B1 Dutch - SS340 - 20 feb — Man haalt stukken zeil van A1, Rijkswa… (Jij) - Learn Dutch

Nou, Livia zat op zaterdag ochtend in een kleine zijl en doekwerkplaats aan de rand van het Z-heldenquartier.

Tussen rollen velblauw tekstiel en een tafel vol stevengenaalde.

Buiten tikte kastanjes tegen het raam. En ergens verderop klonk een welnenswagen die zijn meetale baklietkletternen.

Het rook er naar lijm, touw en een beetje naar koffie die al te lang stond.

Livia had haar mouwen opgestroopt omdat ze een grote tas van booddoek repareren voor een klant die altijd haast had.

Ze wilden eigenlijk later op de dag naar Nina's papierplek lopen om iets af te geven.

Die had vorige maand nog zo'n lange houten tafel vol inkt en rommel. Maar eerst moest dit ding af.

Als ik dit netjes dicht krijg ben ik tevreden. Montpel de Livia terwijl ze de draad straktrok.

Ze voelde zich best kan. Al dacht ze ook hoe krijgt iemand het voor elkaar om zo veel kapot te maken met een scheur.

Jo en toen ging de deurbel. Geen vrolijk ding dong. Nee, meer zo'n nervus gerammel als of iemand met zijn ellenboog drukte.

Een man met een fluren serend vest stopte binnen, helm onder zijn arm.

hij kijkt naar het doek in Livia's handen en vloed zacht.

Jij werkt met zijlspul, hè? Zij hij.

Bo doek, ja. Waarom? Vroeg Livia. Hij schudden zijn hoofd.

Ik kom net van een melding op de A1 lagen stukken zijl.

Iemand had ze er afgehaald, gewoon, midden op de weg.

Rijks water staat zij, levensgevaarlijk.

En dat is nog zacht uitgedrukt. Livia legte haar naart neer.

Stukken zijl op de A1? Kom op zeg.

Dat is toch vragen om ellende? Precies. Zij hij.

Het klapte tegenbanden, het sleug omhoog, mensen schrokken.

En je weet hoe het gaat. Eens gek reactie en het wordt een ketting van problemen.

Op de radio achterin de werkplaats begon toevallig hetzelfde nieuws.

Een stem zij dat een man stukken zijl had weggehaald en dat het verkeer in gevaar was geweest.

Livia voelde haar maag even samen knijpen.

Ze zag het bijna voorzicht. Zo'n lap die ineens over je zicht valt als een gordijn dat niemand heeft besteld.

Waarom zou iemand dat doen? Vroeg ze. De man halde zijn schouders op.

Ja, sommigen denken, ik los het wel even op.

Maar langs zo'n weg ben je klein, net een stroop waafel in een broodrooster voordat je het weet ben je zwart.

Livia moest ondanks zichzelf lachen.

Da's ook wat, ja. Hij kek rond.

Heb jij toevallig rest stukken? We zoeken een voorbeeld van het materiaal.

Dat kwam goed uit als jij iets kunt missen.

Hoeveel ze eigenlijk door wilden na je?

Liep Livia naar een bak met snijresten.

Hier, dit is ripstop schert lastig door.

Maar als het eenmaal los is, wappert het als een gek.

Perfect, zij hij. Dank je. Lekker bezig.

Toen hij weg was, bleef Livia nog even staan met haar handen vol draad.

Achteraf gezien, vond zij het vreemd hoe snel een gewone ochtend conkantelen door een bericht op de radio.

Ze pakten als nog de krant om te lezen, maar haar ogen bleven hangen bij het woord, levends gevaarlijk.

Zoals zo vaak dacht ze, het gaat niet alleen om wat je doet, maar vooral om waar je het doet.

Later hebt ze nina.

Ik kom zo langs.

En nee, we gaan vandaag geen terrasje pakken.

Ik wil binnen blijven, met muren die niet in 1 honderd kilometer per uur langs je heenrazen.

En toen maakten ze die tas af, extra stevig, als of ze daarmee de wereld een klein beetje veiliger kon vaststikken.

Hmm, dit is het.

Het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

En de tulip-trainer staat klaar voor interactief oefenen. Tot morgen.