Sjongejonge, wat een weertje

Het is dinsdagochtend, kwart over negen en in de keuken van een appartement in Amsterdam Zuid staat Lotte.

Schoonmaakster, ergens in de 60 en ze houdt van een praatje.

Ze begint over het weer, zoals dat hoort.

En dan, nou ja, dan gebeurt het, ze schakelt over.

Maar voordat we daar zijn, vandaag leren we het allerzachtste Nederlandse stopwoordje dat er bestaat.

Sjongejonge, echt zo'n woordje van oma, luister mee.

Goeiemorgen, jongen! Sjongejonge, wat regent het, hè?

Ik was helemaal nat toen ik binnenkwam, joh.

Goedemorgen Lotte.

Ja, het is echt heel slecht weer vandaag.

Wilt u een kopje koffie?

Ach, lief van je.

Doe maar een bakkie hoor.

En de wind, mijn paraplu, die is gewoon binnenstebuiten gewaaid op de brug. Sjongejonge.

Oh nee, dat is vervelend.

Is uw paraplu nu kapot of...

Nou, een beetje krom, maar ja. You know, in Holland, the weather is always like this in October.

Always raining, always wind.

Mogen we Nederlands blijven praten?

Ik probeer echt te oefenen.

Oh, sorry, sorry hoor.

I just thought, you know, easier for you.

You are doing very well, eh, your Dutch.

Dank u wel, maar ik leer alleen als ik het echt doe.

Dus vertel maar verder, in het Nederlands graag.

Sjongejonge, wat een doorzetter ben jij, zeg.

Goed, goed.

Nou, ik zei dus, in Oktober is het altijd zo.

Regen, wind en dan effe een zonnetje en dan weer regen.

Typisch Hollands, hè.

Ja, dat heb ik wel gemerkt.

Ik heb nu altijd een jas mee, ook als de zon schijnt.

Heel verstandig, jongen, heel verstandig.

Nou, ik ga effe beginnen met de badkamer.

Oké, zet die koffie maar klaar.

Komt goed, Lotte. Tot zo.

Sjongejonge.

Hoor je hoe zacht dat klinkt?

Het is bijna een zucht.

Letterlijk komt het van 'jongen jongen'.

Maar niemand denkt nog aan jongens.

Het is gewoon een mild stopwoordje, gebruikt door oudere generaties,

om milde verbazing of berusting uit te drukken.

Wat een regen, sjongejonge.

Wat een prijs, sjongejonge.

Wat een doorzetter, sjongejonge.

Gebruik het niet als je echt boos bent.

Dan klinkt het raar bijna komisch.

Uitspraaktip, de g's zijn zacht.

En de klemtoon ligt op de eerste 'jonge'.

SJON-ge-jon-ge.

Probeer het maar eens, lekker zachtjes.

Alsof je oma het zegt bij het raam en onthoud, elke keer dat je voor Engels kiest,

terwijl je Nederlands kon kiezen, stem je tegen de versie van jezelf die je wilt worden.

Kies Nederlands, zelfs als je stottert.