandaag de marathon van Rotterdam. Frits draaiden zich om.

Naast hem stond een vrouw met een sporttas, als of ze elk moment kon vertrekken. Rotterdam, zij ze, daar moet je niet te licht overdenken.

Dat is geen wandelingetje langs de kade. Nou ja, zij Frits. Ik loop wel eens een rondje om het blok. Dit is het, toch?

Hij grijnste, maar zij kijk bloedserieus. Mijn broer loopt hem. Zij ze. Ik ben zijn support team, met druvenzuiker en pleisters.

Ze tikten op haar tas. En jij? Ik support vooral mezelf. Zij Frits. Met poffertjes.

Toen mengde een jonge met een fel oranje pet zich in het gesprek. Hij had een plastig vluitje in zijn mond en bliest een keer.

Kijk hard. Iedereen schrok. Sorry, Riep hij. Test voor Rotterdam. Ik ga langs het parcours staan. Ik wil de lopers wakker houden. Dat lukt je zo al, zij Frits. Dat was even schrikken.

De radio ging door over honggerijen, over kiezen, over stemmen. Over mensen die hopen dat er iets veranderd. Frits voelde zich ineens klein tussen de kistenvruid.

Gekken? Zij hij tegen de vrouw? Dat mensen daar nu aan denken. Terwijl hier iemand met een vluitje helpt wil zijn. Ze knikten.

Toch is het hetzelfde, zij ze. Iedereen wil gehoord worden. Op dat moment kwam de lange man met het piepende sporthorloosje eindelijk aan.

Frits, sorry, ik was laat. Zullen we straks een terrasje pakken? Vroegie? Als of dat de oplossing was voor alles?

Frits, kijk naar de radio, naar het vluitje, naar de sporttas. Achteraf gezien, zij hij. Had ik beter thuis kunnen blijven, maar dat kwam goed uit.

Nu heb ik ineens een plan. Hij kocht een extra zak poffertjes. Doe de die in de handen van de vrouw en zij.

Voor je broer. En als je in Rotterdam staat, denk dan ook even aan die mensen in honggerijen. Een beetje warm te werkt overal. Ze lachten eindelijk.

Later liep Frits weg met plakkerige vingers en een hoofd vol nieuws. Hij voelde geen helden moet, geen grote woorden, maar wel iets simpels.

Je kunt niet alles sturen, maar je kunt wel iets doorgeven.

Lekker bezig Frits, dacht hij?

Nou, het volledige transcript is gratis de lezen op Dutchfluency.com. Ja.

De tuliptrainer heeft het klaarstaan als je interactief wil oefenen tot morgen.