Curaçao verliest van Duitsland maar wint harten

Vandaag zit ik in een klein café in Den Haag.

Het is een zonnige middag.

Mijn vriendin Maria en ik kijken naar de televisie.

We drinken koffie en praten over het WK voetbal.

Maria zegt: 'Rick, kijk, Curaçao speelt vandaag tegen Duitsland.' Ik kijk naar het scherm.

Ik zie de spelers van Curaçao.

Ze dragen blauwe shirts.

Ze zien er blij en trots uit.

De wedstrijd begint.

Duitsland scoort snel een goal.

Maria zegt: 'O nee, al een goal.' Ik zeg: 'Ja, Duitsland is heel sterk.' Maar dan gebeurt er iets bijzonders.

Curaçao verliest met 7-0.

Zeven goals tegen.

Dat is heel veel.

Maar de spelers van Curaçao zijn niet boos.

Ze lachen en klappen voor de Duitse spelers.

Een speler van Curaçao loopt naar een Duitse speler en geeft hem een hand.

'Goed gespeeld,' zegt hij.

Ik voel een warm gevoel in mijn borst.

Maria zegt: 'Kijk, ze zijn niet verdrietig.

Ze zijn trots.' Ik knik.

'Ja, ze hebben hun eerste WK-debuut.

Dat is al een grote overwinning.' Na de wedstrijd zie ik de coach van Curaçao.

Hij zegt in een interview: 'We zijn trots op onze spelers.

Zeven goals is niet mooi, maar we hebben geleerd.

We zijn hier om te groeien.' Ik denk aan mijn eigen leven.

Soms verlies ik ook.

Maar ik kan trots zijn op wat ik doe.

Maria zegt: 'Rick, jij bent ook een beetje zoals Curaçao.

Je geeft nooit op.' Ik lach en drink mijn koffie.

De wedstrijd is voorbij, maar het verhaal van Curaçao blijft in mijn hoofd.

Ze hebben verloren, maar ze hebben de harten van veel mensen gewonnen.

Ook mijn hart.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.