De Verrassing op de Markt

Het is een zonnige zaterdagochtend in Den Haag.

De zon schijnt warm op mijn gezicht.

De lucht ruikt naar vers brood en bloemen.

De markt op het Plein is druk.

Mensen lopen langs de kramen met groente, fruit, kaas en bloemen.

Ik hoor het geluid van stemmen en vogels.

De stemmen zijn luid en vrolijk.

De vogels zingen in de bomen.

Ik sta bij een kraam met tweedehands boeken.

De boeken ruiken oud en een beetje stoffig.

Ik zoek een leuk boek voor mijn vriendin.

Ze houdt van koken, dus ik kijk naar kookboeken.

De boeken hebben kleuren: rood, groen en blauw.

Ik blader door een boek met foto's van taarten.

Opeens hoor ik een hard geluid.

Het klinkt als een dier.

Het is een blaf, luid en scherp.

Ik kijk om me heen.

Wat is dat?

Ik zie een man met een grote hond.

De hond is bruin en wit.

Zijn vacht is dik en glanst in de zon.

Hij blaft naar een kraam met eieren.

De man lacht en zegt: 'Rustig maar, Max.

Het is maar een ei.' Maar de hond blijft blaffen.

Zijn staart beweegt snel.

De man van de eierkraam wordt boos.

Zijn gezicht wordt rood.

Hij zegt: 'Meneer, uw hond maakt mijn klanten bang.

Kunt u weggaan?' De man met de hond kijkt verlegen.

Hij kijkt naar de grond.

Hij zegt: 'Sorry, het spijt me.

Max is nog jong en speels.' Dan gebeurt er iets raars.

De hond springt op en grijpt een ei uit de mand.

Het ei is wit en klein.

Hij rent weg met het ei in zijn bek.

De man roept: 'Max, kom terug!' Maar Max rent verder.

Hij rent tussen de mensen door.

Iedereen lacht.

Ik hoor gelach en stemmen.

De man van de eierkraam is kwaad.

Hij schreeuwt: 'Dat ei kost tien euro!' De man met de hond rent achter Max aan.

Zijn schoenen maken een hard geluid op de stenen.

Ik kijk naar het tafereel.

Het is grappig.

Maar ik voel ook een beetje medelijden met de man.

Hij probeert zijn hond te controleren.

Maar dat is niet makkelijk.

Na een paar minuten komt de man terug met Max.

Max heeft het ei nog in zijn bek.

Het ei is heel.

Geen barst.

De man geeft het ei terug aan de kraamhouder.

Hij zegt: 'Sorry, hier is het ei.

Het is niet kapot.' De kraamhouder lacht nu ook.

Zijn ogen glimmen.

Hij zegt: 'Gelukkig.

Uw hond is een grapjas.' De man lacht en zegt: 'Ja, hij is een beetje gek.

Maar ik hou van hem.' Hij aait Max over zijn kop.

Max kwispelt met zijn staart.

De staart beweegt snel heen en weer.

Ik denk: wat een verhaal.

Het is een kleine gebeurtenis.

Maar het maakt mijn dag beter.

Ik koop een boek over koken en ga naar huis.

Het boek heeft een rode kaft.

De zon schijnt nog steeds.

De stad leeft.

En ik glimlach om de hond met het ei.

Soms zijn de beste momenten onverwacht.

Thuis denk ik aan de man en Max.

Het was een gekke ochtend.

Maar ik lach nog steeds.

Het ei is heel, en de dag is mooi.

Ik zet koffie en kijk naar het rode boek.

De geur van koffie vult de kamer.

Ik denk: morgen ga ik weer naar de markt.

Misschien zie ik Max weer.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.