Deurbel rant

Hij had een vrije dag en hij was van plan om deze door te brengen met zijn kat en een zak chips

terwijl hij naar de televisie kek.

Maar er was iets dat hem kondstoren.

De deurbel.

De man had een hekel aan onverwacht bezoek, vooral als het verkopers of collectanten waren.

Daarom had hij een speciale sticker naast zijn deurbel geplakt.

Op de sticker stond, geen verkopers, geen geloves overtuigers en geen collectes.

Hij dacht dat dit genoeg zou zijn om ongewendste gasten weg te houden.

Maar op deze specifieke dag zag de man iemand door zijn voortuin lopen.

De bezoeker had een naam betje om zijn nek, een mapje in zijn hand en een bedrijfsnaam op zijn jasje.

De man wist meteen dat dit iemand was die iets wilde verkopen.

hij kijkt toe hoe de bezoeker op de bell drukte.

Meestal als mensen de sticker zagen, gingen ze weg.

Maar deze bezoeker niet.

Hij drukte op de bell en wachten.

De man besloot om hem te negeren en kijk weer naar de televisie.

Na 20 seconden kijk hij weer naar buiten en zacht dat de bezoeker nog steeds daar stond.

De bezoeker drukte opnieuw op de bell.

De man was geïriterd, maar hij besloot om de deur niet open te doen.

Hij wilde gewoon rustig zijn chips eten en met zijn kat knuffelen.

De bezoeker kijk door het raam naar binnen en zacht de man op de bank zitten.

Maar in plaats van weg te gaan, drukte hij nogmaals op de bell.

De man bleef zitten waar hij zat.

Hij wilde niet op staan en de deur openen.

Alleen om de bezoeker te vertellen dat hij niets wilde kopen.

Na een tijdje gaf de bezoeker het op en liep weg.

De man voelde zich drie omvandelijk.

Hij had zijn rustige dachthuisverdedigd tegen een ongewendste onderbreking.

Het was een kleine overwinning, maar het voelde goed.

De man ging verder met zijn dag.

Blij dat hij geen verkoper aan de deur had hoefen afwijzen.

Hij was terug bij zijn chips, zijn kat en zijn televisie.

En de deurbel bleef de rest van de dag stil.

Einde verhaal.

Ayou!