De Stille Stoel bij het Raam

Hoi pap, hoe gaat het vandaag?

Hoi Karin, het gaat wel. Een beetje moe.

Heb je nog iets gedaan vandaag?

Nee, niet echt.

Ik heb naar buiten gekeken.

naar buiten gekeken?

De hele dag?

Ja, de vogels en de bomen.

Pap, dat is toch saai.

Waarom ga je niet naar de activiteiten?

Ach, dat is niks voor mij. Al die mensen.

Maar je zit hier de hele dag alleen?

Ik ben niet alleen.

jij bent er nu.

Ja, maar ik kan niet elke dag komen. Ik werk ook.

Dat snap ik. Je hebt het druk.

Vindt je het hier niet gezellig met de andere mensen?

Sommige mensen zijn aardig, maar ik ken ze niet.

Je kunt ze leren kennen. Dat duurt even.

Misschien, maar het is moeilijk.

Waarom? Je bent toch niet verlegen?

Nee, niet verlegen, maar mijn hoofd is vol.

Vol? Waarmee dan?

Met vroeger, met mama, met jou als klein meisje.

Dat zijn mooie herinneringen, pap.

Ja, maar ze maken me ook verdrietig.

Dat begrijp ik, maar je hoeft niet de hele dag alleen te zijn.

Ik ben het gewend.

Mama is er niet meer.

Dat weet ik. Ik mis haar ook.

jij hebt Tom en de kinderen.

Ik heb alleen deze stoel.

Pap, dat is niet waar. Je hebt mij.

En de mensen hier.

De mensen hier kennen mij niet.

Niet echt.

Dan moet je ze laten kennen.

Begin met een praatje.

Waarover dan? Over het weer?

Ja, waarom niet?

Iedereen praat over het weer.

Dat is niet echt praten. Dat is geluid maken.

Oké, oké.

Maar het is een begin.

Goedemiddag.

Meneer van Dijk.

Hoe gaat het?

Hallo Youssef. Het gaat.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Dat klinkt niet zo vrolijk. Is er iets?

Nee, nee. Alles is goed.

Mevrouw, bent u de dochter?

Ja, ik ben Karin. Ik kom elke week.

Mooi. Uw vader is een bijzondere man.

Hij kijkt veel naar buiten.

Ja, dat hoor ik. Is dat normaal?

Het is niet ongewoon.

Veel mensen hier voelen zich eenzaam.

Eenzaam? Mijn vader?

Hij praat weinig met anderen. Hij blijft liever alleen.

Dat wist ik niet. Hij zegt er niks over.

Dat doen ouderen vaak niet. Ze willen niet klagen.

Wat kan ik doen? Ik wil hem helpen.

Blijf komen. En praat met hem. Dat is het belangrijkste.

Dat doe ik. Maar ik voel me schuldig.

Dat hoeft niet. U doet al veel. Maar hij mist uw moeder.

Ja. Ze waren vijftig jaar samen.

Dat is lang. Hij moet wennen aan alleen zijn.

Kunnen jullie hem niet bij een groepje doen?

Iets met mannen?

Er is een mannenclub. Op woensdagmiddag.

Koffie en kaarten.

Pap, dat is iets voor jou.

Je speelde vroeger altijd kaart.

Ik weet het niet. Ik ken de regels niet meer.

Ik kan u helpen. Ik speel ook mee.

Het is gezellig.

Gezellig? Met vreemden?

Vreemden worden vrienden. Soms.

Soms. Maar niet altijd.

Pap, probeer het een keer. Voor mij.

Voor jou? Altijd voor jou.

Dank je. Woensdag om twee uur?

Oké, ik zal er zijn. Maar ik beloof niks.

Dat is genoeg. Tot woensdag, meneer Van Dijk.

Tot woensdag, als ik het niet vergeet.

Je vergeet het niet. Ik bel je dinsdagavond.

Goed. Tot dan, lieverd.

Tot dan, pap. Ik hou van je.

Ik ook van jou. Altijd.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op DutchFluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert. Tot de volgende keer.