Een Ochtend in Delft

Het is zondagochtend in de stad Delft.

De wind waait zachtjes door de straten.

Sander zit aan de houten eettafel.

Hij heeft een warme kop koffie in zijn handen.

De geur van verse koffie vult de hele kamer.

Het huis is nog helemaal stil.

Zijn vrouw slaapt nog boven.

Zijn dochter Fenna ligt ook nog in bed.

Fenna is elf jaar oud.

Sander pakt zijn tablet van de tafel.

Hij wil even rustig het nieuws lezen voordat de dag echt begint.

Hij opent een bekende nieuwswebsite.

Meteen ziet hij een heel verdrietig bericht.

Het gaat over een meisje uit Frankrijk.

Haar naam is Lyhanna.

Ze was pas elf jaar oud.

Dat is precies even oud als zijn eigen dochter.

Sander leest het artikel heel langzaam.

De tekst maakt hem stil en verdrietig.

Het meisje is dood gevonden in een dorpje.

De dokters in Frankrijk hebben haar lichaam goed bekeken.

Ze wilden weten wat er precies met haar is gebeurd.

De uitslag van de dokters is heel triest.

Het jonge meisje is op een vreselijke manier om het leven gebracht.

Ook is ze heel slecht behandeld voordat ze stierf.

Sander voelt zich plotseling heel erg naar.

Hij kan bijna niet geloven dat mensen zoiets doen.

Het is vreselijk om te lezen.

Hij legt zijn tablet even weg op de tafel.

Hij kijkt naar buiten door het raam.

De straat is leeg.

De bomen bewegen zachtjes in de wind.

Waarom gebeuren dit soort dingen in de wereld?

Hij denkt aan de ouders van het Franse meisje.

Hun leven is voor altijd veranderd.

Ze moeten nu verder zonder hun lieve kind.

Dat is de grootste angst van elke ouder.

Sander zucht heel diep.

Hij neemt een slok van zijn koffie.

De koffie is inmiddels koud geworden.

Hij zet de mok weer terug op tafel.

Hij probeert aan iets anders te denken.

Hij wil niet de hele ochtend verdrietig zijn.

Dan hoort hij zachte voetstappen op de trap.

De deur van de woonkamer gaat langzaam open.

Fenna loopt naar binnen.

Ze draagt een grote, warme trui en dikke sokken.

Haar haren zitten nog in de war van het slapen.

"Goedemorgen pap," zegt ze met een slaperige stem.

Sander kijkt naar haar.

Hij ziet een vrolijk en gezond kind.

Hij wil haar altijd beschermen tegen slechte dingen.

"Goedemorgen lieverd," antwoordt hij zacht.

"Heb je lekker geslapen vannacht?" Fenna knikt en loopt naar de keuken.

Ze pakt een rode appel uit de fruitmand.

"Ja, heel goed.

Hoe laat mag ik straks naar Lotte?" vraagt ze.

Sander kijkt op de klok aan de muur.

"Je mag om tien uur naar haar toe.

Normaal ga je altijd alleen op de fiets, toch?" Fenna neemt een grote hap van haar appel.

"Ja, dat klopt.

Het is maar tien minuten fietsen vanaf hier." Sander denkt weer even aan het nieuwsbericht uit Frankrijk.

Hij weet dat Delft een veilige stad is.

Toch voelt hij zich vandaag een beetje anders.

"Weet je wat?" zegt Sander met een warme glimlach.

"Ik ga vandaag met je mee naar Lotte.

We kunnen samen lopen." Fenna kijkt hem een beetje verbaasd aan.

"Samen lopen?

Maar het is best ver." Sander lacht even.

"Dat geeft helemaal niets.

We trekken gewoon een goede jas aan.

Ik vind het gezellig om even met je mee te gaan.

Dan kan ik ook even met de vader van Lotte praten." Fenna lacht nu ook.

"Oké, dat is goed pap.

Gezellig." Sander staat op en loopt naar de keuken.

Hij pakt twee glazen en vult ze met water.

Hij is blij met zijn keuze om mee te gaan.

Soms lees je dingen in het nieuws die je bang maken.

Je kunt de grote wereld niet in één dag veranderen.

Maar je kunt wel goed op je eigen familie letten.

Hij geeft Fenna een glas water.

Ze praten nog even over school en over haar vriendinnen.

Sander luistert heel aandachtig naar haar verhalen.

Hij geniet van dit hele normale moment samen.

Een uur later lopen ze samen buiten op straat.

De lucht is grijs, maar de vogels zingen wel.

Fenna vertelt over een nieuw spel dat ze met haar vriendinnen speelt.

Sander lacht om haar grappige verhalen.

Hij kijkt naar haar en voelt zich gelukkig.

Het leven gaat door, maar hij zal vandaag extra goed op haar letten.

Hij weet dat veiligheid heel belangrijk is.

Ze komen aan bij het huis van Lotte.

Fenna zwaait naar haar vriendin en rent naar de deur.

Sander blijft even staan.

Hij kijkt trots naar zijn dochter.

Tot de volgende keer.