Tension in the Party

Het is een grijze dag in Den Haag.

De lucht is lichtgrijs.

De wind waait zachtjes.

In een groot gebouw zit een groep mensen.

Ze zijn lid van een partij.

De partij heet D66.

Ze praten over politiek.

De sfeer is niet fijn.

Er is onvrede.

De koffie ruikt sterk.

Iemand zet een kopje neer.

Het geluid klinkt hard in de stille zaal.

Een vrouw zit aan een tafel.

Ze heet Sophie.

Ze kijkt naar haar telefoon.

Ze leest een bericht.

Ze zucht.

Ze zegt: "Ik ben het niet eens met de koers." Een man naast haar knikt.

Hij heet Tom.

Tom zegt: "Ja, het voelt niet goed.

We lijken wel de VVD." Sophie knikt.

"Precies.

Rob Jetten doet te veel zoals de VVD." Tom zucht ook.

Hij kijkt naar buiten.

De lucht wordt donkerder.

Hij zegt: "Ik hoor veel leden.

Ze zijn boos.

Ze willen verandering." Sophie knikt.

"Ik ook.

We moeten iets doen." Rob Jetten is de leider van D66.

Hij praat vaak met de VVD.

Sommige leden vinden dat niet goed.

Ze willen een andere koers.

Een koers die meer bij D66 past.

Sophie denkt aan vroeger.

Vroeger was D66 groen en paars.

Groen voor het milieu.

Paars voor vrijheid.

Nu lijkt alles blauw.

Blauw is de kleur van de VVD.

Dat voelt niet goed.

Sophie staat op.

Ze loopt naar het raam.

Buiten fietst een vrouw voorbij.

Ze draagt een rode jas.

Sophie kijkt naar de rode jas.

Rood is de kleur van een andere partij.

Maar vandaag voelt rood niet ver weg.

Sophie denkt: "Wij moeten onze eigen kleur laten zien.

Groen en paars.

Niet blauw." Blauw is de kleur van de VVD.

Ze zucht nog een keer.

Tom komt naast haar staan.

Hij zegt: "Ik hoor veel leden.

Ze zijn boos.

Ze willen verandering." Sophie knikt.

"Ik ook.

We moeten iets doen." Tom zegt: "Maar wat?

We kunnen niet zomaar weggaan." Sophie denkt na.

"We kunnen praten.

We kunnen onze stem laten horen." Tom knikt langzaam.

"Ja, dat is een goed idee.

Laten we het doen." Die avond is er een bijeenkomst.

Veel leden komen.

De zaal is vol.

Er hangt een geur van koffie.

Mensen praten zachtjes.

Sophie loopt naar voren.

Ze pakt een microfoon.

Haar handen trillen een beetje.

Ze zegt: "Vrienden, ik maak me zorgen.

Onze partij is niet meer wie we waren.

We lijken op de VVD.

Dat is niet goed." De zaal is stil.

Dan klapt iemand.

Dan klapt iedereen.

Sophie voelt zich warm van binnen.

Ze glimlacht.

Tom klapt ook.

Hij is trots.

Na de bijeenkomst komt Tom naar haar toe.

Hij glimlacht.

"Goed gedaan," zegt hij.

Sophie glimlacht terug.

"Dank je.

Maar het is nog niet klaar.

We moeten doorgaan." Tom knikt.

"Ik ben bij je." Sophie zegt: "We moeten onze eigen kleur laten zien.

Groen en paars.

Niet blauw." Tom knikt weer.

"Groen en paars.

Niet blauw.

Dat is wie we zijn." Sophie loopt naar buiten.

De lucht is nu donker.

De maan schijnt.

Ze voelt zich moe maar ook hoopvol.

Ze denkt: "We zijn misschien klein, maar we zijn niet alleen.

Samen kunnen we iets veranderen." Ze loopt naar huis.

Morgen is er weer een dag.

Een dag om te vechten voor de koers van D66.

De koers van groen en paars.

Niet blauw.

Sophie glimlacht.

Ze voelt de wind.

De wind waait zachtjes.

Net als vanochtend.

Maar nu voelt de wind anders.

De wind voelt hoopvol.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.