Paniek om een Lusteloze Kater

Sanne and Mark rush their cat, Max, to the vet after he refuses to eat for two days.

The vet examines the lethargic cat and discovers a tense abdomen, prompting immediate concern.

Sanne: Mark, hij ademt toch nog wel?

Ik vind hem zo vreselijk stil.

Mark: Rustig maar, Sanne.

Hij slaapt gewoon.

De reismand is veilig, hij kan nergens heen.

Sanne: Maar hij heeft al twee dagen niks gegeten.

Zelfs z'n lievelingssnoepjes niet.

Mark: Daarom zijn we nu hier.

Dierenarts De Vries gaat hem nakijken en dan weten we meer.

Sanne: Ik hoop maar dat het niks ernstigs is.

Vorige week was hij nog zo speels en rende hij door de hele woonkamer.

Mark: Misschien heeft hij gewoon iets verkeerds gegeten.

Je weet hoe Max is.

Sanne: Ja, hij kauwt op alles.

Zelfs op mijn kamerplanten als ik even niet oplet.

Mark: Precies.

Dus maak je niet te druk.

We zijn nu in goede handen.

Dierenarts: Sanne en Mark?

Jullie mogen binnenkomen met Max.

Sanne: Dank u wel.

Kom op, Max.

We zijn er.

Dierenarts: Zo, vertel eens.

Wat is er aan de hand met deze kleine man?

Sanne: Hij is heel erg lusteloos.

Sinds eergisteren wil hij niet meer eten of drinken.

Dierenarts: Helemaal niks?

Ook geen natvoer of kattensnoepjes?

Mark: Nee, niks.

Normaal begint hij al te miauwen als we het blikje opentrekken, maar nu bleef hij gewoon in zijn mand liggen.

Dierenarts: Dat klinkt inderdaad niet als de Max die ik ken.

Mag ik hem even uit de mand halen?

Sanne: Natuurlijk.

Pas op, hij kan een beetje chagrijnig zijn als hij zich niet lekker voelt.

Dierenarts: Kom maar hier, vriend.

Zo... ik ga even aan zijn buik voelen.

Sanne: Doet het pijn bij hem?

Hij trekt zijn pootjes in.

Dierenarts: Zijn buikje voelt nogal gespannen en hard aan.

Mark: Is dat erg?

Dierenarts: Dat kan verschillende oorzaken hebben.

Heeft hij nog wel gepoept de afgelopen dagen?

Sanne: Ik heb de kattenbak vanochtend verschoond, maar er lag bijna niks in.

Alleen een heel klein beetje urine.

Dierenarts: Oké.

En moet hij vaak braken?

Mark: Gisteravond één keer.

Het was alleen maar gal, een beetje gelig.

Er zat geen eten in.

Dierenarts: Ik ga even zijn temperatuur opnemen.

Houden jullie hem aan de voorkant even vast?

Sanne: Ja, ik heb hem.

Sssht, rustig maar Max.

Het is zo voorbij, jongen.

Dierenarts: Hij heeft lichte koorts. 39,5 graden.

Bij een kat is de normale temperatuur tussen de 38 en 39 graden.

Sanne: Oh nee...

Wat denkt u dat het is?

Dierenarts: Het zou een infectie kunnen zijn, maar omdat zijn buik zo hard is, wil ik toch iets anders uitsluiten.

Mark: Een verstopping in zijn darmen?

Dierenarts: Precies.

Kauwt hij wel eens op dingen die hij niet mag hebben?

Wol, plastic, planten?

Sanne: Ja!

Ik zei het net nog tegen Mark in de wachtkamer.

Hij zit vaak aan mijn Monstera-plant.

Dierenarts: Oei, een Monstera is licht giftig voor katten.

Maar een verstopping door een vreemd voorwerp baart me op dit moment meer zorgen.

Mark: Wat is nu de volgende stap?

Wat kunnen we doen?

Dierenarts: Ik wil graag een röntgenfoto van zijn buik maken.

Dan weten we zeker of er iets vastzit in zijn darmen of maag.

Sanne: Moet hij daarvoor onder narcose?

Hij is al zo zwak en klein.

Dierenarts: Liever niet.

Meestal kunnen we de foto maken terwijl we hem gewoon goed vasthouden.

Als hij te veel tegenstribbelt, geef ik hem een heel licht roesje.

Mark: Doe maar wat nodig is.

We willen gewoon dat hij snel weer beter wordt.

Dierenarts: Helemaal goed.

Ik neem hem even mee naar de röntgenkamer.

Jullie kunnen hier wachten.

Sanne: Mag ik niet mee?

Ik stel hem altijd gerust als hij bang is.

Dierenarts: Vanwege de straling hebben we liever niet dat eigenaren erbij zijn, tenzij het echt niet anders kan.

Mijn assistente houdt hem stevig vast, beloofd.

Sanne: Oké... succes, Max.

We zijn zo weer bij je.

Mark: Kom hier, schat.

Het komt wel goed met hem.

Sanne: Ik hoop het echt.

Als hij maar geen zware operatie nodig heeft.

Dat zou ik vreselijk vinden.