Het Nieuws op de Radio

Het is maandagochtend.

Kees zit aan de keukentafel.

Hij drinkt zijn koffie langzaam.

De koffie is warm en ruikt lekker.

Buiten schijnt de zon.

Het is een rustige ochtend in Amsterdam.

De keuken ruikt ook naar vers brood.

Kees hoort de vogels buiten fluiten.

Het is een fijne ochtend.

Kees zet de radio aan.

Hij luistert elke ochtend naar het nieuws.

Dat is zijn gewoonte.

De nieuwslezer praat rustig.

Kees pakt zijn brood en begint te eten.

Het brood is bruin en zacht.

Hij smeert er wat boter op.

De boter smelt een beetje.

Kees eet langzaam.

Dan hoort hij iets bijzonders.

De nieuwslezer zegt: "Een oude Nederlandse man is dood.

Hij heette Guus Kouwenhoven.

Hij was 84 jaar oud." Kees stopt met eten.

Hij luistert goed.

De nieuwslezer vertelt meer.

Guus Kouwenhoven woonde niet in Nederland.

Hij woonde ver weg, in een ander land.

Hij had veel problemen met de wet.

Hij verkocht gevaarlijke dingen aan mensen in Afrika.

Dat was heel erg.

De Nederlandse wet zei: dit mag niet.

Maar Guus ging weg uit Nederland.

Hij ging naar het buitenland.

Daar leefde hij lang.

Hij was oud en ziek.

Nu is hij dood.

Kees denkt na.

Hij zegt zacht tegen zichzelf: "Wat een verhaal." Hij denkt aan zijn eigen vader.

Zijn vader was ook oud geworden.

Maar zijn vader had geen problemen met de wet.

Kees zucht even.

Het leven is soms raar, denkt hij.

Zijn buurvrouw Ans klopt op de deur.

Ans is een vriendelijke vrouw van zestig jaar.

Ze heeft een kopje thee in haar hand.

De thee ruikt naar munt.

Ans draagt een blauwe trui.

"Goedemorgen, Kees!" zegt ze vrolijk.

"Mag ik even binnenkomen?" "Ja, kom binnen," zegt Kees.

"Wil je koffie?" "Nee, dank je," zegt Ans.

"Ik heb al thee." Ze gaat zitten.

Ze kijkt naar de radio.

"Wat hoor ik?

Jij luistert naar het nieuws?" "Ja," zegt Kees.

"Er is iets interessants.

Een oude man is dood.

Hij heette Guus.

Hij leefde lang in het buitenland.

Hij had problemen met de wet." Ans knikt.

"Ik hoorde dat ook.

Het is een verdrietig verhaal.

Veel mensen wachtten lang op hem.

Maar nu is hij dood." "Ja," zegt Kees.

"Soms loopt het leven anders dan je denkt." Ans drinkt haar thee.

Kees eet zijn brood op.

De radio speelt nu muziek.

Het is rustige muziek.

De zon schijnt nog steeds door het raam.

Het licht valt op de tafel.

Kees ziet stofjes dansen in het licht.

Kees kijkt naar buiten.

Hij ziet een vogel op de boom.

De vogel zingt vrolijk.

De lucht is blauw.

Kees denkt: het leven gaat door.

Elke dag is nieuw.

Ans staat op.

"Ik ga weer naar huis," zegt ze.

"Ik moet nog veel doen vandaag." "Oké," zegt Kees.

"Fijne dag, Ans." "Jij ook, Kees!" zegt ze.

Ze loopt naar de deur.

De deur gaat zacht dicht.

Kees blijft zitten.

Hij pakt zijn koffie weer.

De koffie is nu een beetje koud.

Maar dat geeft niet.

Hij drinkt hem toch op.

Hij voelt de koude koffie in zijn mond.

Hij denkt aan het nieuws.

Een man van 84 jaar.

Een lang leven.

Veel keuzes.

Goede keuzes en slechte keuzes.

Kees is blij met zijn eigen leven.

Hij woont in Amsterdam.

Hij heeft goede buren.

Hij heeft koffie en brood.

Hij heeft een fijn huis.

Dat is genoeg.

Dat is fijn.

De radio speelt verder.

Kees luistert.

Hij voelt zich rustig.

Het is nog steeds een mooie maandagochtend.

Hij glimlacht.

Wat een bijzondere dag, denkt hij.

Maar elke dag is bijzonder.

Je moet goed luisteren.

Dan hoor je mooie dingen.

Tot de volgende keer.