De Boot en de Brug

Het is een mooie ochtend in Londen.

De zon schijnt en de lucht is blauw.

Agent Joris staat op een politieboot op de rivier de Theems.

Hij drinkt koffie en kijkt naar het water.

Het water is rustig en groen.

Joris houdt van zijn werk op het water.

Zijn collega Mia staat naast hem.

Zij stuurt de boot.

"Kijk," zegt Mia, "Westminster Bridge is vlakbij." Joris knikt.

Hij ziet de grote, oude brug.

De brug is grijs en bruin.

Veel toeristen staan op de brug en maken foto's.

Plotse­ling gaat er iets mis.

De motor van de boot maakt een raar geluid.

Het geluid is luid en scherp.

Mia trekt aan het stuur, maar de boot gaat niet goed.

"Pas op!" roept Joris hard.

Maar het is te laat.

De boot raakt de brug.

Er is een grote klap.

Joris valt op de vloer van de boot.

Mia valt ook.

De andere agenten op de boot vallen ook.

In totaal vallen vijf agenten.

Joris voelt pijn in zijn arm.

Mia heeft pijn in haar been.

De boot staat stil naast de brug.

Het water rondom de boot is nu wit van de golven.

Joris staat langzaam op.

Hij kijkt om zich heen.

"Gaat het?" vraagt hij aan Mia.

Mia staat ook op.

"Mijn been doet pijn," zegt ze, "maar ik kan staan." Joris is blij dat Mia kan staan.

Hij helpt de andere agenten opstaan.

Snel komen er mensen op de brug kijken.

De toeristen maken nu foto's van de boot.

Joris vindt dat niet leuk.

"Dit is geen show," denkt hij.

Een andere politieboot komt snel dichterbij.

Twee mannen op die boot roepen: "Alles goed?

Hebben jullie hulp nodig?" "Ja, graag!" roept Joris terug.

De andere boot stopt naast hen.

De mannen helpen Joris en zijn collega's.

Ze geven water en kleine doekjes voor de pijn.

Een dokter komt ook snel naar de brug.

De dokter kijkt naar de arm van Joris.

"Niet gebroken," zegt de dokter.

"Maar je moet rusten." Joris knikt.

Hij is moe maar blij.

Mia zit op een bankje op de boot.

Ze drinkt water.

"Dat was eng," zegt ze zacht.

Joris gaat naast haar zitten.

"Ja," zegt hij, "maar we zijn allemaal oké." Mia lacht een beetje.

"Volgende keer stuur jij de boot," zegt ze.

Joris lacht ook.

"Nee, dank je," zegt hij.

De vijf agenten gaan later naar het ziekenhuis.

De dokters zeggen dat het goed gaat met iedereen.

Niemand is heel erg ziek.

Joris belt zijn vrouw.

"Alles is goed," zegt hij.

Zijn vrouw is blij.

Die avond eet Joris thuis met zijn gezin.

Hij vertelt het verhaal van de boot en de brug.

Zijn kinderen luisteren met grote ogen.

Het was een rare dag.

Maar Joris is blij dat hij thuis is.

En morgen gaat hij weer naar het water.

Want hij houdt van zijn werk.

Tot de volgende keer.