Het Dure Diner van Martin Bos

Dit is een verhaal over een politicus.

Zijn naam is Martin Bos.

Hij werkt voor de provincie.

Martin Bos is een statenlid.

Dat betekent dat hij helpt beslissingen te nemen over geld van de provincie.

Het geld komt van belasting.

Belasting is geld dat mensen betalen aan de overheid.

Martin Bos zit elke dag in een groot gebouw.

Het gebouw is grijs en heeft veel ramen.

Binnen ruikt het naar koffie en papier.

Martin Bos praat met andere mensen over wegen, scholen en ziekenhuizen.

Hij vindt zijn werk belangrijk.

Op een dag leest een journalist een oude rekening.

Een rekening is een papier waarop staat wat iemand heeft gekocht en hoeveel het kost.

Op deze rekening staat: biefstuk, bier en kaviaar.

Biefstuk is duur vlees.

Het is zacht en rood.

Bier is een drankje.

Het is geel en heeft belletjes.

Kaviaar is vis-eitjes.

Het is heel duur.

De journalist ziet ook een datum: vorig jaar, in december.

Het was koud buiten.

Hij denkt: 'Wie heeft dit gekocht met belastinggeld?' Hij zoekt en zoekt.

Hij leest de rekening nog een keer.

Dan ontdekt hij: Martin Bos heeft het gekocht.

Martin Bos heeft duizenden euro's uitgegeven aan biefstuk, bier en kaviaar.

Hij heeft het betaald met geld van de provincie.

Dat is geld van alle mensen.

De journalist schrijft een artikel.

Hij typt snel op zijn computer.

Het artikel komt in de krant.

De krant is groot en heeft een foto van Martin Bos.

Veel mensen lezen het.

Ze worden boos.

Een vrouw zegt: 'Dit is niet eerlijk!

Ik betaal belasting voor scholen en ziekenhuizen, niet voor kaviaar.' Een man zegt: 'Martin Bos moet stoppen.

Dit is slecht voor ons vertrouwen.' De mensen praten erover op straat.

Ze schudden hun hoofd.

Ze vinden het niet kunnen.

Martin Bos reageert.

Hij staat voor een camera.

Zijn stem is zacht.

Hij zegt: 'Het was voor een werkdiner.

Ik nodigde belangrijke mensen uit.

We praatten over de provincie.

We dronken bier en aten biefstuk.

Het was een lange avond.' Maar de mensen geloven hem niet.

Ze vinden het te veel geld.

Duizenden euro's voor één diner is niet normaal.

Een vrouw roept: 'Waarom kaviaar?

Dat is niet nodig!' De politieke partij van Martin Bos is ook boos.

Ze zeggen: 'Dit gaat alle perken te buiten.' Dat betekent: dit is te veel, dit mag niet.

Ze vragen Martin Bos om weg te gaan.

Hij moet zijn werk stoppen.

De partijleider belt hem.

Hij zegt: 'Martin, je moet vertrekken.

Het spijt me.' Martin Bos voelt zich alleen.

In de kamer van Martin Bos is het stil.

Hij zit aan zijn bureau.

Zijn handen trillen een beetje.

Hij kijkt naar een foto van zijn kinderen.

De kinderen lachen.

Ze zijn op het strand.

Hij denkt: 'Ik wilde alleen maar goed werk doen.

Maar nu is alles fout.' Hij hoort de telefoon gaan.

Het is een journalist.

Hij neemt niet op.

Hij voelt zich verdrietig en boos op zichzelf.

Buiten regent het.

De druppels tikken tegen het raam.

Het geluid is zacht.

Martin Bos zucht diep.

De les van dit verhaal is: wees voorzichtig met geld van andere mensen.

Belastinggeld is voor iedereen, niet voor een duur feestje.

Martin Bos denkt nu: 'Ik had beter moeten nadenken.

Ik heb een fout gemaakt.

Ik moet het goedmaken.' Maar hij weet niet hoe.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.