The Blue and Yellow Train to Germany

Hallo allemaal, ik ben Rick.

Ik ben leraar en ik woon in Den Haag.

Vandaag is het zaterdag en ik heb vrij.

Ik zit in een klein, gezellig café.

Het café heet 'De Wachtkamer'.

Het ligt direct naast het grote treinstation, Den Haag Hollands Spoor.

Het is druk in het café.

Ik hoor mensen praten en lachen.

Ik ruik de sterke geur van verse koffie en warme appeltaart.

Ik drink een grote cappuccino.

De koffie smaakt heerlijk.

Ik kijk door het grote raam naar buiten.

Ik zie veel mensen lopen.

Ze lopen snel, want ze moeten hun trein halen.

Ik hoor de treinen ook.

Ze maken een hard, piepend geluid als ze remmen.

"Sssss", doet de trein als hij stopt.

Tegenover mij zit mijn goede vriend Johan.

Johan is een grote fan van treinen.

Hij weet echt alles over treinen.

Hij leest elke dag het nieuws over het openbaar vervoer.

Johan kijkt geconcentreerd op zijn telefoon.

Dan begint hij ineens te lachen.

"Rick, kijk hier," zegt Johan blij.

"Dit is fantastisch nieuws." Ik neem nog een slok van mijn koffie.

"Wat is er, Johan?" vraag ik nieuwsgierig.

"Is er een nieuwe trein?" Johan knikt enthousiast.

"Ja, precies!

De Nederlandse Spoorwegen, de NS, heeft een heel nieuw plan." Ik luister aandachtig.

"Vertel," zeg ik.

Johan leest het artikel voor.

"De NS wil een nieuwe route maken.

Een route van Nederland naar Duitsland.

Naar het Ruhrgebied." Ik ken het Ruhrgebied goed.

Het is een grote, drukke regio in Duitsland.

Er zijn daar veel steden dicht bij elkaar, zoals Düsseldorf en Duisburg.

"Dat is leuk," zeg ik.

"Maar we hebben toch al treinen naar Duitsland?

We kunnen al naar Berlijn of Frankfurt." "Ja, dat klopt," zegt Johan.

"Maar dit is anders.

Dit wordt een echte Nederlandse trein.

Een blauw met gele trein.

Onze eigen kleuren, in Duitsland!" Ik moet lachen.

"Een blauw-gele NS trein in Duitsland?

Dat is een grappig gezicht.

De Duitse treinen zijn altijd wit met rood." Johan lacht ook.

"Zeker!

En weet je hoe vaak deze nieuwe trein gaat rijden?

Zes keer per dag!

Zes ritten heen, en zes ritten terug." Ik denk na over dit plan.

Zes keer per dag is veel.

Dat is erg handig.

"Dat is geweldig nieuws voor reizigers," zeg ik.

"Dan kunnen we heel makkelijk naar Duitsland." Johan kijkt dromerig uit het raam.

"Stel je voor, Rick.

We stappen in op het station.

We zitten in een zachte stoel.

De trein is van buiten blauw en geel.

We kijken uit het raam.

We zien de bomen en de weilanden.

En even later zijn we in Duitsland." "Wat gaan we daar dan doen?" vraag ik lachend.

"Dat is makkelijk," antwoordt Johan direct.

"We gaan eerst winkelen in Düsseldorf.

Daarna eten we een echte Duitse curryworst.

En we drinken een groot glas koud bier." Ik ben het helemaal met hem eens.

De Duitse curryworst is heerlijk.

Het ruikt altijd zo lekker naar warme kruiden.

"Het is ook heel goed voor het milieu," zeg ik serieus.

"De trein is beter dan de auto." Johan knikt.

"Precies.

Veel mensen nemen nu de auto naar het Ruhrgebied.

Maar er is daar altijd heel veel file.

Met de blauw-gele trein heb je geen last van file.

Je kunt gewoon rustig een boek lezen of lekker slapen." Ik kijk weer naar het station.

Ik zie een normale trein vertrekken.

Hij is ook blauw en geel.

Reizen maakt de wereld kleiner.

Het brengt mensen samen.

"Wanneer gaat deze trein rijden?" vraag ik aan Johan.

Johan kijkt op zijn telefoon.

"Dat duurt nog wel even.

Ze moeten alles nog regelen met de Duitse spoorwegen." "Wat jammer," zeg ik met een zucht.

"Ik wil eigenlijk morgen al gaan." Johan lacht hard.

"Geduld, Rick.

De curryworst wacht wel op je." Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.