De mierenplaag in de moestuin

Het was een warme zaterdagmiddag in een rustige wijk in Den Haag.

De zon scheen fel en de lucht was blauw, zonder een wolkje.

Meneer De Vries, een gepensioneerde tuinman, zat in zijn kleine tuin.

Hij rook de geur van verse aarde en bloemen, een beetje zoet van de rozen.

Hij had een moestuin met tomaten, sla en courgettes.

Alles groeide goed, maar er was een probleem: mieren.

Overal liepen mieren.

Ze zaten op de stenen, in de bloemen en zelfs op de bank.

Meneer De Vries vond het vervelend, maar hij had een oplossing.

Hij herinnerde zich dat hij vorige week een lokdoos had gezien in de supermarkt.

Hij kocht een lokdoos bij de supermarkt.

Het was een klein, geel doosje met gif erin.

De verpakking zei dat het veilig was voor mensen en huisdieren.

Hij legde het doosje naast de courgettes.

De volgende dag, hij liep naar de tuin en zag de mieren.

Ze waren nog steeds overal.

Maar nu liepen ze ook over de lokdoos.

Het gif werkte niet.

Hij voelde zich teleurgesteld.

Hij zuchtte en schudde zijn hoofd.

Zijn buurman, meneer Jansen, zag hem.

'Hé, De Vries, wat doe je?' vroeg meneer Jansen.

'Ik probeer de mieren weg te krijgen, maar het werkt niet,' antwoordde meneer De Vries.

Meneer Jansen lachte.

'Weet je wat ik gebruik?

Iets sterker.

Maar dat mag ik niet zeggen.

Het is eigenlijk verboden in de landbouw.' Meneer De Vries was verrast.

'Verboden?

Waarom gebruik je het dan?' Meneer Jansen haalde zijn schouders op.

'Het werkt snel.

De mieren zijn binnen een dag weg.

En de slakken ook.

Mijn tuin is perfect.' Meneer De Vries dacht na.

Hij wilde geen verboden middelen gebruiken.

Maar de mieren maakten zijn tuin kapot.

Toen hij thuiskwam, zocht hij op internet.

Hij las dat veel mensen sterke giffen gebruiken, ook al zijn ze verboden.

De mieren worden resistent tegen zwakke middelen.

Dus, mensen kiezen voor sterke giffen.

Het is een probleem.

Meneer De Vries besloot een andere manier te proberen.

Hij kocht kaneel en koffiedik.

Hij strooide het rond de planten.

De geur van kaneel was sterk en zoet.

Een week later, de mieren waren minder.

Niet helemaal weg, maar wel minder.

Hij was tevreden.

Hij belde zijn buurman.

'Ik doe het natuurlijk, Jansen.

Geen gif.' Meneer Jansen zei niets.

Maar toen hij zijn tuin zag, vol met slakken en mieren, twijfelde hij.

Meneer De Vries glimlachte.

Soms is geduld beter dan gif.

Hij dronk een kop koffie in de tuin, terwijl de bijen zoemden.

De mieren waren er nog, maar ze waren niet erg.

De tomaten groeiden goed.

En hij voelde zich rustig.

Het was zijn keuze.

Geen gif, maar geduld.

En dat was genoeg.

Hij dacht aan zijn moestuin en hoe hij elke dag de planten water gaf.

Hij zag de groene bladeren en de rode tomaten.

De zon warmde zijn gezicht.

Hij hoorde de vogels fluiten.

Het was een mooie dag.

Hij besloot dat hij volgend jaar ook kaneel en koffiedik zou gebruiken.

Het was beter voor de natuur.

En hij voelde zich goed over zijn keuze.

Hij dacht: 'Soms is het moeilijk om te wachten, maar de natuur heeft haar eigen tempo.' De bijen zoemden vrolijk en de zon scheen nog steeds.

Hij nam nog een slok koffie en glimlachte.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.