De Bezette Studieruimte en de Gevonden Map

It is exam week and the Amsterdam public library is completely packed with stressed students.

Lisa and Tom have finally managed to reserve a private study room to prepare for their crucial criminal law exam, but they arrive to find it already occupied.

After reclaiming their spot, they make a shocking discovery that tests their morals.

[Lisa]: Tom, schiet op!

Als we nu niet doorlopen, zijn we onze reservering kwijt.

[Tom]: Rustig aan, we hebben nog vijf minuten.

Die studieruimte loopt echt niet weg hoor.

[Lisa]: Heb je wel gezien hoe druk het is?

Het is tentamenweek.

Mensen vechten zowat om een werkplek.

[Tom]: Ja, de hele OBA zit vol.

Maar we hebben toch gereserveerd via de app?

Ruimte 4B op de vierde verdieping.

[Lisa]: Klopt.

Ik heb de bevestiging hier op mijn telefoon.

Kom, we nemen de trap, de lift duurt te lang.

[Tom]: Pff, vier trappen op?

Vooruit dan maar.

Alles voor een goed cijfer voor Strafrecht.

[Lisa]: Precies.

Oké, hier is het.

Ruimte 4B...

Wacht even, er zit al iemand in!

[Tom]: Huh?

Dat meen je niet.

Misschien is hij gewoon de tijd vergeten?

[Lisa]: Het is al tien over tien.

Onze tijd is tien minuten geleden ingegaan.

Ik ga er wat van zeggen.

[Tom]: Doe nou rustig.

Straks is het een misverstand.

[Lisa]: (Klopt op het raam en doet de deur open) Pardon?

Volgens mij heb jij in de verkeerde ruimte plaatsgenomen.

Wij hebben deze cabine gereserveerd.

[Sven]: Oh, echt?

Ik zit hier al sinds acht uur vanochtend.

Niemand had hem geboekt op het schermpje hiernaast.

[Tom]: Dat schermpje is al weken stuk, man.

Je moet het via de website doen.

Kijk, we hebben een bevestigingsmail.

[Sven]: Balen zeg.

Ik was net zo lekker bezig met mijn scriptie.

Kunnen jullie niet ergens anders gaan zitten?

[Lisa]: Nee, sorry.

We hebben morgen een tentamen en we hebben echt een stilteplek nodig waar we kunnen overleggen.

Beneden is alles vol.

[Sven]: (Zucht) Nou ja, regels zijn regels.

Geef me even twee minuten om mijn spullen te pakken.

[Tom]: Geen probleem, neem je tijd.

[Lisa]: (Fluistert tegen Tom) Zie je wel?

Als je niet assertief bent, kom je nergens.

[Tom]: Je had ook iets vriendelijker kunnen zijn, maar goed.

We hebben de ruimte.

[Sven]: Zo, mijn laptop zit in mijn tas.

Succes met jullie tentamen, jongens.

[Lisa]: Dank je.

Jij ook succes met je scriptie.

[Tom]: Oké, we kunnen eindelijk beginnen.

Zet jij je laptop vast aan?

Ik haal even koffie uit de automaat.

[Lisa]: Goed idee.

Neem je een cappuccino voor me mee?

Ik heb de cafeïne echt nodig.

[Tom]: Komt in orde.

Ben zo terug.

[Lisa]: (Tegen zichzelf) Even inloggen op het wifinetwerk...

Hè, wat ligt daar nou onder de stoel?

[Tom]: (Komt terug) Twee slappe bibliotheekkoffies.

Alsjeblieft.

Wat ben je aan het doen?

[Lisa]: Die gast van net, Sven, heeft iets laten liggen.

Een zwarte map.

[Tom]: Misschien zijn het zijn scriptienotities.

Zullen we hem even zoeken?

Hij kan nog niet ver weg zijn.

[Lisa]: Wacht even...

Er zit geen naam op.

Maar kijk eens wat erin zit.

[Tom]: Wow.

Dat zijn geen scriptienotities.

Dat zijn... zijn dat de antwoordmodellen voor het tentamen Strafrecht van morgen?!

[Lisa]: Ik geloof mijn ogen niet.

Dit is precies de casus waar we zo over aan het stressen waren.

[Tom]: Hoe komt een student aan de officiële antwoorden?

Dit is fraude!

[Lisa]: Misschien is hij helemaal geen student.

Hij zag er wel wat ouder uit.

Misschien is hij een docent of een assistent?

[Tom]: Wat gaan we doen?

Als we dit doorlezen, halen we gegarandeerd een tien.

[Lisa]: Ben je gek?

Als ze erachter komen, worden we van de opleiding gestuurd.

We moeten dit direct inleveren bij de balie.

[Tom]: Of we bekijken alleen even vraag drie... die snap ik echt niet.

Niemand hoeft het te weten.

[Lisa]: Tom, nee!

Leg neer.

Hoor je dat?

[Tom]: Wat?

Ik hoor alleen het gezoem van de airco.

[Lisa]: Iemand probeert de deurklink naar beneden te doen.

Hij komt terug!

[Tom]: Stop de map snel in je tas!