When He Takes Care of You

Right, so you're ill, properly ill, not just a headache, the actual flu.

39 degrees every muscle aching that awful feeling where even your hair hurts.

And here's the thing, when you're that vulnerable, your brain does something interesting.

It reaches for your first language, the language of comfort,

the language of being small and looked after.

For most of you listening, that's English, but your partner, your Dutch partner,

he's standing there with a tosti in one hand and a worried face, speaking Dutch.

This is one of those moments that tests the relationship in a quiet way.

Not a row, not a big decision, just can you let him care for you in his language?

Can you stay in Dutch when every cell in your body wants to retreat into English?

I've seen this dozens of times with couples I coach.

The ex-pat partner gets ill and suddenly all the Dutch progress just evaporates.

They switch to English or they go silent or they get frustrated because they can't articulate

exactly how they feel. And the Dutch partner feels helpless because they're trying to help,

but there's this language wall that wasn't there yesterday.

Today's scene, Sarah has the flu.

Thijs is doing his best. She's trying to stay present in Dutch even though she feels dreadful.

Three things to listen for. One, how Sarah asks for small,

concrete things instead of trying to explain big feelings.

Two, how she says thank you without performing gratitude, just simple and real.

Three, how she lets him take care of her without needing to control everything.

Let's listen.

Oké, ik heb soep. Tomatensoep. En een tosti met kaas.

Je moet echt iets eten, hoor.

Dank je. Maar ik weet niet of ik... mijn maag voelt raar.

Probeer gewoon een beetje. Hier, ik zet het op het nachtkastje.

Heb je al paracetamol genomen?

Ja, om... om elf uur? Ik weet het niet meer precies.

Oké, dan kun je om drie uur weer. Ik zet een alarm op mijn telefoon.

Wil je nog water? Je moet veel drinken.

Ja, graag. Kun je mij een glas water brengen?

Koud water?

Tuurlijk. Momentje.

Alsjeblieft. Koud uit de koelkast. Zal ik het raam een beetje open doen?

Het is hier best warm.

Nee, ik heb het koud. Maar... misschien straks.

Oké. Zeg maar als je het wilt.

Heb je nog koorts?

Zal ik even meten?

Nee, het gaat wel.

Ik voel me gewoon... moe.

Zo moe.

Dat is normaal, hoor.

Je lichaam vecht tegen de griep.

Slaap maar lekker.

Ik blijf beneden, dan kan ik je horen als je iets nodig hebt.

Dank je, je bent lief.

Jeetje, je hoeft me niet te bedanken.

Je bent ziek.

Wil je nog iets?

Thee? Of... weet ik veel, een natte washand voor je voorhoofd?

Nee, dit is genoeg.

Echt.

Oké. Eet in ieder geval een paar happen van de tosti.

En drink het water op, ja?

Ja.

Thijs?

Ja?

Blijf je thuis vandaag?

Natuurlijk blijf ik thuis.

Ik heb al gemaild naar werk.

Ik ga nergens heen, hoor.

Goed.

Sorry.

Waarom sorry?

Omdat je... omdat je voor mij moet zorgen.

En je had die meeting met...

Lieverd,

hou op.

Die meeting kan wel wachten.

Jij bent nu belangrijk.

Oké?

Oké.

Probeer te slapen.

Ik kom over een uurtje kijken.

En roep maar als je iets nodig hebt.

Dank je.

Hé. Hoe voel je je nu?

Beetje beter.

De koorts is iets lager, denk ik.

Mooi.

Ik heb vers water.

En kijk,

ik heb die crackers die je lekker vindt.

Zulten,

heten die zo?

Ja.

Zoutjes.

Zoutjes,

ja.

Wil je er een paar?

Misschien eentje.

Mijn mond voelt zo droog.

Hier.

Ik blijf nog even zitten,

is dat oké?

Of wil je liever alleen zijn?

Nee, blijf maar.

Het is... fijn. Dat je er bent.

Ik ben er, hoor.

Ik ga nergens heen.

Zal ik je kussen even opschudden?

Nee, het zit goed.

Thijs, je moet ook slapen vanavond.

Ik hoef niks, ga gerust slapen.

Ik slaap straks wel.

Eerst wil ik zeker weten dat je koorts niet terugkomt.

Heb je pijn?

Hoofdpijn of zo?

Beetje.

Maar de paracetamol helpt.

Goed.

Als het erger wordt, zeg je het maar.

Dan bel ik de huisarts.

Het gaat wel.

Echt.

Dank je wel.

Je zegt steeds dank je wel.

Je hoeft niet steeds te bedanken, hoor.

Sorry.

En ook geen sorry.

Je bent ziek.

Ik zorg voor je.

Zo simpel is het.

Oké.

Ik...

ik ben blij dat je er bent.

Ik ook.

Nu ga je slapen, ja?

Ik laat de deur open, dan hoor ik je.

Ja. Welterusten.

Welterusten, lieverd.

Slaap lekker.

So that's what it sounds like.

Being cared for in Dutch.

Not dramatic, not flowery.

Just simple and present.

Let me pull out three phrases you need to know.

Because these work in illness, tiredness, stress.

Any moment when you need help.

Number one.

Kun je mij een glas water brengen?

Can you bring me a glass of water?

Notice Sarah doesn't say, I'm so thirsty

and I feel awful and I really need...

She just asks for the specific thing.

That directness is very Dutch.

And when you're ill, it's actually kinder.

Your partner knows exactly what to do.

Number two.

Dank je,

je bent lief.

Thank you.

You're sweet.

Not.

Thank you so much.

I really appreciate everything you're doing.

I don't know what I'd do without you.

Just short, warm, real.

When you're exhausted, you don't have energy for performance.

This phrase is enough.

Number three.

Ik hoef niks.

Ga gerust slapen.

I don't need anything.

Go ahead and sleep.

This is how you give your partner permission to stop hovering.

Gerust means with ease.

It's saying, you can rest.

I'll be fine.

Very useful when you can see he's tired

but won't leave until you release him.

The bigger lesson here, vulnerability doesn't have to be eloquent.

You don't need poetry when you're at 39 degrees.

You just need the basics said clearly in the language you share.

That's intimacy too.

Letting him see you not at your best and staying in Dutch anyway.

Next time you're ill or exhausted or overwhelmed,

try staying in Dutch for just the practical stuff.

Kun je.

Can you.

Ik heb

nodig.

I need.

Dank je.

That's enough.

Veel sterkte als je ziek bent.

En tot de volgende keer.