De Grote Storm in Groningen

Bram woont in een mooi huis in Groningen.

Het is zaterdagochtend.

Bram ligt in zijn warme bed.

Hij slaapt nog heel diep.

Hij droomt over een zonnige vakantie.

Maar dan hoort hij een hard geluid.

Het is de wind.

De wind waait heel hard rond het huis.

Bram doet zijn ogen open.

Hij kijkt naar het raam.

Het raam trilt een beetje.

Het is heel donker buiten.

Normaal is het licht om acht uur.

Maar vandaag is de lucht grijs en zwart.

Bram voelt zich een beetje bang.

Het is een grote storm.

De bomen in de tuin bewegen wild.

De bladeren vliegen door de lucht.

Bram stapt uit zijn bed.

Hij loopt naar het raam.

Hij kijkt naar buiten.

Wat hij ziet, is heel erg.

De straat is helemaal anders.

Overal liggen grote takken op de grond.

En dat is niet alles.

Bram ziet drie grote bomen op straat liggen.

De bomen zijn omgevallen door de harde wind.

De straat is nu helemaal dicht.

Er kan geen auto meer door.

Ook fietsen is nu onmogelijk.

Bram schrikt van de situatie.

Hij trekt snel zijn kleren aan.

Hij doet een warme trui aan.

Zijn trui is blauw en heel zacht.

Hij pakt ook zijn jas en zijn schoenen.

Hij wil buiten kijken wat er is gebeurd.

Bram doet de voordeur open.

De wind waait direct in zijn gezicht.

Het is koud en nat.

Het regent een beetje.

Bram loopt voorzichtig naar de straat.

Daar ziet hij zijn buurvrouw, Lisa.

Lisa heeft een rode jas aan.

Ze heeft ook een muts op haar hoofd.

Ze kijkt ook naar de bomen.

"Goedemorgen Bram," zegt Lisa.

"Wat een slechte ochtend, hè?" Bram knikt en zucht diep.

"Ja, het is echt heel erg," zegt hij.

"Ik heb nog nooit zoiets gezien." Lisa wijst naar een grote boom.

"Kijk, die boom lag bijna op mijn auto," zegt ze.

"Ik heb echt heel veel geluk gehad." Bram kijkt naar de auto van Lisa.

De auto is klein en wit.

De boom ligt er net naast.

"Dat is zeker waar," zegt Bram.

"Het is heel gevaarlijk buiten." Samen lopen ze een stukje door de straat.

Ze zien nog meer bomen op de grond.

Later horen ze op de radio het nieuws.

In heel Groningen zijn veel bomen omgevallen.

Het zijn er meer dan driehonderdvijftig.

Dat is een heel groot aantal.

De brandweer heeft het heel erg druk.

Mannen in dikke pakken komen naar de straat.

Ze hebben grote machines bij zich.

Ze maken veel lawaai.

Ze snijden de bomen in kleine stukken.

Zo maken ze de straat weer open.

Bram en Lisa kijken naar de mannen.

"Ze werken heel hard," zegt Bram.

"Ja, ze doen goed werk," antwoordt Lisa.

"Zonder hen kunnen we nergens heen." Het is koud buiten in de wind.

Bram krijgt het een beetje koud.

Hij kijkt naar zijn buurvrouw Lisa.

"Heb je zin in een kopje koffie?" vraagt hij.

"Mijn huis is warm en veilig." Lisa lacht en knikt blij.

"Graag, dat is een heel goed idee," zegt ze.

"Ik heb het ook erg koud gekregen." Ze lopen samen naar het huis van Bram.

Bram doet de deur snel dicht.

De wind blijft nu buiten.

Bram maakt lekkere warme koffie.

Hij pakt ook wat koekjes uit de kast.

De koekjes smaken naar chocola.

Ze zitten samen aan de grote tafel.

Ze praten over de storm en de bomen.

Het is buiten nog steeds heel slecht weer.

Maar binnen is het warm en gezellig.

Bram is blij dat hij niet alleen is.

De straat is nog lang niet schoon.

De mannen werken de hele dag door.

Morgen is alles misschien weer normaal.

Tot de volgende keer.