Jip en Janneke Spreken Urks

Juf Mara werkt op een school in Urk.

Urk is een klein dorp aan het water.

De mensen in Urk spreken een eigen taal.

Die taal heet Urks.

Niet veel mensen buiten Urk kennen deze taal.

Op een maandagochtend loopt Juf Mara de klas in.

Ze heeft een boek in haar hand.

Het is een boek van Jip en Janneke.

Jip en Janneke zijn twee kinderen in een bekend Nederlands kinderboek.

De kinderen in de klas kennen Jip en Janneke al.

Ze zien de plaatjes graag.

De klas ruikt naar krijt en hout.

De zon schijnt door de ramen.

Juf Mara zet haar tas neer.

Ze glimlacht naar de kinderen.

Maar dit boek is anders.

Juf Mara legt het boek op tafel.

Ze zegt: "Dit boek is speciaal.

Jip en Janneke praten nu in het Urks." De kinderen kijken naar het boek.

Een jongen, Pieter, vraagt: "In het Urks?

Echt waar?" Juf Mara knikt.

Ze zegt: "Ja, echt waar.

We lezen het samen." De kinderen gaan rechtop zitten.

Ze zijn stil.

Iedereen wil het horen.

Juf Mara opent het boek.

Ze leest de eerste zin in het Urks.

De woorden klinken anders dan normaal Nederlands.

Maar de kinderen begrijpen de woorden goed.

Want zij spreken thuis ook Urks.

Pieter lacht.

Hij zegt: "Dat is onze taal!

Jip praat zoals mijn opa!" De andere kinderen lachen ook.

Het is een fijn moment in de klas.

Juf Mara leest nog een stukje voor.

De klas luistert ademloos.

Buiten horen ze een meeuw krijsen.

De zee is dichtbij.

Na de les gaat Pieter naar huis.

Hij heeft het boek in zijn tas.

Thuis zit zijn moeder aan de keukentafel.

Ze drinkt koffie.

De keuken ruikt naar verse koffie en brood.

Pieter legt het boek op tafel.

Hij zegt: "Mama, kijk!

Jip en Janneke praten Urks!" Zijn moeder pakt het boek op.

Ze leest een paar zinnen.

Haar ogen worden groot.

Ze zegt: "Wat leuk!

Dit is onze taal in een boek!" Ze leest verder.

Pieter zit naast haar.

Ze lezen samen.

De moeder wijst naar een plaatje.

"Kijk," zegt ze, "dat deed ik vroeger ook." Pieter lacht.

De vader van Pieter komt thuis.

Hij ruikt koffie en hij hoort stemmen.

Hij loopt naar de keuken.

Pieter roept: "Papa, kom kijken!" De vader leest ook een stuk.

Hij zegt: "Dit is mooi.

Urks in een boek voor kinderen." Hij gaat zitten.

Het gezin leest samen aan de keukentafel.

De vader leest hardop voor.

Zijn stem klinkt warm.

Pieter voelt zich blij.

Hij denkt: "Onze taal is bijzonder." De volgende dag vertelt Pieter het aan zijn vriend Kees.

Kees heeft het boek nog niet gezien.

Pieter zegt: "Juf Mara heeft een boek.

Jip en Janneke praten Urks erin." Kees vraagt: "Mag ik het ook lezen?" Pieter zegt: "Ja, in de klas.

Juf Mara leest het voor." Kees glimlacht.

"Dan kom ik morgen," zegt hij.

In de klas leest Juf Mara het boek nog een keer voor.

De kinderen luisteren goed.

Ze horen hun eigen taal in een oud verhaal.

Dat is fijn.

Juf Mara zegt: "Urks is een mooie taal.

Het is goed dat we die taal bewaren." De kinderen knikken.

Pieter denkt: "Onze taal is in een boek.

Dat is heel mooi." Hij kijkt naar buiten.

De zon schijnt nog steeds.

Hij hoort de meeuwen.

Hij voelt zich trots.

Tot de volgende keer.