De Utrecht Pride en een onverwachte held

RICK: Hé, hebben jullie dat nieuws gezien over die man bij de Utrecht Pride?

Drie mishandelingen, zeg.

EMMA: Ja, schandalig toch?

En dan noemen ze zichzelf nog een feestje.

Ik snap dat niet, hoor.

Het is toch juist een dag van vreugde en acceptatie?

SOPHIE: Tja, er zijn altijd rotte appels, maar gelukkig pakken ze hem nu op.

Desalniettemin blijft het zuur voor de slachtoffers.

Ik bedoel, ze gingen naar een feest, niet naar een gevecht.

RICK: Precies, en het geeft wel aan dat er nog veel werk aan de winkel is, zelfs in zo'n tolerante stad.

Soms denk je dat we verder zijn, maar dan komt dit weer.

EMMA: Zeker weten.

Maar ik las dat de politie snel reageerde, dat is tenminste iets positiefs.

Ze waren er binnen een paar minuten bij.

SOPHIE: Ja, maar je zou toch hopen dat zoiets niet nodig is.

Naarmate de jaren vorderen, zou het beter moeten gaan, niet slechter.

Ik herinner me dat we vroeger dachten dat het allemaal wel zou wennen.

RICK: Het blijft een complex verhaal, want naast de daders zijn er ook veel omstanders die ingrijpen.

Die worden soms vergeten.

We hebben het altijd over de negatieve kant, maar er zijn ook helden.

EMMA: Klopt, die helden verdienen een pluim.

Zonder hen had het misschien nog erger uitgepakt.

Stel je voor dat niemand ingreep.

SOPHIE: Inderdaad, en het toont dat solidariteit nog steeds bestaat, mits je de juiste mensen treft.

Het is niet allemaal kommer en kwel.

RICK: Maar goed, we moeten het ook niet te zwaar maken.

Hebben jullie nog plannen voor het weekend?

EMMA: Ik ga misschien naar een vriendin in Amsterdam.

Even de stad in, beetje genieten.

We willen naar die nieuwe tentoonstelling over kleur.

SOPHIE: Oeh, leuk!

Ik blijf hier, maar misschien ga ik wel naar de markt.

Even wat verse groenten halen.

En misschien een taartje voor bij de koffie.

RICK: Klinkt goed.

Zeg, Sophie, jij was toch vroeger actief bij de plaatselijke pride?

Weet je nog hoe dat was?

SOPHIE: Ja, dat was wel een feest, maar ook serieus.

We organiseerden workshops over veiligheid en zo.

We hadden ook een stand waar mensen konden praten over hun ervaringen.

EMMA: Dat klinkt interessant.

Was er veel animo voor?

SOPHIE: Zeker, vooral onder jongeren.

Ze wilden weten hoe ze zichzelf konden zijn zonder angst.

We gaven ook tips over hoe je vrienden kunt steunen.

RICK: Mooi toch?

En nu dit nieuws, dan denk je: is er echt vooruitgang of schijn?

Soms vraag ik me af of we echt vooruitgaan of dat het alleen maar lijkt.

EMMA: Ik denk het laatste soms.

Maar dan zie ik weer die betrokkenheid en dan denk ik: misschien wel.

Die mensen die ingrijpen, dat geeft hoop.

SOPHIE: Tja, het is een kwestie van balans.

We moeten niet doorslaan in pessimisme, maar ook niet naïef zijn.

Het is een dunne lijn.

RICK: Precies, en daarom is het goed dat we hierover praten.

Bewustwording is de eerste stap.

Als we erover praten, blijven we alert.

EMMA: Ja, en het helpt dat we allemaal een beetje ons steentje bijdragen, al is het maar door te delen.

Een berichtje kan al veel doen.

SOPHIE: Zeker, en wie weet inspireert het anderen om ook op te staan tegen onrecht.

Soms is dat genoeg.

RICK: Zeg, hebben jullie dat filmpje gezien van die man die de dader tegenhield?

Echt een held.

EMMA: Ja!

Hij stond er meteen bovenop.

Die reactiesnelheid, geweldig.

Je zag dat hij niet twijfelde.

SOPHIE: En dan nog die vrouw die hem vastpakte tot de politie kwam.

Respect hoor.

Ze bleef rustig.

RICK: Het geeft hoop, temeer daar het niet altijd vanzelfsprekend is om in te grijpen.

Veel mensen kijken weg.

EMMA: Ja, je moet lef hebben.

Ik zou het misschien wel doen, maar je weet nooit hoe je reageert.

In een stresssituatie is het lastig.

SOPHIE: Dat is waar, maar het is goed om te weten dat er mensen zijn die het wel doen.

Dat geeft vertrouwen.

RICK: Laten we hopen dat de dader gestraft wordt, tenzij er verzachtende omstandigheden zijn, maar ik zie ze niet.

Drie keer is gewoon te veel.

EMMA: Nee, drie keer is duidelijk opzet.

Geen excuses, gewoon straffen.

Hij moet weten dat dit niet kan.

SOPHIE: En hopelijk leert hij ervan, maar dat is misschien te veel gevraagd.

Toch moeten we het proberen.

RICK: Weet je, laten we positief eindigen.

De gemeenschap is sterk en dat laten we zien.

We staan samen.

EMMA: Zeker, en wij dragen ook bij door dit te bespreken.

Bewustzijn is de eerste stap.

En we kunnen het delen met anderen.

SOPHIE: En we kunnen altijd een voorbeeld nemen aan die helden.

Dat is wel iets om te vieren.

Zij laten zien hoe het moet.

RICK: Goed punt.

En nu ga ik een biertje pakken, iemand zin?

EMMA: Haha, altijd.

Maar ik moet nog werken, dus maar een koffie.

Een biertje is voor later.

SOPHIE: Ik doe mee met water, moet nog wat boodschappen doen.

Anders val ik in slaap.

RICK: Oké, dan proosten we op de goeie dingen.

Proost op die helden!

EMMA: Proost!

En op een veiligere toekomst voor iedereen.

SOPHIE: Ja, proost, en laten we het gesprek gaande houden.

Dat is belangrijk.

RICK: Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.