Lunchpauze

Het is kwart over twaalf.

Kantine, bomvol, geroezemoes.

Iemand laat een dienblad vallen.

Jij zit met drie collega's aan tafel.

Ze praten razendsnel Nederlands over een voetbalwedstrijd van gisteren.

Eén van hen ziet jouw blik, neemt het op zich.

Dit is de pokke vertaalhulp.

Heb jij die wedstrijd gezien gisteren, joh?

Ongelooflijk.

Die scheids.

No way dat die bal er niet in was.

Nee, hij was er wel in, maar volgens de VAR zat er een voet in buitenspel.

Ik vond hem terecht, eerlijk gezegd.

Terecht?

Joh, die lijn ging dwars door zijn enkel.

Dat is geen buitenspel, dat is hufterij.

Oh ja, die wedstrijd heb ik ook gekeken.

Ik vond hem ook discutabel.

Ha, daar heb je hem.

Zie je wel?

Mark ziet het ook.

Ik kan het wel volgen hoor.

Je hoeft niet alles te vertalen.

Sanne joh, hij zegt net dat hij het kan volgen.

Laat hem toch.

Sanne bedoelt het goed.

Sanne verpest je lunch.

Daarom, pokke vertaalhulp.

Pokken.

P-O-K-K-E-N.

Severity vier.

Nog een ziektevloek.

De oude benaming voor pokken, de ziekte.

Als prefix: pokke-.

Pokkeweer.

Pokkeherrie.

Pokkedag.

Sterke krachtterm.

Je hoort hem vooral bij oudere Amsterdammers en Rotterdammers.

De pokken krijgen kan ook.

Net als de tyfus krijgen.

Niet gebruiken tegen Sanne.

Sanne bedoelt het goed.

Wel in je hoofd.

Tot aflevering 16.