The Midnight Formula 1

De Frederik Hendrikstraat is overdag een drukke plek, vol met trams, fietsers en haastige voetgangers.

Maar, 's nachts valt er meestal een aangename stilte over de buurt.

De grote bomen werpen lange schaduwen op de geparkeerde auto's en de honderden fietsen die overal staan.

Het was een typische rustige herfstnacht.

Plotseling werd die stilte wreed verstoord.

Jeroen hoorde een vreemd agressief geluid.

Het was het geluid van een ronkende motor.

Zijn buurvrouw Fatima, die op de begane grond woont, zag precies wat er gebeurde.

Zij stond toevallig uit haar raam te kijken.

Aan het einde van de straat zag ze een donkere, oudere auto staan.

De auto stond helemaal stil, maar de bestuurder gaf vol gas, de motor brulde.

Fatima vertelde later dat het leek alsof de auto bij de startlijn van een Formule 1 race stond.

Wat doet die idioot?

Dacht Fatima nog.

Terwijl ze haar wenkbrauwen fronste.

Een paar seconden later liet de bestuurder de rem los.

De banden piepten luid over het asfalt.

De auto schoot met een enorme snelheid door de smalle straat.

En toen klonk er een gigantische klap.

Een oorverdovend geluid van metaal, dat op metaal botste.

Jeroen schrok zich een ongeluk en sprong op van zijn bank.

Zijn hart bonkte in zijn keel.

Hij rende naar het raam op de tweede verdieping en duwde het gehaast open.

Hij keek naar beneden en zag een absolute chaos.

Een hele rij geparkeerde auto's was zwaar beschadigd.

Bumpers hingen los.

Spiegels lagen op straat en koplampen waren verbrijzeld.

Minstens tien fietsen waren volledig platgereden.

Ze lagen als een verfrommelde berg staal op de stoep.

En de dader?

Jeroen zag de donkere auto met een compleet ingedeukte voorkant.

De bestuurder leek niet van plan om te stoppen.

In tegendeel, hij gaf opnieuw hard gas.

Met piepende banden scheurde de zwaar beschadigde wagen de nacht in.

Een spoor van vernieling achterlatend.

Jeroen trok snel zijn jas aan en rende de trap af.

Toen hij buiten kwam, stonden er al meer buren op straat.

Fatima stond daar ook, nog in haar ochtendjas.

Jeroen liep naar de plek van het ongeluk.

Meteen viel hem iets op.

Hij rook een hele sterke geur.

Het was niet alleen de geur van verbrand rubber of benzine.

Ruik jij dat ook?

Vroeg Jeroen aan Fatima terwijl hij de lucht opsnoof.

Het ruikt hier naar een oud bruin café, antwoordde Fatima verbaasd.

Ze keken naar de grond.

Overal lag gebroken glas, maar het was geen autoglas.

Het waren donkerbruine scherven van bierflesjes.

Een grote plas goedkoop bier stroomde langzaam richting de goot.

Het was meteen overduidelijk dat de bestuurder niet nuchter achter het stuur had gezeten.

Iemand in de straat had inmiddels 112 gebeld.

Ongeveer een kwartier later kwam er een politieauto aanrijden met zwaaiende blauwe lichten.

Twee agenten stapten uit.

Ze pakten hun notitieboekjes en begonnen direct met de getuigen te praten.

Jeroen legde precies uit wat hij vanuit zijn raam had gezien.

Fatima vertelde gedetailleerd over de auto die als een raceauto aan het einde van de straat had gestaan.

De agenten knikten serieus.

Ze maakten veel foto's van de kapotte bierflesjes, de verwoeste fietsen en de beschadigde auto's.

Terwijl de agenten bezig waren, kraakte plotseling de portofoon van een van hen.

Een stem sprak snel en onduidelijk door het apparaat.

De agent luisterde aandachtig.

Glimlachte breed en keek toen naar de groep buren.

Nou, zei de agent.

We hebben de dader gevonden hoor.

Jeroen keek verrast op en vroeg waar de man was gebleven.

De agent begon te lachen.

Mijn collega's vonden hem een paar straten verderop.

Hij had zijn kapotte auto achtergelaten en was te voet gevlucht.

Weten jullie waar hij zich had verstopt?

Bij de ingang van de Dirk supermarkt.

Hij zat daar in het donker.

Verstopt achter een lange rij winkelwagentjes.

Hij lag op de grond, waarschijnlijk in een poging om zijn roes uit te slapen.

Jeroen en Fatima keken elkaar aan en konden een lach niet onderdrukken.

Het was een vreselijke situatie voor de eigenaren van de auto's, maar de afloop was ronduit komisch.

De straat keerde langzaam terug naar de normale rust.

Hoewel het gebroken glas en de platte fietsen achterbleven als stille getuigen.

Jeroen ging uiteindelijk terug naar bed.

Hij besefte dat het leven in de stad werkelijk nooit saai is.

Tot de volgende keer.

En vergeet niet dat je alle transcripten kunt vinden op dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs alsjeblieft tot het.

Tot de volgende keer.