Het Chocolademoment

Rief vloer krijg zacht, onder mijn voeten.

Een stille keuken wacht mij op.

Ik sluip op blote voeten door de gang, de avond ademt rustig, niet te lang.

Een stukje donker, zoet en klein, dat hoeft geen groots gebaar te zijn.

Gewoon, ik sta daar stil, soms woont het in een la, gewoon.

En smaakt het naar cacao en stilletaan.

Ik zet mijn lege kop terug op het aanrecht.

En loop tevreden, rustig, weer naar bed.