De kapotte microfoon

Ieh, het is zaterdag avond.

Ik ben bij mijn vriendin Lisa, we zitten op de bank, de televisie staat aan.

Er is een muziekprogramma.

Een man zingt een lied, maar ik hoor iets raars.

De microfoon doet het niet goed.

De stem van de man klinkt heel zacht.

Dan weer hard.

Het geluid gaat op en neer.

Ik kijk naar Lisa, zij kijkt ook naar mij.

Hoor jij dat ook?

Vraag ik?

Lisa knikt.

Ja, de microfoon is kapot, zegt ze.

We kijken verder.

De man zingt door.

Hij weet het niet.

Hij denkt dat alles goed gaat, maar het publiek hoort hem niet goed.

Sommige mensen in het publiek kijken verwart.

Een vrouw, vooraan, houd haar hand bij haar oor.

Ze probeert beter te horen, maar het lukt niet.

De microfoon kraakt.

Het geluid piept.

Het is heel vervelend.

Ik word er een beetje boos van.

Waarom doen ze daar niks aan?

Vraag ik.

Lisa houd haar schouders op.

Misschien weten ze het niet, zegt ze.

Ik zucht.

Dat kan toch niet.

Iemand moet het horen.

Op dat moment komt er een man het podium op.

Hij loopt naar de zanger.

Hij fluistert iets in zijn oor.

De zanger stoppt met zingen.

Hij kijkt naar de microfoon.

Dan lacht hij.

Hij zegt iets in de microfoon.

Test, test, zegt hij.

Het publiek lacht.

De man op het podium pakte een andere microfoon.

Hij geeft die aan de zanger.

De zanger zingt weer.

Nu klinkt zijn stem goed.

Helder en mooi.

Het publiek klaapt.

Ik klapp ook.

Lisa.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Lacht.

Zie je.

Ze lossen het op.

Zegt ze.

Ik knik.

Gelukkig wel.

Maar dan denk ik aan iets anders.

Wacht.

Zeg ik.

De microfoon deed het niet.

Maar de zanger zong wel.

Hoe kan dat?

Lisa kijk me aan.

Wat bedoel je?

Nou.

Als de microfoon kapot is, hoor je niks.

Maar we horden hem wel alleen slecht.

Dus de microfoon deed het een beetje.

Lisa denkt na.

Ja.

Dat klopt.

Soms doen dingen het een beetje.

Dat is nog vervelender.

Ik lag.

Ja.

Dat is waar.

Beter helemaal kapot.

Dan een beetje kapot.

We kijken verder naar het programma.

De zanger zingt nog twee lietjes.

Alles gaat goed.

Na het programma zet ik de televisie uit.

Het is still in de kamer.

Lisa staat op.

Wil je thee?

Vraagt ze.

Ja.

Lekker.

Zeg ik.

In de keuken hoor ik het waterkoken.

De tees zakjes ruiken naar citroen.

Ik voel me rustig.

Maar ik moet nog steeds aan de microfoon denken.

Hoe kan een microfoon een beetje kapot zijn?

Ik snap het niet.

Maar ja.

Sommige dingen snap je niet.

Dat is het leven.

Ik neem een slok thee.

Het is warm.

Lisa komt naast me zitten.

Waar denk je aan?

Vraagt ze.

Aan die microfoon zeg ik.

Lisa lacht.

Laat maar los, Jo.

Het is maar televisie.

Ik lach ook.

Ja.

Je hebt gelijk.

We drinken onze thee.

Buiten is het donker.

De maandschijnd.

Ik voel me fijn.

Morgen is er weer een dag.

En dan is er vast weer iets anders om over na te denken.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.