Benzema op de Kermis

TOM: Zeg, schiet het al een beetje op?

Ik heb het gevoel dat we hier al een uur staan.

JULIA: Rustig maar, Tom.

Het is een festival.

Wachten is onderdeel van de ervaring, toch?

RICK: Precies.

Tijd voor diepe gesprekken.

Wacht, dit is wel grappig.

Deze rij doet me ergens aan denken.

TOM: Aan de rij voor de kassa bij de Appie op zaterdag?

Want zo voelt het wel.

RICK: Nee, erger nog.

Het doet me denken aan die keer dat we online kaarten probeerden te kopen voor dat ene concert, weet je nog?

Urenlang op 'vernieuwen' klikken op drie laptops tegelijk.

JULIA: Oh ja, dat was vreselijk.

Dan is dit eigenlijk nog wel ontspannen.

We staan tenminste in de buitenlucht en er is wat te zien.

TOM: Nou, ik zie vooral heel veel ruggen.

Maar goed, waar dacht je dan aan, Rick?

Kom maar op met je grappige verhaal.

RICK: Nee, wacht, kijk even.

Ik zag gisteren deze tweet weer eens voorbijkomen.

Moet je kijken.

JULIA: Laat eens zien.

Wacht even, ik moet goed kijken met deze zon.

De kwaliteit van de foto is niet geweldig.

Is dat een bekende?

Hij komt me vaag bekend voor, maar ik kan hem niet plaatsen.

TOM: Haha, die ken ik!

Dat is toch die gast die sprekend op die voetballer lijkt?

RICK: Exact!

Benzema op de Tilburgse kermis.

Het blijft gewoon goud, vind je niet?

JULIA: Ik moet toegeven, hij lijkt er wel echt op.

Maar waarom is dat nou zo'n fenomeen?

Ik bedoel, het is gewoon een lookalike, toch?

TOM: Nou, stel je toch eens voor.

Een multimiljonair, winnaar van de Gouden Bal, in de Polyp.

RICK: Dat is het hem juist.

Het contrast tussen zijn status en die oer-Hollandse, alledaagse setting.

Dat is toch perfect?

Het doorbreekt het perfecte imago dat die sterren altijd zorgvuldig opbouwen.

TOM: Precies.

Je ziet ze altijd in dure auto's of op een jacht, niet in een attractie die naar suikerspin en oliebollen ruikt.

Dat enorme contrast is wat het zo komisch maakt.

JULIA: Ja, naarmate ik er langer over nadenk, snap ik het wel.

Het is de onverwachtheid.

TOM: Precies.

Het zou toch fantastisch zijn als hij het echt was?

Dat hij dacht: ik ga eens even lekker anoniem een rondje draaien op de kermis.

RICK: Haha, ja.

'Karim, wat heb je dit weekend gedaan?' 'Nou, ik ben even in de botsauto's geweest in Uden.' JULIA: Het is de ultieme 'doe maar normaal' fantasie.

Dat zelfs een superster diep vanbinnen gewoon een bescheiden man is, die net als iedereen geniet van een simpele kermis.

RICK: Precies!

Alsof hij na die attractie gewoon bij zijn oma in de straat erachter op bezoek gaat voor een kopje koffie en een koekje.

Dat beeld willen we graag geloven.

TOM: Ja, een bescheiden man die 30 miljoen per jaar verdient.

Lijkt me sterk.

RICK: Maar de grap zou compleet verpest worden als het echt gefilmd was, denk je niet?

JULIA: Absoluut.

Het moet een korrelige foto blijven, zodat de mythe in stand wordt gehouden.

TOM: Zeker.

Als je een haarscherpe video had, zou je binnen een seconde zien dat het gewoon een willekeurige man is met toevallig dezelfde baard.

De slechte kwaliteit laat ruimte voor de verbeelding, en dat is de kern van de grap.

RICK: Ik vind het temeer daar hij zo serieus kijkt.

Alsof hij diep nadenkt over de volgende tactiek.

JULIA: Of over de vraag of hij hierna een suikerspin of een oliebol zal nemen.

Dat kan ook.

TOM: Ik zou het wel weten.

Een vette hap.

Dat hoort erbij, mits je maag het aankan na zo'n attractie.

RICK: Desalniettemin, het blijft een prachtig voorbeeld van internetcultuur.

Een foto die steeds weer opduikt.

JULIA: Het is eigenlijk een soort modern volksverhaal geworden.

De legende van Benzema op de kermis.

TOM: Zouden er meer van zulke lookalikes zijn?

Dat we hiernaast ineens de dubbelganger van Taylor Swift zien?

RICK: Die zou dan wel meteen herkend worden, denk ik.

Tenzij ze een heel goede vermomming heeft.

JULIA: Stel je voor: Taylor Swift die een frietje speciaal bestelt.

Dat zou pas een foto zijn.

TOM: 'Mag ik er ook een vorkje bij?' Ik zie het helemaal voor me.

Dat zou direct viraal gaan.

RICK: En dan zou de hele wereld online debatteren of ze de uitjes wel of niet lekker vond.

Duizenden artikelen over 'Taylor's Friet Speciaal Moment'.

JULIA: Haha, exact!

En een week later brengt ze er een nummer over uit: 'The Ballad of the Frikandel'.

TOM: Ik zou het luisteren.

Het zou zeker een hit worden.

RICK: Het is grappig hoe onze hersenen werken, hè?

We willen die beroemdheden graag terugbrengen naar ons eigen niveau.

JULIA: Ja, het maakt ze menselijker.

We plaatsen ze op een voetstuk, maar vinden het stiekem fijn als ze er even vanaf vallen.

TOM: Of als ze er zelf vanaf springen, recht in een kermisattractie.

Het voelt bijna als een overwinning voor de 'gewone mens', snap je?

Alsof we collectief zeggen: 'Zie je wel, diep vanbinnen zijn ze net als wij'.

JULIA: Ja, het haalt de afstand weg.

Voor heel even voelt het alsof die wereld van glitter en glamour niet zo ver weg is.

Alsof je ze morgen bij de bakker zou kunnen tegenkomen.

TOM: Kijk, de rij beweegt!

Eindelijk.

Ik dacht dat we hier wortel zouden schieten.

RICK: Zie je wel?

Geduld wordt beloond.

Wat gaan jullie bestellen?

JULIA: Ik denk dat ik toch voor een biertje ga.

Van al dat praten krijg je dorst.

TOM: Doe mij ook maar een biertje.

En als ze een oliebol hebben, neem ik die ook.

Voor het kermisgevoel, geïnspireerd door Karim.

RICK: Haha, uitstekend plan.

Ik trakteer de eerste ronde wel.

We hebben het verdiend, na al dat wachten en filosoferen.

JULIA: Kijk, dat is nog eens een goede instelling.

Proost alvast dan maar.

TOM: Proost!

Op Karim, waar hij ook moge zijn.

RICK: Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.