Een Terrasje Pakken en Tokkies Kijken

RICK: Zo, proost hè.

Wat een lekker weertje.

EMMA: Ja, heerlijk.

Dit hadden we wel verdiend.

De hele week heeft het geregend.

LARS: Zeker weten.

Eindelijk een beetje zon op ons gezicht.

Mijn biertje smaakt heel goed.

RICK: Zeg, ik moest opeens aan iets denken.

EMMA: Oh?

Vertel.

Iets grappigs?

Of iets serieus?

RICK: Een beetje van allebei.

Ik zag gisteren een aflevering van PowNed.

LARS: Oei, dat is vaak wel heftige televisie.

Ze stellen altijd van die brutale vragen aan mensen op straat.

RICK: Ja, dat klopt.

Maar deze ging over de Facebookgroep TokkieFeesboek.

EMMA: Die ken ik!

Daar lachen ze mensen uit, toch?

Mensen die domme dingen op internet zetten.

RICK: Precies.

Ze zoeken online naar 'tokkies'.

Mensen met een grote mond en vaak veel spelfouten.

Ze weten soms niet hoe ze zich moeten gedragen.

LARS: En wat vond PowNed daar dan van?

Vonden ze die groep leuk?

RICK: Ze interviewden de oprichter van die groep.

Hij heeft de pagina bedacht.

EMMA: En?

Is dat een sympathieke man?

Of is hij juist heel onaardig?

RICK: Nou, hij vond het zelf allemaal erg grappig.

Hij zag het probleem niet.

LARS: Dat verbaast me niks.

Makkelijk scoren.

Het is makkelijk om over anderen te oordelen vanaf je computer.

RICK: Hij zei: 'Het is gewoon satire, joh.

We maken gewoon een grapje.' EMMA: Satire?

Ik vind het soms best wel pesten.

Echte satire is slim, dit is gewoon gemeen.

LARS: Dat is het ook.

Het is pure leedvermaak.

Je lacht om de pijn van een ander.

RICK: Ja, dat dacht ik achteraf ook.

Leedvermaak is eigenlijk helemaal niet zo grappig als je er goed over nadenkt.

EMMA: Wat lieten ze in die aflevering zien?

Gaven ze voorbeelden van dat pesten?

RICK: Ze gingen op bezoek bij een vrouw.

Ze had iets stoms op Facebook geschreven over de politiek.

LARS: Een vrouw die op die Facebookgroep stond?

RICK: Ja, precies.

Ze was er kapot van.

Ze huilde zelfs voor de camera.

EMMA: Ach, wat zielig.

Dat is toch niet normaal?

Waarom doen mensen dat toch?

RICK: Haar foto was duizenden keren gedeeld.

Mensen lachten om haar kleding en haar woonkamer.

LARS: Met allemaal nare reacties eronder, zeker.

Dat gaat echt te ver.

RICK: Inderdaad.

Ze durfde de straat niet meer op.

Ze was bang dat de buren of mensen in de supermarkt haar zouden herkennen.

EMMA: Dat is toch vreselijk?

Voor een stomme grap je hele leven verpest.

LARS: Mensen online zijn soms echt meedogenloos.

Ze vergeten dat er een echt mens achter het scherm zit.

RICK: De maker van de groep voelde zich niet schuldig.

Hij zei dat ze het zelf online had gezet.

EMMA: Wat een nare vent.

Echt onvoorstelbaar.

Hij verdient zelf helemaal geen aandacht.

LARS: Tja, vrijheid van meningsuiting, roepen ze dan.

Je mag alles zeggen in Nederland.

RICK: Maar waar ligt de grens, hè?

Wanneer is iets geen vrijheid van meningsuiting meer?

EMMA: De grens ligt bij mensen kapotmaken.

Als iemand niet meer naar buiten durft, ben je echt te ver gegaan.

LARS: Precies.

Een grap is leuk, pesten niet.

We moeten online een beetje liever voor elkaar zijn.

RICK: Ik geef les aan tieners over mediawijsheid.

Dat gaat precies over dit soort dingen.

EMMA: Oh, dat is wel relevant dan.

Mediawijsheid is tegenwoordig heel belangrijk voor jongeren.

RICK: Ja, dit is een perfect voorbeeld voor mijn les.

Ik leer ze dat een foto of een bericht altijd online blijft.

Ook als je het later verwijdert.

LARS: Kun je die aflevering laten zien in de klas?

Of is het te grof?

RICK: Misschien wel.

Het zet je aan het denken.

Jongeren moeten leren dat online pesten echte gevolgen heeft in de echte wereld.

EMMA: Zeker.

Ik ga er nu anders naar kijken.

Ik ga nooit meer lachen om dat soort plaatjes, dat beloof ik.

LARS: Ik heb die groep meteen geblokkeerd.

Ik wil die onzin niet meer in mijn tijdlijn zien.

RICK: Goed zo.

Het is eigenlijk alleen maar negativiteit.

Daar wordt niemand vrolijk van.

EMMA: Inderdaad.

Laten we over iets leukers praten.

De zon schijnt nog steeds!

LARS: Goed plan.

Hoe was jouw week verder, Rick?

Buiten die televisieseries om?

RICK: Druk, maar wel leuk.

Veel projecten op school.

De leerlingen waren erg enthousiast deze week.

EMMA: En jij Lars?

Nog iets bijzonders gedaan?

Of alleen maar gewerkt?

LARS: Ik ben naar de nieuwe Albert Heijn geweest.

Die hele grote supermarkt in het centrum.

EMMA: Haha, dat is het hoogtepunt van je week?

Een bezoekje aan de supermarkt?

LARS: Ja, echt waar!

De zelfscankassa's werkten perfect!

Een wonder.

Normaal krijg ik altijd een rode lamp en een foutmelding.

RICK: Dat is inderdaad een unieke ervaring.

Meestal moet je wachten op een medewerker die je boodschappen komt controleren.

EMMA: Ik was gisteren in de Efteling.

Dat was pas echt leuk.

We zijn in de Droomvlucht geweest, en daarna in de achtbaan.

LARS: Oh, was het niet superdruk daar?

In het weekend staan er vaak lange rijen voor de attracties.

EMMA: Nee, het viel best mee.

Dat kwam goed uit.

We hoefden nergens langer dan tien minuten te wachten.

Het was een perfecte dag.

RICK: Nou, genoeg serieuze praat en verhalen over boodschappen en pretparken.

LARS: Zullen we nog een biertje bestellen?

Mijn glas is alweer helemaal leeg.

EMMA: Ja, lekker.

Ik neem hetzelfde weer.

Een koud witbiertje past heel goed bij dit weer.

RICK: Goed idee.

Ik bestel wel even.

De ober loopt toevallig net langs ons tafeltje.

LARS: Top.

Proost alvast op het weekend, jongens.

Dat we nog veel mogen genieten van de zon.

EMMA: Ja, proost!

Op een gezellig weekend en op goed gezelschap.

RICK: Proost, op het goede leven.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.