Een bizar symbool op de digitale kaart

RICK: Wat een heerlijk weertje, jongens.

Proost op het weekend!

EMMA: Proost!

Dit biertje had ik echt even nodig, hoor.

LARS: Zeg dat wel.

Het was me het weekje wel weer.

RICK: Hebben jullie dat bizarre nieuws over Google Maps toevallig gelezen?

EMMA: Nee, vertel eens.

Wat heeft Google nu weer uitgespookt?

LARS: Hebben ze per ongeluk een heel dorp van de kaart gewist?

RICK: Was het maar zo'n onschuldig foutje.

Nee, iets veel ergers.

EMMA: Maak me niet zo zenuwachtig, Rick.

Wat is er aan de hand?

RICK: Er is al maanden een gigantisch hakenkruis te zien op Maps.

LARS: Serieus?

Hoe dan?

Heeft iemand dat in een weiland gemaaid ofzo?

RICK: Ja, ergens in een veld.

Het CIDI is er echt woest over.

EMMA: Dat is toch logisch?

Dat is gewoon klinkklare hatespeech.

LARS: Absoluut.

Maar waarom haalt Google dat niet direct offline dan?

RICK: Dat is dus het probleem.

Ze reageren gewoon ontzettend traag.

EMMA: Typisch zo'n logge techreus.

Tenzij het viraal gaat, doen ze niks.

LARS: Desalniettemin zouden ze hier toch een filter voor moeten hebben?

RICK: Dat zou je wel denken.

Mits hun algoritme een beetje fatsoenlijk werkt.

EMMA: Blijkbaar herkent hun systeem alleen files en flitspalen, geen nazi-symbolen.

LARS: Misschien dacht het algoritme dat het een heel ingewikkeld kruispunt was.

RICK: Haha, een rotonde voor extremisten zeker?

Wat een grap.

EMMA: Het is eigenlijk te triest voor woorden, als je erover nadenkt.

LARS: Zeker.

Naarmate AI slimmer wordt, verwacht je toch meer proactieve controle.

RICK: Precies.

Temeer daar het CIDI al meerdere keren aan de bel trok.

EMMA: En Google zei waarschijnlijk: bedankt voor uw feedback, we kijken ernaar.

LARS: Ja, zo'n standaard automatisch antwoord.

Echt om gek van te worden.

RICK: Ze beloofden uiteindelijk in te grijpen, maar het duurde echt maanden.

EMMA: Schandalig.

Je zou toch zeggen dat ze zoiets binnen een dag blurren.

LARS: Vroeger vervaagden ze tenminste nog gewoon de gezichten van toevallige voorbijgangers.

RICK: Nu moet je blijkbaar eerst de pers halen voordat ze iets doen.

EMMA: Dat is de harde realiteit.

Tenzij het hun reputatie schaadt, boeit het niet.

LARS: En ondertussen staat dat walgelijke symbool gewoon online voor iedereen.

RICK: Inderdaad.

Al is het nu gelukkig wel eindelijk verwijderd of geblurd.

EMMA: Dat werd eens tijd.

Hebben ze er nog excuses voor aangeboden?

LARS: Vast een of ander vaag statement over technische richtlijnen, gok ik.

RICK: Je slaat de spijker op zijn kop, Lars.

Precies dat dus.

EMMA: Wat een slap excuus.

Dat hadden ze toch veel sneller kunnen oplossen?

LARS: Zeker weten.

Mits er natuurlijk een mens naar had gekeken, geen robot.

RICK: Misschien moeten we allemaal maar overstappen op een papieren wegenkaart.

EMMA: Haha, zie je mij al met zo's gigantische kaart op schoot zitten?

LARS: Ja, en dan halverwege de rit compleet de weg kwijtraken.

RICK: Ach, verdwalen heeft ook wel zijn charme, toch?

EMMA: Tenzij je natuurlijk per ongeluk in zo'n eng weiland belandt.

LARS: Laten we dat maar niet hopen.

Ik blijf wel gewoon in de stad.

RICK: Goed plan.

Zullen we anders gewoon nog een rondje bestellen?

EMMA: Ja, lekker.

Ik lust nog wel zo'n koud biertje, hoor.

LARS: Doe mij er ook maar een.

Het is tenslotte weekend.

RICK: Komt eraan.

Ik loop wel even naar de bar om te bestellen.

EMMA: Top.

En vraag meteen even of ze een schaaltje bitterballen hebben.

LARS: Oh ja, bitterballen!

Dat maakt deze middag op het terras helemaal compleet.

RICK: Wordt geregeld.

Zolang de ober maar niet zo traag is als Google.

EMMA: Haha, laten we hopen van niet.

Ik rammel van de honger.

LARS: Ik ook.

En ik heb eigenlijk ook wel zin in wat kaasstengels.

RICK: Jullie zijn echt onverzadigbaar, zeg.

Ik bestel wel een hele borrelplank.

EMMA: Kijk, dat is nou eens een proactieve houding.

Daar kan Google van leren.

LARS: Precies.

Rick voor president!

Of in ieder geval voor opperhoofd van het terras.

RICK: Ik neem die eervolle taak graag op me.

Ben zo terug, jongens.

EMMA: Neem je tijd, hoor.

Wij vermaken ons hier prima in het zonnetje.

LARS: Zeker.

Het is hier stukken beter dan je druk maken over algoritmes.

RICK: Daar sluit ik me volledig bij aan.

Geniet even van de rust.

EMMA: Doen we.

En vergeet de mosterd niet bij die bitterballen, hè?

LARS: Zonder mosterd is een bitterbal als een kaart zonder wegen.

Compleet nutteloos.

RICK: Begrepen.

Een borrelplank inclusief voldoende mosterd.

Ik ga het fixen.

EMMA: Geweldig.

Wat zouden we toch zonder jou moeten beginnen, Rick?

LARS: Waarschijnlijk verhongeren op een zonnig terras.

Een tragisch einde van de dag.

RICK: Nou, dat drama zal ik jullie besparen.

Tot zo!

EMMA: Tot zo!

En niet stiekem alvast een bitterbal opeten onderweg, hè?

LARS: Haha, ik vertrouw hem voor geen meter met die snacks.

RICK: Ik beloof niks, hoor.

De verleiding is soms gewoon te groot.

EMMA: Schavuit.

We houden je in de gaten vanaf hier.

LARS: Precies.

We hebben ons eigen algoritme om jou te controleren.

RICK: Oh jee, nu word ik pas echt zenuwachtig.

Ik ga snel.

EMMA: Succes bij de bar.

Hopelijk staat er geen lange rij.

LARS: Anders sturen we wel een klacht naar het CIDI over de wachttijd.

RICK: Haha, jullie zijn echt onmogelijk vandaag.

Ik ben echt weg nu.

EMMA: Is goed.

Wij passen wel even op de jassen en de telefoons.

LARS: En op het laatste beetje zon.

Het begint al iets af te koelen.

RICK: Bedankt voor het luisteren en vind alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.