Niet overgevoelig

Het is vrijdagavond.

De supermarkt in Den Haag is bijna leeg.

Alleen Lisa en een mevrouw met een rode jas zijn er nog.

Lisa werkt bij de kassa.

Ze is moe.

Ze wil naar huis.

De lucht in de winkel ruikt naar schoonmaakmiddel en oud papier.

Lisa hoort het zoemen van de tl-buizen boven haar hoofd.

Ze kijkt op de klok.

Het is bijna acht uur.

Nog een half uur, dan mag ze naar huis.

De mevrouw komt naar de kassa.

Ze heeft een pak melk, een brood en een zak appels.

De appels zijn groen en glanzen onder het licht.

Lisa scant de spullen.

Ze zegt: "Dat is dan vijf euro vijftig." De mevrouw kijkt boos.

"Vijf euro vijftig?

Dat is te duur!

Gisteren was het vier euro negentig." Lisa zucht.

"De prijzen zijn veranderd, mevrouw.

Het spijt me." "Nee, nee, nee," zegt de mevrouw.

Haar stem wordt hard.

"Jij maakt een fout.

Ik ben niet gek.

Ik ben niet overgevoelig.

Ik weet precies wat ik betaal." De mevrouw tikt met haar vinger op de toonbank.

Tik, tik, tik.

Lisa probeert rustig te blijven.

"Ik kan de manager roepen als u wilt." "De manager?

Denk je dat ik bang ben?

Ik ben niet overgevoelig, hoor.

Ik ben sterk.

Ik eis een eerlijke prijs." Lisa kijkt naar de rij.

Er is niemand.

Ze pakt de bon.

"Kijk, hier staat het.

Vijf euro vijftig.

Dat is de prijs." De mevrouw kijkt naar de bon.

Dan kijkt ze naar Lisa.

Dan naar de bon.

Dan naar Lisa.

Ze zegt niets.

Lisa zegt: "Wilt u de spullen nog?" De mevrouw wordt nog bozer.

"Natuurlijk wil ik de spullen!

Maar ik wil niet dat je doet alsof ik dom ben.

Ik ben niet overgevoelig.

Ik ben niet zwak.

Ik ben een sterke vrouw." Lisa knikt langzaam.

"Dat geloof ik best, mevrouw.

Maar de prijs is de prijs." De mevrouw pakt haar portemonnee.

Ze betaalt.

Ze pakt haar tas.

Bij de deur draait ze zich om.

"Weet je, ik kom hier al tien jaar.

Ik weet wat ik koop.

Ik ben niet overgevoelig.

Ik ben niet gek.

Jij bent nieuw, hè?" Lisa zegt: "Ik werk hier al twee jaar." De mevrouw zegt: "Nou, dan leer je het nog wel." En ze loopt naar buiten.

De deur gaat langzaam dicht.

Lisa hoort de regen tegen de ramen tikken.

De winkel is weer stil.

Lisa kijkt naar de bon.

Ze schudt haar hoofd.

Ze denkt: "Wat een avond." Dan pakt ze haar jas.

Ze wil naar huis.

Buiten regent het.

Lisa fietst naar huis.

De regen voelt koud op haar gezicht.

De straatlantaarns geven geel licht op de natte weg.

Ze denkt aan de mevrouw.

De mevrouw zei de hele tijd: "Ik ben niet overgevoelig." Lisa glimlacht.

"Niemand zegt dat," denkt ze.

"Alleen als je het wel bent." Thuis maakt ze thee.

De thee ruikt naar citroen en honing.

Ze zit op de bank.

Ze luistert naar de regen.

Ze voelt zich moe maar rustig.

Morgen is een nieuwe dag.

En de supermarkt is dan weer open.

Ze denkt: "Sommige mensen zijn boos.

Maar ik hoef niet boos te zijn.

Ik ben niet overgevoelig.

Ik ben gewoon Lisa." En dat is genoeg.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.